depresja a brak pracy, bycie bezrobotnym i beznadziejnym

[dziewczynka24]

Czy ktoś z was przeżywa depresję z powodu, że nie może znaleźć pracy? Jak to sobie tłumaczycie? Czy to jest dla was tylko lekko dołujące, czy ktoś też przeżywa takie dramaty jak ja? ja mam 28 lat i jestem od roku bezrobotna. Szukam, wysyłam setki cvałek, chodzę ciągle na rozmowy, ale nigdzie się nie nadaję. Muszę przyznać, że nie jestem zdolną osobą, raczej słabo sobie radzę z jakimkolwiek zadaniem (nawet podawanie towaru w sklepie, nie umiem też policzyć pieniędzy). Wiem, że niie mam raczej szans na stałą, normalną pracę, nie wyrobię sobię też raczej emerytury, więc wiadomo co mnie czeka, jak zabraknie mojej mamy, która mnie utrzymuje...

 

Podzielcie się swoimi radami, spostrzeżeniami i doświadczeniami.

[ala1983]

Ja nie mam problemu zeznalezieniem pracy, to depresja powoduje u mnie bezrobocie, więc na to samo wychodzi.

[carlosbueno]

Ja co prawda wpadłem w depresje mając pracę i z jej powodu ją rzuciłem. Ale w chwili obecnej głównym powodem mojej depresji jest właśnie brak pracy obniża on moją samoocenę, powoduje że mam nadmiar czasu i za dużo rozmyślam. Ty chociaż wysyłasz te cv chodzisz na rozmowy chociaż bezskutecznie ale próbujesz mi się nawet tego nie chce bo z góry uważam że i tak do niczego się nie nadaje. Brak pracy może i jest często powodem depresji dodatkowo otoczenie uważać cię może za leniwą lub nie zaradną, no i pieniędzy się nie ma własnych a te od rodziców to nie to samo.

[dziewczynka24]

Aha, zapomniałam dodać: piszcie proszę ile macie lat:) Jeśli jesteście narzekającymi 20 latkami, od półtora miesiąca bez pracy, to dajcie sobie spokój z pisaniem. :) ;p

[dziewczynka24]

Bellatrix, trochę nie o to mi chodziło:) Może sprecyzuję: liczę na porady i rozmowę osoby w każdym wieku, robotne i bezrobotne, z depresją i bez. Chciałam tylko uniknąć komentarzy typu: "mam już 20 lat, jestem taka stara, gdzie ja znajdę pracę, za kilka lat to juz w ogóle mnie nikt nie zatrudni, a już całe 2 tygodnie siedzę i szukam!" Nie muszę chyba wyjaśniać, że w mojej sytuacji (28 lat i rok na bezrobociu) nie byłoby to pocieszeniem:)