Gorsze samopoczucie po psychoterapii

[Alexandra]

Wybrałam się na psychoterapię ( z powodu: lęków, fobii, tego że nie mogę się z nikim związać itd) , psychoterapia trwa 2,5 miesiaca... i mam mieszane odczucia. Chciałam abyście podzielili się własnymi doświadczeniami. Czasem kobieta wręcz mnie dołuje, a ja potrzebuję pocieszenia i tego właściwie oczekuję. Może mam mylne oczekiwania? Analizując to ,że jestem sama (bez partnera) pani psycholog stwierdziła, że ja nie odczuwam potrzeby i chęci na związanie się z mężczyzną, a skoro tej potrzeby nie odczuwam to nie da się z tym nic zrobić. To mnie podłamało. Pani uważa, że jest mi dobrze samej i jeżeli ja nie odczuwam potrzeby, to ona z tym nic nie zrobi. Nie wiem co o tym myślec. Jestem zdołowana. A może psychoterapia polega na tym, zeby uświadomić prawdę? Jeżeli to jest prawda, to czuję się 2x gorzej

[uspiony]

Dziwna ta psychoterapia, skoro psychoterapeuta niejako mówi Ci czego chcesz, kim jesteś.

Z tego co widzę, to przejęłaś się tym co Ci powiedziała, czyli jednak chcesz z kimś się bliżej związać ;-).

Pozdrawiam.

[carlos]

Ja nie rozumiem może tego problemu, bo nie odbieram tego jako problem ale...

Masz prawo do poznawania różnych ludzi. Przez kogoś, wirtualnie czy też w realu. Poznawaj mężczyzn... :) Drobne flirty mogą się skończyć ów związkiem ;D

Ja rozumiem lęki i fobie, ale to "że nie możesz się z kimś związać" nie jest dla mnie wystarczająco jasne. Chyba, że pisząc o tym trzeba się złapać, że to też należy do kategorii lęki i fobie. Jak będziesz poznawać ludzi, mężczyzn, to a nóż widelec może Cię miłość strzeli. Spróbować można, nikt w buźkę nie da, a przecież nikt Cię zmuszał do niczego nie będzie. :)

W końcu skoro poszłaś z tego powodu na terapię to chyba zależy Ci na tym, aby z kimś być? :)

 

Lub po prostu z innej beczki -> Może po tej całej "terapii" musisz troszeczkę ochłonąć i muszą Ci emocje opaść.

 

Daj sobie trochę czasu, zobaczymy co z tego wyjdzie.

[yans]

Terapia, jak sama nazwa wskazuje, ma leczyć, pomagać. Ty czujesz się gorzej - póki co. Czy oznacza to że masz złą terapeutkę? Niekoniecznie, chociaż z tego co piszesz, wnioskuję że może tak być. To że czujesz się źle podczas terapii jest dość typowe - wszak po niektórych lekarstwach też czujemy się czasem fatalnie. Potem jednak przychodzi poprawa. Błędem jest traktowanie psychoterapii jako źródła pociechy i ukojenia. Co mnie niepokoi to fakt, że nie sama doszłaś do wniosków na temat swojej postawy tylko terapeutka Ci je w pewien sposób "narzuca". Będąc terapeutą byłbym bardziej powściągliwy po dwóch miesiącach spotkań. Celem terapii (w moim odczuciu) jest pomoc w uświadomieniu sobie samemu prawdziwego podłoża problemów a potem wsparcie w ich rozwiązywaniu. Tylko znajdując samemu prawdziwe przyczyny kłopotu, potrafimy je (z czasem) zaakceptować i/lub usunąć. Skoro Twoja terapeutka po 2óch miesiącach feruje wyrokami i stwierdza że "w tej sprawie nic nie poradzimy" to... nie rozumiem jaki jest właściwie cel Twojej terapii. Jeśli bowiem jest istotnie prawdą, że nie odczuwasz takich potrzeb/chęci (mam na myśli potrzebę bliskości drugiego człowieka) czyż nie to powinno być właśnie celem Waszych wspólnych poszukiwań? Znalezienie źródła i korekta tych zachowań?

Na koniec dodam, że moim zdaniem bardzo ważne w terapii jest by ufać terapeucie. Bezgranicznie. W to, że nam pomoże. Z tymi wszystkimi bolesnymi często "odkryciami" podczas terapii dużo łatwiej sobie poradzić gdy się ufa, że terapeuta doskonale wie co robi i nam pomoże. Czy Ty tak się czujesz?

Moja rada - przemyśl dokładnie czego oczekujesz od terapii i jaki ma być jej cel. Porozmawiaj o tym z terapeutką (czyż nie to robiłyście na samym początku spotkań?). Być może nie szukasz wcale terapii, a być może znalazłaś złego terapeutę. Pytasz o doświadczenia innych - ja zanim znalazłem odpowiednią pomoc odwiedziłem paru nieudolnych, kiepskich psychoterapeutów. Po paru spotkaniach - jeśli byłem niezadowolony - dziękowałem za współpracę. Szkoda kasy i czasu. Dzięki temu szybciej znalazłem kogoś, kto mi pomógł.