Skocz do zawartości
Nerwica.com

DDRR- Dorosłe Dzieci Rozwiedzionych Rodziców- syndrom


Heliush

Rekomendowane odpowiedzi

Nie odczuwam :?

Ja pamiętam jak wracał z pracy do domu i witało się tatusia, albo jak siedziałyśmy na kolanach tatusia (to ze zdjęć).

Był zawsze bezradny i obojętny.

to chyba najgrosze uczucie.

u mnie bylo dokladnie tak samo. czesto nie rozumialam, dlaczego tak sie dzieje. czulam sie odtracana przez niego, a pozniej okazalo sie, ze moje odczucia byly uzasadnione. po rozwodzie rodzicow calkowicie urwal sie kontakt. zalozyl inna rodzine.jako dziecko wydzwanialam do niego, bez odbioru i w wieku 12 lat dowiedzialam sie, ze to nie jest moj biologiczny ojciec i ze nosze jedynie jego nazwisko. a biologiczny ojciec nigdy nie zdobyl sie na odwage, by sie ze mna spotkac. okazalo sie, ze zostawil moja mame, kiedy ta byla w ciazy. co ciekawe, pisal kiedys do mnie za posrednictwem internetu. doszedl tez do wniosku, ze nie zaluje tego co mi zrobil, i ze mi sie nalezalo.

rozumiem co czujesz,uwierz,wiem jak to brzmi. taki model ojca zazwyczaj nie pomaga w odnajdywaniu sie w relacjach z mezczyznami. faceci niegotowi do roli rodzica krzywdza trwale swoje corki , kaleczac je na cale zycie. jedyne co dostalam od mojego w prezencie, to wizyty u psychiatry.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

poem, Nie odczuwasz jego braku bo nie wiesz jak jest go mieć przy sobie.

Brak wkładu ojca w wychowanie dziecka z reguły przyczynia się w przyszłości do tego, że dziecko może mieć wiele trudności w życiu, nie tylko kiedy dorasta, ale kiedy jest już dorosłe.

Mając na myśli "brak ojca" mam na myśli też rodziny kiedy ojciec jest - fizycznie, jednak nie przykłada się do wychowania, nie zaspokaja potrzeb dziecka tj. chociażby potrzeba miłości, bliskości, bezpieczeństwa etc.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Moja matka to DDRR. Za wszelką cenę unika kłótni i ma potrzebę usprawiedliwiania na siłę wszystkiego, co robi. Chce mieć wrażenie, (nawet złudne), że wszystko kontroluje, a gdy zaczyna dziać się coś niezależnego od niej, to panikuje. Woli wziąć winę za coś na siebie, byle tylko uniknąć otwartego konfliktu. Do tego jest strasznie nadopiekuńcza i ma taką patologiczną potrzebę czucia się potrzebnym.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ja już się nie zastanawiam nad tym (ale widzę jakies podobieństwa swoje do ojca i to w tych najgorszych cechach) - ale myślę jak moja siostra da sobie radę z wychowaniem dziecka - bez ojca...

 

 

Ale wy jestescie naiwne i naiwni spójrzcie na te czasy jakie są tak ciężko zrozumieć że własne matki pozbawiły was ojców wjebano wam od małego że tata jest zły że tata nas nie lubi mamy i ciebie Aniu czy jakoś tam dzieciom można wszystko wmówić jak są male wystarczy tylko sytuacja jak mama chce tate okraść na duze pieniadze lub chce jego dom tata sie wkurza kłóci sie z mama a mama z tato dziecko sie pyta mamusiu co sie dzieje a mama tata nas nie lubi chce nas bić musicie włączyć mózgi powinniscie wiedziec jakie są kobiety i nie nabierac sie na teksty '' nie kazda jest taka sama '' za dużo lat żyje na tym swiecie zeby nie wiedziec że każda jest taka sama i myśli o kasie na widok pieniedzy ma mokro w piździe tak takie jestescie kobiety i zauważyłem żadna nie napisała tu prawdy dlaczego nie ma tatusia , A prawda jest taka ze nie ma tatusia bo mama chciała innego. Niedługo głupie pizdy wchodzą muzułmanie do Polski i my wam pokażemy jak traktuje sie kobiety.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dzień dobry!

Jestem studentką piątego roku psychologii. Prowadzę badania na temat różnic w funkcjonowaniu między osobami z pełnych, tradycyjnych rodzin i osób, które doświadczyły rozwodu rodziców.

Szukam osób, które są w wieku 20 - 35 lat. Badam zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Wszystkich chętnych zapraszam do wypełnienia poniższych kwestionariuszy:

 

https://docs.google.com/forms/d/10HOGpC0395KqPSS9jWA3zcgMelYwQduk8sxhfC0xxRI/viewform?c=0&w=1

 

Wypełnienie ich zajmuje nie więcej niż 20 minut.

 

Bardzo dziękuję za pomoc!

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witajcie,

Piszę pracę magisterską na temat tego w jaki sposób wychowanie przez matkę wpływa na umiejętności poznawcze i zadowolenie z życia.

Poszukuję do wypełnienia kwestionariuszy osób w przedziale wiekowym 23-34 lata, których rodzice rozwiedli się albo rozstali zanim ukończyli 18 lat.

Będę bardzo wdzięczna za wypełnienie / podzielenie się ze znajomymi, które spełniają te kryteria: https://goo.gl/forms/2rkTtkCfTLMZa9az1

Z góry dziękuję za wszelką pomoc! :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Bierę szpadel w łapy i odkopie ten wątek, żeby dolac do niego kubeł żółci. Doświadczenie życia w rozbitej rodzinie, przez alkohol i zjebane charaktery rodziców (ojca znacznie bardziej) jak to było w moim przypadku, okazało się niesamowicie ciażąca kulą u nogi, której ciężar zwiększa się wraz z wiekiem. Dosadnie i wprost mówiąc ustawilło mi to życie z wiecznym handicapem, który obecnie narasta w zastraszającym tempie. Brak wiary w siebie, niewiara w innych ludzi, wieczna obawa czy nawet strach niewiadomo przed czym, duży problem z planowaniem czy podejmowaniem decyzji, wchodzenie w ryzykowne zachowania np. nałogi to tylko niektóre z plusów dorastania w takiej rodziny. Dodatkowo nie doświadczyłem żadnych pozytywnych, silnych meskich wzorców w swoim życiu co fatalnie się odbiło w okresie nastoletnim i dorosłym. Nigdy nie mogłem z całą pewnością powiedzieć że czuje się jak facet, raczej jak ktoś kto takiego udaje, mieni się nim. Jestem u kresu swej młodości i nie mogę powiedzieć o niczym , z czego byłbym dumny. Żadnych zdobytych kamieni milowych. Zero rodziny, dzieci, depresja, praca której nie znoszę i nałogi , to moje osiągnięcia. A będzie tylko gorzej, życie nadzieją to wierutną ściema,stworzona że strachu. Jedno wielkie gówno. 😩

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

W dniu 17.04.2016 o 19:28, Despero3253 napisał(a):

 

 

Ale wy jestescie naiwne i naiwni spójrzcie na te czasy jakie są tak ciężko zrozumieć że własne matki pozbawiły was ojców wjebano wam od małego że tata jest zły że tata nas nie lubi mamy i ciebie Aniu czy jakoś tam dzieciom można wszystko wmówić jak są male wystarczy tylko sytuacja jak mama chce tate okraść na duze pieniadze lub chce jego dom tata sie wkurza kłóci sie z mama a mama z tato dziecko sie pyta mamusiu co sie dzieje a mama tata nas nie lubi chce nas bić musicie włączyć mózgi powinniscie wiedziec jakie są kobiety i nie nabierac sie na teksty '' nie kazda jest taka sama '' za dużo lat żyje na tym swiecie zeby nie wiedziec że każda jest taka sama i myśli o kasie na widok pieniedzy ma mokro w piździe tak takie jestescie kobiety i zauważyłem żadna nie napisała tu prawdy dlaczego nie ma tatusia , A prawda jest taka ze nie ma tatusia bo mama chciała innego. Niedługo głupie pizdy wchodzą muzułmanie do Polski i my wam pokażemy jak traktuje sie kobiety.

To bywa niejednoznaczne i często kobiety mają swoje za uszami ale chyba określanie wszystkich jako kłamliwych złodziejek to lekka przesada. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

17 minut temu, rotten soul napisał(a):

Bierę szpadel w łapy i odkopie ten wątek, żeby dolac do niego kubeł żółci. Doświadczenie życia w rozbitej rodzinie, przez alkohol i zjebane charaktery rodziców (ojca znacznie bardziej) jak to było w moim przypadku, okazało się niesamowicie ciażąca kulą u nogi, której ciężar zwiększa się wraz z wiekiem. Dosadnie i wprost mówiąc ustawilło mi to życie z wiecznym handicapem, który obecnie narasta w zastraszającym tempie. 

 

No i cierpiąc przez to dajesz tej traumie wygrać. Czaisz ? Jest dużo tego typu historii i to jest nawet poczytne ( Halber ? Ten gość co robi wywiadu w kozaczku ) ... Każdy ma swoją indywidualna historie i czasem trzeba się nad nią pochylić, z troską spojrzeć na siebie że się to wszystko wytrwalo.. 

 

17 minut temu, rotten soul napisał(a):

duży problem z planowaniem czy podejmowaniem decyzji, wchodzenie w ryzykowne zachowania np. nałogi to tylko niektóre z plusów dorastania w takiej rodziny.

 

To jest problem, podobny efekt może być po urazie głowy. Ptsd tak działa, trzeba ćwiczyć decyzje. Niełatwa sprawa ale można usprawniać. 

17 minut temu, rotten soul napisał(a):

 

Dodatkowo nie doświadczyłem żadnych pozytywnych, silnych meskich wzorców w swoim życiu co fatalnie się odbiło w okresie nastoletnim i dorosłym. Nigdy nie mogłem z całą pewnością powiedzieć że czuje się jak facet, raczej jak ktoś kto takiego udaje, mieni się nim.

Brak wzorców jest problemem całego/ych pokolen/ja tylko każdy to indywidualnie inaczej przeżywa... A poczucie męskości może też spadać z powodow czysto biologicznych - podobno badania są prowadzone nad tym jak skarżenie środowiska wpływa na zmniejszenie ilości plemnikow i obecnych mężczyzn i samców różnych gatunków. To jest fakt. Nie umniejszając Twojej historii oczywiście. 

17 minut temu, rotten soul napisał(a):

Jestem u kresu swej młodości i nie mogę powiedzieć o niczym , z czego byłbym dumny. Żadnych zdobytych kamieni milowych. Zero rodziny, dzieci, depresja, praca której nie znoszę i nałogi , to moje osiągnięcia. A będzie tylko gorzej, życie nadzieją to wierutną ściema,stworzona że strachu. Jedno wielkie gówno. 😩

Ale nie porównuj się do innych. Pytanie co realnie chcesz zrobić z tymi konsekwencjami . Podporządkowywać, posprzątać? Zmienić zawód? 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×