Praca, robota, tyra - Wasze profesje.

[Niewkopomonowana]

Mi np. wujek raz na świętach Bożego Narodzenia powiedział podczas prywatnych życzeniach, przy dzieleniu się opłatkiem, że stać mnie na więcej (miał na myśli moją pracę). Może chciał mnie zmotywować do studiów lub znalezienia czegoś ambitniejszego, ale wiecie... tak, mam ambicję. Wgl to uwielbiam się czegoś uczyć, robię kursy tak dla siebie i z myślą może o przyszłości, nie wiem. Jednak obecnie mam taką pracę, że jest krótka, zwięzła i mam mnóstwo czasu dla siebie i sporo wolnego, bo teraz rodzice są finansowo ustawieni na całe życie tak jak i my - mój brat i ja. Nie muszę szukać pracy, która będzie wymagała ode mnie 8 godzinnej obecności, co jest powszechne, ale ja się przyzwyczaiłam do takiego trybu. Wstaję bardzo wcześnie w dniach pracy, wracam koło 13, dorzucam towar do auta z tatą i mam wolne. A teraz jak już mieszkam sama to odpada mi codzienne robienie obiadu dla wszystkich i ogarnianie wielkiego domu. No ale co przyniesie przyszłość, tego nie wiem. Czy jak rodzice się zestarzeją, to czy będę się tym zajmować z jakimś pracownikiem, czy wyjadę gdzieś, np. do brata. Nie wiem. Kuszą mnie studia psychologiczne w moim mieście, od dawna o tym myslę, tylko czy podołam 5 lat nauki? A co jak przyjdzie deprecha i brak sił do czytania czegokolwiek? Od liceum marzyłam o studiach psych. i zrobiłam kilka kursów psychologicznych. Może się kiedyś zdecyduję, ale muszę mieć pewność, że mój stan jest stabilny, żeby nie zakończyć tych studiów. Ten rok i przyszły będzie sprawdzianem mojego zdrowia psychicznego. Bo tak, mam ambicje, by iść wyżej, ale w kierunku, których kocham, tylko czy uda mi się robić coś, co kocham, jeśli jestem naznaczona chorobą psychiczną. Czy gdzieś mnie wezmą? Nie wiem. Na ten moment skupiam się na życiu tu i teraz. Póki mam środki do życia, mieszkanie, to jest dobrze. I wierzę w przyszłość, która się do mnie mocniej uśmiechnie. NIgdy nie jest za późno na zmiany.

Edytowane 2 godziny temu przez Niewkopomonowana

[Grouchy]

@Niewkopomonowana No zajebiście Ci zazdroszczę. A studia możesz zacząć, a jeśli nie będzie szło, to przecież nikt na siłę Cię tam nie będzie trzymał.

Edytowane 1 godzinę temu przez Grouchy

[bei]

18 godzin temu, luos nettor napisał(a):

Jestem po liceum, technik ekonomista

To po liceum czy po technikum wreszcie? To jest chyba znaczącą różnica czy ma się wykształcenie w konkretnym zawodzie czy nie.

[luos nettor]

5 minut temu, bei napisał(a):

To po liceum czy po technikum wreszcie? To jest chyba znaczącą różnica czy ma się wykształcenie w konkretnym zawodzie czy nie.

Po liceum ekonomicznym, po którym ma się tego rzeczonego technika.

7 godzin temu, Lucy32 napisał(a):

Hahaha fajnie to nazwałas Mgr.Inzynier Rencista

Też się z tego uśmiałem.

[bei]

1 minutę temu, luos nettor napisał(a):

Po liceum ekonomicznym, po którym ma się tego rzeczonego technika.

To ciekawe, nie wiedziałam że po liceum można mieć tytuł technika.

 

Ja mam wyższe wykształcenie ale chyba nie chce podawać kierunku. Od 8 lat w zawodzie, od roku w obecnej formie. Pracuje 7.00-15.00 w biurze. Jestem bardzo zadowolona, jeśli chodzi o pracę to teraz mam chyba najlepszy czas w swoim życiu. Nie dość, że ma poczucie, że studia nie poszły na marne , to w pracy jest dobra atmosfera, a popołudnia i wieczory mam dla siebie. 

[Noire Panthere]

27 minut temu, bei napisał(a):

To ciekawe, nie wiedziałam że po liceum można mieć tytuł technika.

Bo nie można  liceum z zasady od lat kończy się wykształceniem średnim ogólnokształcącym, bez zawodu. Po jego ukończeniu można uzyskać tytuł technika idąc np. do szkoły policealnej czy na kurs kwalifikacyjny, ale ukończenie liceum z zawodem nie jest możliwe.

[Niewkopomonowana]

44 minuty temu, luos nettor napisał(a):

Po liceum ekonomicznym, po którym ma się tego rzeczonego technika.

Czyli robiłeś kursy kwalifikacyjne i egzaminy zawodowe po liceum?

59 minut temu, Grouchy napisał(a):

@Niewkopomonowana No zajebiście Ci zazdroszczę. A studia możesz zacząć, a jeśli nie będzie szło, to przecież nikt na siłę Cię tam nie będzie trzymał.

Ja sobie też zazdroszczę xD

Myślę, że w przyszłym roku spróbuję tych studiów, bo zawsze chciałam, by był u nas kierunek psychologii. To jest od niedawna. Jak nie będzie hospitalizacji, ani jakichś większych zjazdów i górek to idę. Zwłaszcza, że coś tam już wiem.

[Niewkopomonowana]

I już sporo osób mówiło, żebym szła na taki kierunek, że to totalnie moje powołanie. Nie oznacza to oczywiście, że będę terapeutą, bo ni będę, ale może znajdzie się jakaś posadka, która będzie korzystała z mojego wykształcenia. Marzę.

3 godziny temu, Grouchy napisał(a):

Kurde super praca, tylko obawiam się, że ważyłbym ponad 100kg xD

znudziłyby Ci się w pewnym momencie te wszystkie słodycze xD

ale jak jest coś nowego, to się zastanawiasz, czy.... 

no ale jak mieszkam sama, to nie mam tego wszystkiego w zasięgu kilkunastu metrów.