coś tu popiszę sobie.

[Verinia]

 

piszę swoją przyszłość

zapisuję przeszłość paląc ją nad rzeką

naiwny raj w głowie marzyciela

szukam złotej natury człowieka

bez naiwności dziecka

a natura jest niezmienna, choć można udawać

 

to co piszę, jest darmowe

niezniszczalne

wymyka się ocenie

 

błazen smutny i musi pozostać sam

nie jest stąd i tęskni za swoim miejscem

 

twoja nieobecność włącza Lanę

czy tego chcę?

robi mi się nieprzyjemnie

ale chyba chcę to poczuć i zrozumieć

ja wypełnić luki, szczeliny i zadrapania

 

odetnę się od przeszłości

wejdę znów w znaną mi nicość

znaki kierują mnie do przodu

a ja leżę na podłodze, próbując zebrać szklane części serca

czy mnie słyszysz?

 

modliłam, by to się zakończyło

modliłam się o inne rzeczy

zostały wysłuchane po pewnym czasie

 

flegmatyczny chód

omijam oczy

nie stracę siebie

zbyt długo się ładuję.

 

telepatia łączy mnie z nimi

dostaję wskazówkę

omijam kałuże

i zbieram kamienie

 

wytworny koszmar

znowu dziś obudził pukaniem.

 

frenezja w toku

diamentowy motyl w lewym uchu

gryzę krew z ust

a on do końca filistrem

 

 

ciasne poglądy

miałkie gusta

 

ostatni etap

szepcze Jung

możesz biec

 

faraon zostawił złoty kielich

butelkę truskawkowego wina

srebrne owady krążą wśród książek

otwierają strony

 

fasada jest widoczna

nie ukryjesz wiecznej pustki i zwyczajności

dopóki udajesz, dopóty cię nie ma

 

zrobili mi fanklub w sieci

bo jestem urocza

choć udręczona

 

los jokera

zabawmy się

wskocz na stół 

podam ci kolejkę

eden zamknął Bóg

nie znaleźliśmu klucza

musimy tworzyć własną idyllę

idyllę z cukrem pudrem na patyku

dla każdego 

dziwaka w okolicy.

zapraszam

 

przetasowałam karty

bo wchechmocny nie może nam pomóc

lub nie chce

kłóciłam się z nim codziennie

odwracam wzrok

idę sama

 

egzegez ich świata

każe uciekać

niewolnik systemu

nie zadaje pytań

 

ekshibicjonizmem zaznaczam teren

wnętrze na talerzu

 

mam but na jego szyi

czekam na jeden krzyk.

 

xanax mnie sobie upodobał

 

podaję gorzkie słowa

przy gorzkiej kawie

 

Jim na ścianie się uśmiecha

prowadząc do drzwi

za nimi stoi odpowiedź

Edytowane 1 godzinę temu przez Verinia

[Verinia]

 

enigma na księżycu

 

za dużo palę

chcę cię pocałować

gdy skończy się czas

w pełni księżyca wszystkie wiedźmy wychodzą

załatwiają swoje sprawy

nie obchodzi mnie twoja płeć 

dam ci klucze

możesz zaparzyć nam ziół

 

narysowałam drogę do zbrukowanego środka

gdzie niebieska krew łączy się z czarną

zapalę w sobie świecę

żeby cię widzieć

 

nadchodzi sztorm 

rozmawiamy w tęczy

the prodigy coś puszcza

dostałyśmy upominki

są w nich pocałunki dla dusz

 

trucizna i przemoc

znikają z mojej krwi

ale miłość to nie wszystko

buntownik walczy o wolność

i zmianę

 

ubrałam cekinowe szaleństwo

ciemność otacza sąsiadów

zostawiłam światło w sypialni

robię tak zawsze, nie wiem czemu.

 

zjawiam się na małej imprezie

wznoszę toast 

krytykuję wasze miny

nieefektowne makijaże i stroje

uśmiecham się szeroko

wychodzę zapalić

popatrzeć na gwiazdy

chyba wpadłam w tarapaty

 

złożona z przypadkowych puzzzli

zbyt wiele wersji mnie

bałam się żyć w ten sposób

 

Kleopatra rządzi tym miastem

 

uświęć moją twarz

nałóż aureolę

skrzydła złam

muszę nauczyć się chodzić

 

Czy znasz Boga lepiej od węża?

 

wracam do lat kiedy nie istniałam.

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Verinia
literówki

[Verinia]

20 minut temu, Verinia napisał(a):

 

piszę swoją przyszłość

zapisuję przeszłość paląc ją nad rzeką

naiwny raj w głowie marzyciela

szukam złotej natury człowieka

bez naiwności dziecka

a natura jest niezmienna, choć można udawać

 

to co piszę, jest darmowe

niezniszczalne

wymyka się ocenie

 

błazen smutny i musi pozostać sam

nie jest stąd i tęskni za swoim miejscem

 

twoja nieobecność włącza Lanę

czy tego chcę?

robi mi się nieprzyjemnie

ale chyba chcę to poczuć i zrozumieć

ja wypełnić luki, szczeliny i zadrapania

 

odetnę się od przeszłości

wejdę znów w znaną mi nicość

znaki kierują mnie do przodu

a ja leżę na podłodze, próbując zebrać szklane części serca

czy mnie słyszysz?

 

modliłam, by to się zakończyło

modliłam się o inne rzeczy

zostały wysłuchane po pewnym czasie

 

flegmatyczny chód

omijam oczy

nie stracę siebie

zbyt długo się ładuję.

 

telepatia łączy mnie z nimi

dostaję wskazówkę

omijam kałuże

i zbieram kamienie

 

wytworny koszmar

znowu dziś obudził pukaniem.

 

frenezja w toku

diamentowy motyl w lewym uchu

gryzę krew z ust

a on do końca filistrem

 

 

ciasne poglądy

miałkie gusta

 

ostatni etap

szepcze Jung

możesz biec

 

faraon zostawił złoty kielich

butelkę truskawkowego wina

srebrne owady krążą wśród książek

otwierają strony

 

fasada jest widoczna

nie ukryjesz wiecznej pustki i zwyczajności

dopóki udajesz, dopóty cię nie ma

 

zrobili mi fanklub w sieci

bo jestem urocza

choć udręczona

 

los jokera

zabawmy się

wskocz na stół 

podam ci kolejkę

eden zamknął Bóg

nie znaleźliśmy klucza

musimy tworzyć własną idyllę

idyllę z cukrem pudrem na patyku

dla każdego 

dziwaka w okolicy.

zapraszam

 

przetasowałam karty

bo wszechmocny nie może nam pomóc

lub nie chce

kłóciłam się z nim codziennie

odwracam wzrok

idę sama

 

egzegez ich świata

każe uciekać

niewolnik systemu

nie zadaje pytań

 

ekshibicjonizmem zaznaczam teren

wnętrze na talerzu

 

mam but na jego szyi

czekam na jeden krzyk.

 

xanax mnie sobie upodobał

 

podaję gorzkie słowa

przy gorzkiej kawie

 

Jim na ścianie się uśmiecha

prowadząc do drzwi

za nimi stoi odpowiedź