Brak motywacji na lekach

[hopefully.00]

Siema , takie ogólne pytanie , jak u was wygląda motywacja ,chęci do życia na lekach ? Mam wrażenie że leki mocno zamrażają emocje , również te pozytywne l.

Ćwiczę na siłowni , wcześniej bez obecnych leków miałem motywację i chęci do działania żeby np schudnąć , obecnie idę do pracy przychodzę kładę się do łóżka i muszę zrobić drzemke bo czuje się jak chodzący robot , zero pozytywizmu zero chęci i takiej spontaniczności , nawet jak już pójdę na trening to czy wyjdę na miasto do znajomych to nie sprawia mi to zbytnio przyjemności i ciężko się tym cieszyć ,wszystko jest takie płytkie i bez koloru, na te ustrojstwo nawet kawa nie pomaga bo i tak śpię na stojąco. Zapraszam do podzielenia się swoimi doświadczeniami 

[Szczebiotka]

Mam niestety tak samo jak ty. Niby miało pomóc, pewnie w jakimś tam stopniu pomogło. Ale nie mam sił na nic, nawet na zwykłe zajęcia w domu typu sprzątanie, gotowanie, opieka nad dziećmi nic mi się po prostu nie chce. Najchętniej bym spala. Emocje? To zależy bo czasami mam huśtawkę nastroju a czasami po prostu nic nie czuję

[hopefully.00]

1 minutę temu, Szczebiotka napisał(a):

Mam niestety tak samo jak ty. Niby miało pomóc, pewnie w jakimś tam stopniu pomogło. Ale nie mam sił na nic, nawet na zwykłe zajęcia w domu typu sprzątanie, gotowanie, opieka nad dziećmi nic mi się po prostu nie chce. Najchętniej bym spala. Emocje? To zależy bo czasami mam huśtawkę nastroju a czasami po prostu nic nie czuję

Tak , ja w pracy już pracuje na 25 %, czuje się jak dziadek co już przeżył większość swojego życia i już czuje się już wyjałowiony , znudzony życiem z spłyceniem emocjonalnym nie mówiąc już o niepokoju i trwodze o kolejne dni bo przecież i tak się nic znytnio pozytywnego nie pojawi , ta sama szarość 

[Szczebiotka]

8 minut temu, p_jarecki00 napisał(a):

czuje się jak dziadek co już przeżył większość swojego życia i już czuje się już wyjałowiony , znudzony życiem z spłyceniem emocjonalnym nie mówiąc już o niepokoju i trwodze o kolejne dni bo przecież i tak się nic znytnio pozytywnego nie pojawi , ta sama szarość 

No mam to samo wstaje, robię to co muszę. Walczę tylko ze względu na dzieci bo gdyby nie one to nie robiła bym tego czuję się jakbym miała z 90 lat, chociaż mój wujek ma 97 lat i ma więcej energii i siły do życia niż ja