coś mi się stało....

[polla31]

Witam.

Jestem nowa, jednak wszystko to co udało mi się przeczytać sprawia mi inne wrażenie.Przejścia, które skłoniły mnie do zastanowienia się nad sobą,miały miejsce 2 miesiące temu.Od rana czułam się dziwnie i nieswojo. Póżniej zaczęło mi się robić słabo więc już się przeraziłam bo kompletnie nie wiedziałam dlaczego.Przecież dzień był niby spoko. Najgorsze co nastąpiło póżniej to drętwienie rąk, tak jakby krew mi z nich całkowicie odpłynęła i nogi jak z waty. Trzęsłam się jak galareta, serce chciało wyskoczyć.Mąż czym prędzej zawiózł mnie na pogotowie. Diagnoza?Bez większego zastanawiania się lekarka powiedziała o nerwicy i początkach depresji. Nie zaskoczyło mnie to, jednak takich objawów nigdy bym się nie spodziewała. Zamykam się w sobie, nie znam siebie takiej...chcę poradzić sobie sama, ale nie wiem czy tą drogą się da. Chyba zrezygnowałam z siebie. Pozdrawiam wszystkich.Nie spodziewałam się,że jest nas tak dużo.

[mia25]

witaj polla31

ja też miałam drętwienie rąk(zresztą ja już miałam chyba wszystkie możliwe objawy nerwicy).chciałam sobie poradzić sama ale niestety przez prawie 5 lat nic z tego nie wyszło choć mój psychiatra twierdzi ze jestem w połowie drogi do wyleczenia.żałuje ze tak poźno poszłam po pomoc.

[polla31]

cześć mia25.

Dzięki ,że napisałaś.Z tą pomocą to nie wiem czy każdemu tak trudno po nią sięgnąć, czy to tylko ja nie umiem się wziąć w garść.

[Gość]

Cześć polla31. Miło Cię poznać.

 

Z ta pomocą to każdemu tak trudno po nią sięgnąć. Wierz mi O ironio, czas w przypadku nerwicy i depresji ma wielkie znaczenie - im prędzej się po pomoc sięgnie, tym lepiej.

Pozdrawiam cieplutko.

[polla31]

hej bethi.

Widzę że tworzycie tu cieplutką rodzinkę.

Cieszę się że jest z kim pogadać.

[Gość]

O tak Słoneczko, bo w kupie raźniej. Cieszę się (mimo okoliczności), że dołączyłaś do Nas. Jak widzisz, ta choroba ma również plusy

[polla31]

To prawda, zupełny przypadek, że tu trafiłam, ale naprawdę od razu rażniej.Jestem przybita i ciężko coś z siebie wykrzesać w takim stanie, jednak działanie na przekór sobie w takich momentach może dać dobry rezultat.Zawsze byłam taka towarzyska, a teraz wychodzę z domu tylko po to żeby córkę zawieżć do szkoły i to wsio.Nie umiem już chyba ze sobą walczyć.

[Gość]

Nie walcz ze sobą Słoneczko, walcz z chorobą

[morpheus]

witaj polla31 tak jak powiedzialas jestesmy rodzina i to bardzo ciepla a Ty mozesz sie ograc przy nas gdy bedziesz miala chlodne dni mozesz na nas liczyc pa

[polla31]

Sie masz morpheus.

Miło Cię poznać i dziękuję za miłe słowa.

Napewno będę korzysyać z tego ciepełka.

 

[ Dodano: Dzisiaj o godz. 10:09 am ]

Cyba dziś pójdę do lekarza bethi, ale robię to od dłuższego czasu i jakoś dojść nie mogę. Noc znów koszmarna, ja wogóle nie odpoczywam, a zmęczenie jeszcze bardziej nakręca spiralę strachu. Dlaczego wiedząc to wszystko ja nic z tym nie robię. Dziś się postaram...

[mammmmmmmma]

Witam mam ten sam problem tylko, że ja praktycznie od dziecka kożystam z pomocy psychologa a teraz i od psychiatry bo od roku to juz masakra nie da sią opisać tego co się zemną dzieje. Jestem sama z 3-letnia córeczką, nie przypominam sobie dnia bez piwa lub innego usypiacza a i tak zasypiam ok 4 nad ranem oczywiście poto aby zaspać do pracy, boje się wychodzić z domu, boje się jeździć autobusami przez cały czas prześladuje mnie poczucie, że zaraz coś się stanie strasznego. Najgorsze jest to, że kiedy zastanowie sie nad tym i pogadam np. z przyjaciółką to wszystko wydaje sie być takie proste, a kiedy siedzę u mojego psychoterapeuty nie potrafie z siebie wydusić ani słowa cały czas odnosze wrażenie, że on jakoś opatrznie rozumie moje zachowanie i ma mnie za idiotkę. Już niewiem co mam robić mam nadzieje, że pramolan i wizyty u psychiatry coś pomogą bo zaczynam żałować, że sie urodziłam.

Pozdrawiam wszystkich

[Gość]

Cyba dziś pójdę do lekarza bethi, ale robię to od dłuższego czasu i jakoś dojść nie mogę. Noc znów koszmarna, ja wogóle nie odpoczywam, a zmęczenie jeszcze bardziej nakręca spiralę strachu. Dlaczego wiedząc to wszystko ja nic z tym nie robię. Dziś się postaram...

I jak Ci poszło Doszłaś Wiesz Słońce ja chodzę na terapię od dwóch i pół roku ale do dzisiaj kombinuję, gdy zbliża się termin wizyty. Czasem zdarza mi się epizod, że nie dotrę. To, że masz takie problemy z pójściem do lekarza, jak widzisz, nie jest niczym nienaturalnym.

[polla31]

witaj dżejem, miło Cię poznać

Ja od siebie powiem tylko tyle, że brak ruchu wyklucza życie. Ruch to życie, więc...

Zgadzam się to prawda.

A ja jakby mnie coś trzymało i podcięło skrzydła

 

[ Dodano: Dzisiaj o godz. 10:56 pm ]

Siemka mammmmmmmma.

Miło mi ogromnie.

Cieszę się ,że masz przyjaciółkę.Ja chyba już miałam,nie mam.Zaczęłam zauważać, że ona mówiąc,że mnie rozumie, wcale nie rozumiała.Więc przestałam mówić o sobie.Kontakt się urywa.

 

a kiedy siedzę u mojego psychoterapeuty nie potrafie z siebie wydusić ani słowa cały czas odnosze wrażenie, że on jakoś opatrznie rozumie moje zachowanie i ma mnie za idiotkę

Moja rada to poprostu go zmień bo powinnaś czuć wsparcie po wizycie a nie zastanawiać się nad gościem co on sobie myśli.

 

[ Dodano: Dzisiaj o godz. 11:07 pm ]

Hej bethi.

Był taki ładny dzień, że wzięłam synka i wyszłam na spacer.Z lekarza znowu nici.Teraz siedzę , piszę i mam uderzenia gorąca,lęku przed pójściem spać kołatania serca jakiś ścisk w garle.Paranoja, co może dziać się z człekiem.Sprubuję jutro.Ciekawi mnie jedno;ja nigdy nie miałam kłopotów ze wzrokiem,a teraz czasami mam problem z odczytaniem tekstu,uciekają mi literki.To też nerwica?

[mammmmmmmma]

gdyby było to takie proste i znowu od począdku o wszystki opowiadac trzy miesiące stracone ... masakra niewiem co mam robić czy znaleźć kogos innego czy zostać przy nim mam juz tylko miesiąc a potem jade do Anglii nie poradze sobie wiem ale coz taki los wiem kiedys umre niemoge sie doczekac

[polla31]

hej mammmmmmmma

Pomyśl o córce i rób to wszystko dla niej.Miesiąc to naprawdę mało, więc może pogadaj inaczej niż zwykle z lekarzem i niech on wie co się dzieje u Ciebie po wizytach u niego.Wszystko musi się ułożyć,prędzej czy póżniej tak jest tylko trzeba w to troszkę wierzyć.

Trzymam mocno kciuki

[mammmmmmmma]

Dziękuję polla31 jestes kochana naprawde nie spodziewałam sie, że można tu spotkać tak sympatycznych ludzi. Postaram sie skozystac z porady dam znać co i jak w środe, tobie też życze powodzenia gorace buziaczki dla wszystkich

[pyzia1]

mammmmmmmma, też przez pewien czas byłam sama z córką i przeżyłam wtedy największe załamanie, bycie samotną matką to nie bułka z masłem. Każdego może wykończyć.

[polla31]

czekam w środę na wieści mammmmmmmma

u mnie dziś przełom bo poszłam w końcu do lekarza, wprawdzie ogólnego, ale to już coś.

Dostałam xetanor, ulotka tego leku brzmi odrażająco, ale cóż spróbuje.