Proszę o wsparcie

[jowita489]

Od pewnego czasu stałam się kłębkiem nerwów. Wszystko potrafi mnie doprowadzić do płaczu. Wszystko zaczęło się 3 tygodnie temu. Najpierw stres w szkole, później codzienne kłótnie w domu. Staram sie najlepiej jak moge osiagam dobre wyniki w nauce ale dla mojego taty to i tak za mało, ciagle słyszę od niego same przykre słowa. Częste kłótnie z chłopakiem i obawa przed rozstaniem doprowadza mnie do paranoi. Później kłótnia ze znajomymi i tak od sytuacji do sytuacji popadłam w nerwice. Przestałam sobie ze wszystkim radzic, a najbardziej sama ze sobą. Zaczęłam sie mocno wszystkim przejmować i wmawiać sobie że nie jestem nikomu potrzebna aż w końcu od paru dni mam myśli samobójcze.... Może się to wydać niektórym błahe ale nie umiem też tutaj dokładnie opisać siebie ale chciałabym aby ktoś chociaż trochę pomógł mi z tego wyjść i znów się uśmiechnąć.

[ekspert_abcZdrowie]

jowita489, weź kilka głębokich, spokojnych oddechów i postaraj się uspokoić myśli. Zdaję sobie sprawę, że ciągła krytyka z ust ojca nie jest miła, ale prawdopodobnie jego zachowanie wynika ze źle pojętej troski o Ciebie i Twoją przyszłość edukacyjną. Doceń bliskie osoby, które masz wokół. Zamiast zamartwiać się, że chłopak Cię zostawi i prowokować kłótnie, porozmawiaj z nim na spokojnie, powiedz, że przeżywasz ostatnio silne stresy i nie radzisz sobie z emocjami. Daj mu odczuć, że Ci na nim zależy. Stałaś się spięta, dlatego łatwo popadasz w konflikty. Pomyśl o sobie, zrób to, co lubisz, żeby się odprężyć. I przede wszystkim pozwól sobie na luz. Nie musisz być idealna. Nikt nie jest idealny! Pozdrawiam!