jest coraz lepiej!!

[Amator]

Oby Twój stan utrzymał się na zawsze

 

Fajnie,że się z tym podzieliłaś,bo tym samym dajesz ogromną wiarę innym.

Jezu!Oby się Tobie udało!

 

W tym co piszesz jest wiele racji: traktować lęki jako normalne zjawisko i po pewnym czasie samoistnie się o nich zapomina. To wygląda tak pięknie,ale trzeba wiele wytrwałości i nauki takiej techniki.

Bardzo fajnie przedstawia takie sytuacje książka "OSWOIĆ LĘK" autorstwa Judith Bemis i Amr Barrada.Naprawdę świetna książka...moja najlepsza,bo przedstawia technikę,o której wcześniej nie pomyślałem,a która w pewnym stopniu mi pomaga.

Polecam książkę,a Tobie Melissaa-życzę wiecznego odpoczynku od lęków!

[roccola]

Bravo. życze dalszych postępów i calkowitego wyleczenia. .Swoim postem dałas duzo otuchy i wiary innym ludziom na forum ze mna włacznie

[bibi]

ach malissko!!

jak to miło usłyszeć że dochodzisz do siebie!!!

twoje posty zawsze wołały o pomoc!

zawsze były pełne leku i strachu przed następnym dniem.

długo...strasznie długo to trwało.

nie miełem wpływu na twoje zrozumienie ....ale duzo ludzi na forum napewno ci pomogło.

dziękuje im za to ( nie ma ikonki "ukłon")

tak trzymaj skarbie!!

ciepłe buziaczki:*

[grown-up19]

hej melissko! nawet nie wiesz jak miło jest przeczytać taki post gdy za sobą ma się ciężką noc. dodaje mi to wiary że i u mnie też się to kiedyś skończy. jesteśmy młodzi i szkoda, żebyśmy zmarnowali swoje życia na lęki i ciągły niepokój... pozdrawiam i oby tak dalej!!

[reirei]

Meliska jest twarda, Meliska da rade

[roccola]

...nie chce popasc w samozachwyt bo do tego tez mam skłonnosci mam nadzieje ze bedzie normalnie :))

 

Dokładnie tak. Najwazniesze jest znów życ normalnie.

[natalianatalia]

Witam:)

Jestem nowa.

Podejrzewam u siebie epizody depresji. Nie będę się rozpisywać jak to u mnie było, bo mi się nie chce

Ale zawsze wychodziłam z nich sama. Mimo że totalnie zaburzały moje funkcjonowanie. Brak snu, ciągłe kołatanie serca, napady lęku, brak apetytu, ciągłe myśli o tym, że będzie tak już zawsze, które powodowały, że czułam przez to, że jeszcze bardziej się zapadam w swoim stanie.

Miałam takich epizodów ok. 4 w życiu, mam 22 lata. Z każdego wychodziłam sama, pomimo że na początku każdego czułam, że sama z tego się nie podniosę. Po prostu odwracałam myśli od tego, jak czułam, że idzie atak, to zajmowałam głowę czymkolwiek! Myślałam o bzdurach, aby tylko przetrwać ten atak. Raz się udawało raz nie, ale w końcu zawsze z tego wychodziłam.

 

Teraz też mam ten epizod. Wziął się on z NICZEGO. I to było najgorsze

Ale znalazłam Wasze forum, przeczytałam wiele wpisów, które na prawdę podniosły mnie na duchu. Te stany lęków, strachu pojawiają się tylko i wyłącznie w naszej głowie! Więc powtarzam sobie, że skoro pojawiły się w mojej głowie same to i same znikną!!!

 

Nie myślcie o tym, odwracajcie uwagę od tych ataków. Wiem, że łatwo powiedzieć, ale doskonale wiem przez co przechodzicie i sama mogę powiedzieć, że DACIE SOBIE RADĘ!

Trzeba wierzyć, że z każdego wyjdziecie SAMI!

Mnie tylko to trzyma, żeby z tego wyjść.

 

Przykre to jest, jestem wesołą osobą, nikt nie wie, co się czasami dzieje w mojej głowie i nikt nawet by mnie o to nie podejrzewał, dlatego jak mam taki atak to najgorsze jest dla mnie kiedy z niego wyjdę. Ale myślę sobie, że wyszłam z ostatniego to i wyjdę z tego.

Żaden lekarz, żadne leki tak nam nie pomogą jak my sami sobie :)

[Gość]

natalianatalia, witaj.Fajnie,że sobie dajesz radę,ale w wielu sprawach się mylisz.Tego typu rzeczy nie pojawiają się znikąd i same,na trwałe nie miną.Może być tak,że w pewnym momencie Cię "przygniotą".Zamiatasz sprawę pod dywan.Polecam terapię.Jest to skuteczna metoda na trwałe pozbycie się demonów.