Łatwo przyszło łatwo poszło

[leon21]

Poznałem dziewczynę spodobaliśmy się sobie i zaczęliśmy być ze sobą i nagle...przestało mnie to kręcić tak jakby samo podrywanie było ciekawe i interesujące. Później zaczęły wychodzić różnice więc zerwałem a znajomość trwała 1,5 miesiąca. Sposobała mi się inna ale mam wrażenie, że będzie ciągle to samo. Dziwne ale pojawiają się lęki typu "a co będzie jak spodoba mi się inna", a "boje się zobowiązań", "nie wyobrażam sobie wyjśc poza dom rodzinny i czuć odpowiedzialność za inną osobę", "a co będzie jak się zaangażuje i będzie źle - będę cierpiał" "nie wyobrażam sobie ograniczyć swoich hobby z uwagi na drugą osobę".

 

W trakcie tego związku wróciły mi dziwne objawy lękowe. Zawsze to zauroczenie minie a przecież nie będę skakał z kwiatka na kwiatek. Czy dzieci z rozbitych domów będą zawsze niedojrzałe na związek?

[Candy14]

leon21, najwyrazniej nie byla dla Ciebie. Jak taka spotkasz to nie bedziesz rozkminial tylko wiedzial ze to wlasnie TA

[stracony]

"a co będzie jak się zaangażuje i będzie źle - będę cierpiał" "nie wyobrażam sobie ograniczyć swoich hobby z uwagi na drugą osobę".

skoncentruj się na tym, żeby to ONA nie cierpiała

[leon21]

Wiem i to mnie najbardziej obchodzi ale krótko się znaliśmy więc minie i jej i mi.

Pytanie jednak czy to nie jest jakaś forma uzależnienia od tych emocji?

Nie mylę miłości z zauroczeniem tutaj stoję twardo na stanowisku odróżniania tych dwóch postaw.

Ale mam tak, że wiele kobiet mi się podoba i mam wrażenie że chciałbym mieć po prostu super dopasowanie.

Problemy w związku kojarzą mi się z niedopasowaniem i jego końcem.

 

A związek to jest praca i nie wiem czy jako młody człowiek z rozbitego domu ma na to ochotę...Proszę o opinię.