Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
marlasinger

Pomocy!!!

Rekomendowane odpowiedzi

Witam, mam 16 lat, właśnie idę do liceum, i mam jakiś problem ze sobą, a mianowicie zauważyłam u siebie pewne "upośledzenie" w kontaktach z innymi ludźmi. To jest, nie potafię z nimi rozmawiać o takich różnych błahych sprawach, w towarzystwie jestem raczej "obserwatorem" i nieczęsto angażuję się w rozmowy. Czuję się taka skrępowana i kiedy przebywam wśród nich mam wielką ochotę wrócić do swoich czterech ścian i być sama. Z drugiej strony mam ochotę wychodzić i szaleć, lecz jakoś nie potrafię uruchomić tych mechanizmów przyjaźni z innymi. Na początku znajomości jeszcze nie jest tak źle, ale z czasem na wierzch wychodzą te wszystkie moje wady i głupoty, staję się nieinteresująca, nieciekawa bądź też obecność danej osoby mnie wkurza i nie chcę mi się już z nią rozmawiać. Ostatnio mi się to nasila, bo kiedyś nie było ze mną tak źle. A teraz czuję że tracę najlepsze lata swojego życia siedząc tu i pisząc te bzdety. Nie chcę użalać się nad sobą ani stawiać sobie diagnoz. Chciałabym... być normalną osobą. To znaczy, śmiać się razem z innymi, na luzie z nimi gadać i plotkować nie stawiająć sobie równocześnie w głowie pytań "ale po co to?" "jakie to ma znaczenie?" "po jaką cholerę?"...To co się dzieje w mojej głowie... to nieustanna bitwa myśli. Powiedzcie mi jak to jest być normalnym ? Co zrobić by nie być samotnym? Żeby inni nie brali cię za dziwaczkę?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×