[Bez tytułu]

[Przyszły_Ex!]

Witam. O sobie napiszę krótko. Mając 17 lat mam 'pewien' problem. Zrozumiałem swoją depresję, natomiast jest niezrozumienie ze strony rodziców, co w życiu mam pewne trudności. Po ostatnim związku (jeśli można to tak nazwać) popadłem w depresję. Nie jestem kolejną osobą wyjętą, która miewa zmęczenie, niechęć do życia. Ja już po prostu zmagam się z depresją bardzo długo i mam dość, jednocześnie martwiąc się o swoją przyszłość. Dzień w dzień jestem flegmatyczny, brak jakiegokolwiek entuzjazmu/chęci do życia. Również kłania się eskapizm, co również mam irracjonalne poglądy - ogółem zrażony do rzeczywistości. Dość tych wszystkich dookoła ludzi, tego wszystkiego. Monotonia życia. Znowu się zacznie szkoła, co spowoduje, że cały rok będzie jeden i ten sam rozdział... szkoła, dom - tak w kółko. Jeszcze przed depresją byłem chłopakiem, który stawiał sobie cele i za wszelką cenę je osiągałem. Była podzielność uwagi, był ten refleks. Teraz nawet nie potrafię się skupić na czytaniu książki. Jestem tak chory, że czasami będą w centrum uwagi nie wiem co się dzieje, a nawet nie rozumiem co kto do mnie mówi. Na wizytę do specjalisty dąży we mnie hamulec, którego nie mogę odbezpieczyć. Pójść i zwierzyć, opowiedzieć o swoim problemie - tego nie potrafię. Słyszałem o farmakoterapii - leczenie chorób za pomocą leków. A przecież nie wypisze zwykły doktor leku, bo musi wiedzieć co mi dolega. Błędne koło. Nie ma jeszcze takiej osoby, która w kwestii miłości, uczuć, w którym to ja winię siebie za wszystko, może mnie oświecić. Musiałbym chyba przeczytać 46 zasad zdrowego rozsądku, wtedy może by mnie oświeciło, ale to niczego nie zmienia - nie kwestia tabu. Dodając, że nie ma nocy, kiedy bym o tym nie myślał. Mimo wszystko proszę o jakąś poradę co do leków, bo inaczej zgniję tak siedząc, nic nie osiągając. Pozdrawiam.

[Gość]

Idz do psychologa... Nie pakuj się w leki jeśli tego nie potrzebujesz. Jeśli psycholog stwierdzi że bez leków się nie obejdzie to pokieruje Cie dalej...

[kahir]

śmiało wal do lekarza. depresji nie leczy się psychoterapią, tylko lekami. od tego są. nie ma co sobie utrudniać życia myśląc: "a może sobie poradzę bez leków..". te z grupy SSRI są na tyle ubogie (w porównaniu) w skutki uboczne i bezpieczne, że zdecydowanie bardziej mogą pomóc niż zaszkodzić. nie wywołują lekozależności. jeśli ciężko Ci rozmawiać o Twojej depresji - napisz wszystko co chciałbyś powiedzieć i pójdź z tym do lekarza. nawet wydrukuj swojego posta - powinno wystarczyć. oczywiście dobrze jakbyś spróbował o tym porozmawiać i miał wsparcie terapeutyczne, ale nic na siłę i na pewno nie wszystko od razu.

 

paroksetyna, fluoksetyna, sertralina - to wypróbowane leki z grupy SSRI. jeśli miałbyś dostać jakiś z trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych - olej lekarza i idź do następnego.

 

jak długo trwa ten stan?

[Przyszły_Ex!]

Wg. mnie spróbować nie zaszkodzi z lekami, a jak poczuję się lepiej, będę miał lepszy punkt widzenia - zatem oczywiste. Ten stan trwa już rok.

 

-- 29 sie 2011, 03:31 --

 

Kahir - W sumie dobry pomysł z tym postem. Jak już dostanę receptę, będę musiał przeczytać o tym leku w internecie, bo nie jestem farmaceutą.

[kahir]

12 miesięcy tego co opisujesz jak najbardziej kwalifikuje się na farmakoterapię. jak będziesz u lekarza, a ten zdecyduje Ci się coś przepisać, możesz go spytać co to za lek i z jakiej grupy. najprawdopodobniej dostaniesz coś SSRI family. znam przypadki osób, które dobrze dobrany lek stawiał na nogi po kilku tygodniach, więc bądź dobrych myśli :) daj znać jak będziesz po wizycie i pisz jakbyś miał wątpliwości.

[Przyszły_Ex!]

Teraz wiem co i jak, bez żadnego strachu, mimo woli, a to dzięki Tobie, za co bardzo dziękuję. Napiszę o swoim problemie, na wstępie wizyty wytłumaczę dlaczego tak, nie inaczej, że słownie wyjaśniłem swój problem. Nawet teraz się czuję lepiej, że w końcu to wydusiłem z siebie. Dzięki za pomoc (na pewno tutaj jeszcze zawitam, a nawet jeśli wyleczę, napiszę o tym) 3m się.

[kahir]

cieszę się, że jakoś pomogłem :) idź i działaj i trzymaj się.

[Przyszły_Ex!]

No, rzeczywiście jestem zdany na siebie i nic z tego. Dupy nie ruszę, bo sobie myślę: Pójdę i co... - Brak mi odwagi. Kiedy byłem w zupełnie innej sprawie u lekarza poprosiłem o tabletki uspokajające na sen. Jest to Sedatif PC. Jest lepiej ze spaniem, ale co z tego. Niech mnie ktoś oczaruje, proszę.