Zmiana typu osobowości?

[edited] (...) Pomijam już kwestię "jak", interesuje mnie czy jest to w ogóle możliwe.

pozdrawiam

przezwyciężenie swojej nieaktywności.

interesuje mnie czy jest to w ogóle możliwe.

Ależ oczywiście :) Chcesz to możesz, tylko trzeba w to trochę wysiłku włożyć.

Nie wiem, czy dobrze mnie zrozumiałeś, nie chodziło mi tu o samą kwestię zwiekszenia aktywności. Interesuje mnie, czy warunkuje to zmianę typu osobowości. Bo wydaje mi się, że nie jest to takie oczywiste, w koncu zmiana typu niesie za sobą poważne zmiany w charakterze. Mówisz więc, że to jest normalne? (zmiana jednej z cech - emocjonalności, aktywnosci lub sekundalności/prymalnosci - owocuje zawsze zamianą typu osobowości?)

Nie wiem czy zmieniając jedną z cech zmienisz całą osobowość. Raczej to tak nie działa. Ale zawsze można coś na lepsze zmienić. Zwiększając aktywność [chociażby jakieś sporty uprawiając] wyrabiasz sobie charakter przez to :) Kształtujesz go sobie w jakiś wybrany sposób. No i btw. Co Ty tak z tą zmianą charakteru i osobowości? Przecież to chyba nie zaszkodzi zmienić się odrobinę na lepsze.

p. czy ja piszę spójnie, bo mam dziwne wrażenie, że jakoś dziwnie i niezrozumiale

To, że zwiększać swoją aktywnośc to bardzo korzystne, jest dla mnie oczywiste:] Mam na myśli konkretną sytuacje zmiany typu osobowości wyznaczonej bodajże przez Rene Le Senne. Piszesz spójnie i zrozumiale, ale mam wrażenie, że nie o tym, o co pytam. Chodzi mi bardziej o opinię kogoś, kto np skończył lub studiuje psychologię i ma szerszą wiedze na temat typów osobowości, których kilka już wcześniej wymieniłem. Tak czy owak, dziękuję za zaangażowanie :)

Ach no dobrze, może ktoś się trafi z większą wiedzą :) Zauważyłem, że wymieniałeś różne typy osobowości i tym podobne i domyślałem się, że chodzi Ci o jakąś bardziej "zaawansowaną" rzecz :) Starałem się pomóc niestety, masz rację piszę trochę nie o tym o czym chciałbyś wiedzieć

Mnie wyszedł typ sentymentalny na początku liceum, a teraz pasjonat

Myślę, że odważniej realizuję swoje plany i bardziej chcę pokazać ludziom to co robię, jak patrzę na pewne sprawy.

Czyli to się może zmienić w ciągu naszego życia. Ale oczywiście nie przywiązywałabym za dużej wagi do testów, bo to trochę katalogowanie ludzi i bliskie jest horoskopom i psychozabawom

Jesli chodzi o testy to one różnie wychodzą i wiem, że trzeba traktować je z przymrużeniem oka. Mi np za 1 razem wychodziło co innego, tylko czytając opis tego typu zobaczyłem, że coś tu sie nie zgadza. Zacząłem czytać inne i w końcu znalazłem swój. Okazało się, że niektóre pytania nie były jasno sformuowane, a niektóre sam (może nieświadomie?) naciągałem, by było tak jak bym chciał, nie tak jak jest. Dlatego moim zdaniem wyniki testów tak naprawdę nie są miarodajne, mogą pomóc w znalezieniu swojego typu, ale nie zawsze dokladnie go wyznaczają.

Powiedz mi, czy wraz z tą zmianą zauważyłaś różnicę jesli chodzi o inne cechy? Bo jeśli to faktycznie możliwe, to zmiana powinna zachodzić na wielu płaszczyznach.

Myślę, że taka ogólna dojrzałość, mniejsza naiwność, samodzielne podejmowanie decyzji, większa pewność siebie, możliwość kształtowania swojego wizerunku

Rozmawiałem dziś z jedną osobą, która miała trochę prychologii na studiach. Wg. niej, zmiana typu jest raczej bardzo mało prawdopodobna, no chyba, że doświadczyło się np. jakichś wstrząsających przeżyć.

Do tej pory nie napisał żaden psycholog czy ktoś studiujący ten kierunek. Czy nie ma tu żadnych takich osób ?:> Sądziłem, że największe forum o psychologii (większego nie udało mi się znaleźć) roić się będzie od osób wiążących swą przyszłośc z tym zagadnieniem (tak jak np forumprawne.org). Bardzo interesowałaby mnie opinia specjalisty

Też będę miała trochę psychologii w tym roku, jeżeli będziemy o tym mówić, to dam znać

Zmiana osobowości raczej nie jest możliwa, był na onecie artykuł o matce która sie zamartwiała, że jej mała córeczka wykształciła w sobie postawe ofiary, pytała czy można to zmienić.Odpowiedż psychologa była ,że nie i że najprawdopodobnie do końca jej córeczka będzie przejawiać takie postawy.Osobowość człowieka może sie kształtować nawet do 30-i i do tego czasu można sie uczyć nowych rzeczy, jeśli wychowałeś sie wśród samych kobiet to możesz nadal być otwarty na męskie wzorce i odwrotnie.

Na nasze zachowania wpływają także lęk i różne napięcia, z tym można walczyć.