Co teraz robisz?

[czarna rzodkiew]

5 minut temu, Niewkopomonowana napisał(a):

gdzIe już jesteś?

Teraz wśród żywych, wróciłam do ego.

 

Ty na klopa, ja do kuchni po kawę i potem dołączę.

[Grouchy]

Zaraz wychodzę na dworzec i jadę do Warszawki.

[Verinia]

39 minut temu, czarna rzodkiew napisał(a):

Teraz wśród żywych, wróciłam do ego.

 

Ty na klopa, ja do kuchni po kawę i potem dołączę.

dzisiaj możemy być martwi, nasze święto

zdrowi umarlaków!

 

też mam kawę

[Maat]

1 godzinę temu, Grouchy napisał(a):

Zaraz wychodzę na dworzec i jadę do Warszawki.

"Stacja Warszawa".

[Verinia]

Idę wlewać wodę do wanny, żeby się otulić.

[Verinia]

Idę robić wodę w wannie z solą zieloną i pianą  Maseczka na ryło i SPA.

[czarna rzodkiew]

Zapalę papierosa, choć wolałabym co innego (me serce już mniej), ale nima i nie będzie, bo zejdę. 

[Verinia]

Godzinę temu, czarna rzodkiew napisał(a):

Zapalę papierosa, choć wolałabym co innego (me serce już mniej), ale nima i nie będzie, bo zejdę. 

papieros to też dopaminka

jeszcze cola cola i xanny

miałam nie dożyć 27 lat, tak myślałam, że wstąpię do klubu.

Przeżyłam. Już 31 lat - to sukces. Najgorsze za mną. Believe me.

[czarna rzodkiew]

22 godziny temu, Niewkopomonowana napisał(a):

miałam nie dożyć 27 lat, tak myślałam, że wstąpię do klubu.

Przeżyłam. Już 31 lat - to sukces. Najgorsze za mną. Believe me.

Skoro tak, to Ci wierzę. Ja właśnie siedzę w tym klubie, za miesiąc wyjdę, nie wiem jeszcze którędy. Trudny to był rok dla mnie, ale dwa poprzednie też nie były łaskawe.

[Verinia]

Godzinę temu, czarna rzodkiew napisał(a):

Skoro tak, to Ci wierzę. Ja właśnie siedzę w tym klubie, za miesiąc wyjdę, nie wiem jeszcze którędy. Trudny to był rok dla mnie, ale dwa poprzednie też nie były łaskawe.

Jeśli masz 27 lat (?), to z pewnością trudny rok. Jednak wytrzymasz, przejdziesz przez to, tylko nie umieraj. Po jakimś czasie będze łatwiej, choć życie jest dziwne xD Wg mnie liczba 27 ma takie mroczne znaczenie, dla mnie był to rok decdujący. Chciałam żyć, a jednocześnie czułam, że koniec się zbliża.

jakoś na starość 31 lat, wiele się we mnie zmieniło. Bardzo.

[czarna rzodkiew]

Godzinę temu, Niewkopomonowana napisał(a):

Jeśli masz 27 lat (?), to z pewnością trudny rok. Jednak wytrzymasz, przejdziesz przez to, tylko nie umieraj. Po jakimś czasie będze łatwiej, choć życie jest dziwne xD Wg mnie liczba 27 ma takie mroczne znaczenie, dla mnie był to rok decdujący. Chciałam żyć, a jednocześnie czułam, że koniec się zbliża.

jakoś na starość 31 lat, wiele się we mnie zmieniło. Bardzo.

No już raz w tym roku prawie umarłam. Będąc na SSRI, popłynęłam z amfetaminą, biorąc na dobitkę kilka buchów oleju z zawartością THC na poziomie >90% i zaczął się koszmar, po którym byłam przekonana, że już się nie obudzę, bo ile można, a jednak znowu przeżyłam. W tamtym roku też przedawkowałam, ale co innego, z większymi konsekwencjami i uszczerbkiem na całym moim Wszechświatopoglądzie. Całkiem sporo miałam sytuacji na granicy życia i śmierci, czy to świadomie czy przypadkiem, i coś ta moja dusza tego życia nie chce opuścić. Ale ciało swoje granice ma, pytanie kiedy nie wytrzyma. Już się borykam z tykającym jak bomba sercem, więc sobie dawkuję źródła dopaminki, aż w końcu je całkiem rzucę, mam nadzieję. Nie chcę kolejny raz się witać z Panem Kostuchą, który bynajmniej czarny nie jest. Tak cię oślepia bielą, że nic nie widzisz, tylko już lecisz i siłą woli możesz jeszcze się uratować, trzymając mocno ciała, jak już go nie czujesz i oddasz się temu, to będzie koniec, rozpłyniesz się. Życie jest dziwne, ale wiek traktuję tylko jako liczbę. Nie czuję, żeby zbliżał się koniec, czułam tak, mając 14 lat, 15 lat, 16 lat, 17 lat, 18 lat, 19 lat... aż w końcu przestałam czuć cokolwiek. Powegetowałam sobie kilka lat i chciałabym teraz żyć całkowicie inaczej, ale nie wiem czy jest to możliwe, nieszczęśliwość mi towarzyszy od urodzenia. Co sobie przestawię w głowie na lepsze, to zawsze wróci do ustawień fabrycznych. No ale jeszcze powalczę. Co mi innego pozostało. A może faktycznie po 30-stce jest lepiej...

Edytowane 2 godziny temu przez czarna rzodkiew

[Dalila_]

O przestańcie co to jest 31 lat. Chyba że się chce narodzić dużo dzieci to musi się mobilizować przez parę lat ale takto?:/

Młode jestescie

[Verinia]

1 godzinę temu, czarna rzodkiew napisał(a):

nieszczęśliwość mi towarzyszy od urodzenia

czasem sobie myślę, że niektórzy faktycznie się tacy rodzą, choć nie ma w tym logiki (?) nie wiem. Są ludzie, których rzeczywistość nie zadowala, przerasta, ludzie i inne trudne sprawy. Też do nich należę. MImo że teraz żyje mi się lepiej, bo poradziłam sobie z fobią społeczną i lękami w sumie też w dużej mierze, nastrój jest w miarę ok, ale też się zmienia. Jestem i tak w środku nieszczęśliwa, bo odstaję, mimo że tego może nie widać, nie wiem, niby nie, ale ja jestem nad przepaścią od pamiętnego dla mnie roku 2017 chyba. A 2018 zaczęła sie moja przygoda z Warszawskim miesiącem życia, gdzie sypiałam po hostelach, dużo piłam alko, mało spałam, ciągle w energii i ogromnej pewności siebie, w euforii - bez żadnych leków i używek. Dopiero gdy doszło ziele, może jakieś maczane i prawdopodbnie ekstazy, to dostałam najgorszej psychozy w moim życiu i ledwo mnie uratowali, bo gość u którego byłam mnie bił i chyba chciał zabić. Na szczęście uratował mnie wspólokator, który zadzwonił po karetkę. Byłam cała pobita, w nodze, na stopie miałam jakby ranę od gwoździa. NIe mogła długo normalnie chodzić. W szpitalu nic nie mówiłam, jadłam papier toaletowy. Do dzisiaj mam bliznę w tym miejscu... A jak w końcu spojrzałam w lustro to się przestraszyłam - wszędzie rany. Mialam kilka niebezpiecznych akcji, ale żyję. I serio, ja byłam przekonana że 27 lat to pewna moja śmierć. A potem zaczynało się coś zmieniać i przede wszystkim poprawiło się, gdy zakończyłam toksyczny związek. Nadal jeszcze mam jakieś wspomnienia, zdarzają się podczas jakiejś piosenki, ale nie ma do czego wracać, nie chcę wracać do cierpienia.

Może będzie tak, ze starsze lata będą bardziej łaskwe?  Życzę tego Tobie i życzę tego sobie.

Edytowane 1 godzinę temu przez Verinia

[shadow_no]

1 godzinę temu, czarna rzodkiew napisał(a):

A może faktycznie po 30-stce jest lepiej...

To ten paradoks że człowiek im jest starszy tym bardziej jest przerażony, że jest już tak wiele za nim. A jednak im starszy tym więcej rzeczy zaczyna się też układać. Ważne, żeby przynajmniej nie było gorzej niż było i żeby iść do przodu cokolwiek to znaczy

 

[Verinia]

3 minuty temu, shadow_no napisał(a):

To ten paradoks że człowiek im jest starszy tym bardziej jest przerażony, że jest już tak wiele za nim. A jednak im starszy tym więcej rzeczy zaczyna się też układać. Ważne, żeby przynajmniej nie było gorzej niż było i żeby iść do przodu cokolwiek to znaczy

 

no... z wiekiem czas szybciej leci i się obudzisz zaraz jako 50 latek. Oby mieć, co wspominać i żyć spokojnie, dobrze.

[shadow_no]

5 minut temu, Verinia napisał(a):

Oby mieć, co wspominać

To wymaga odwagi i walki każdego dnia 

I na to nie jest za późno (chyba) nigdy

[Verinia]

12 minut temu, shadow_no napisał(a):

To wymaga odwagi i walki każdego dnia 

I na to nie jest za późno (chyba) nigdy

każdy dzień, to nowa okazja, by się zaciekawić światem

walka

odwaga

i żyjemy, bo niedługo umrzemy

Edytowane 43 minuty temu przez Verinia