Od kilkudziesięciu lat cierpię na silną nerwicę wywołaną traumatycznym doświadczeniem z dzieciństwa. Próbowałam już chyba wszystkiego, ale nic nie działa.

[spidi]

a gówno prawda zjadłem mase leków a co mi pomogło to głębokie wsparcie rodziny 

[Niewkopomonowana]

14 godzin temu, spidi napisał(a):

a gówno prawda zjadłem mase leków a co mi pomogło to głębokie wsparcie rodziny 

no, rodzina to skarb  póki ich mamy, musimy się z nimi jednoczyć, a wsparcie jest najlepszym lekiem. zgadzam się.

[Straumatyzowana]

W dniu 26.10.2026 o 19:35, shadow_no napisał(a):

Co masz na myśli mówiąc o "zerowym efekcie" tych 20 leków? Wydaje się to niemożliwe, aby żaden z nich nie spowodował "jakiejkolwiek" reakcji.

Jakie SSRI brałaś i pamiętasz jakie dawki? I czy przez ten cały czas leczysz się głównie u jednego specjalisty czy było ich kilku? (pytam o psychiatrów)

 

Wg mnie w przypadku fobii, lęków i problemów z funkcjonowaniem poza domem w pierwszej kolejności kluczowe jest dobranie dobrych leków które zniwelują przeszkody aby można było działać dalej.

O ile w lęku nie wywołanym traumą terapie wydają mi się mało skuteczne na dłuższą metę, to w przypadku traum terapie są raczej kluczowe... Tym bardziej jeśli mówisz, że część terapii nie była dokończona przez ataki. 

 

Czasem trzeba bardzo wielu prób w szukaniu odpowiedniej substancji która zaskoczy

 

Mam wrażenie, że wypróbowałam tych leków około 30. Może nawet więcej. Zerowy efekt oznacza dokładnie to: zerowy efekt. Całkowity brak nawet minimalnego zmniejszenia lęku. Na maksymalnej dawce najsilniejszych leków mogłam być w stanie jedynie płakać w łóżku z bólu. Leczyłam się u dwóch specjalistów, ale pierwszy nie wypisywał mi żadnych leków, bo twierdził, że jestem za młoda. Dopiero w wieku 18 lat, inny lekarz zaczął mi wypisywać leki. Ale kilka lat temu ze mnie zrezygnował, bo skończyły mu się pomysły. A ponieważ nie jestem w stanie pojechać ani nawet pójść gdzieś dalej, zostałam bez lekarza. 

Niestety nie pamiętam, jakie to były SSRI, bo było to prawie 10 lat temu ale brałam dwa rodzaje i po obu miałam silną reakcję alergiczną. Po tym drugim trzy dni walczyłam o życie. 

W moim przypadku trauma to jest jeden poziom. A drugi to nieprawidłowe myślenie i postrzeganie pewnych zagadnień, często nieuświadomione, które blokuje postępy terapii. Ale tak naprawdę przy samej traumie prawie nit mi nie grzebał. 90% mojej terapii CBT było o tym, że dzieci mnie w podstawówce nie lubiły, choć wielokrotnie powtarzałam, że mam to dziś gdzieś od dawna. A kiedy zaczynałam mówić o tym, co czuję, słyszałam, że nie mogę tego czuć w ten sposób bo w książkach pani terapeutka miała inaczej. I ona nie umie mi pomóc.

[shadow_no]

Godzinę temu, Straumatyzowana napisał(a):

A ponieważ nie jestem w stanie pojechać ani nawet pójść gdzieś dalej, zostałam bez lekarza

Żyjemy obecnie w trochę innych czasach i są nawet... Konsultacje psychiatryczne online. Także masz nieograniczone możliwości jeśli chodzi o rozpoczęcie leczenia z dobrymi specjalistami. Ten pierwszy który nie chciał przepisywać leków bo byłaś za młoda... Ehhh oby tylko nie trafić na takiego ponownie. 

Mogło to zrazić natomiast w tak poważnym stanie jak jesteś wg mnie dobrze dobrane leki są kluczowe. Jeśli próbowałaś 30 różnych to spróbuj 31. Mysle ze to prosta ale naprawdę sensowna rada

[bei]

Godzinę temu, Straumatyzowana napisał(a):

Mam wrażenie, że wypróbowałam tych leków około 30.

Przez jako czas? 

Ja jak zaczęłam chodzić do nowego psychiatry  niecałe 2 lata temu,to mi powiedział,że za często zmieniałam leki (brałam ok 7 przez 10 lat). 

 

Ja miałam jednego psychiatrę z którym się nigdy na żywo nie spotkałam. Najpierw na kamerce a potem teleporady.

Edytowane 17 minut temu przez bei