Moje problemy

[Adam...]

Cześć 

Założyłem tutaj konto chyba w celu zwyczajnie wygadania się, wyrzucenia swoich problemów.

 

Od wielu lat męczę się z nerwicą lękowa, różnymi fobiami oraz epizodami depresji.

Wszystko zaczęło się od śmierci mojego taty po ciężkiej chorobie (rak), cały proces choroby, cierpienia i obserwowania jak osoba powoli odchodzi.

Po kilku latach w pewny ciepły letni dzień, moja dziewczyna, wtedy już właściwie narzeczona dostala wylewu, była okazem zdrowia, żadnych chorób, zadnych dolegliwości, badania kontrolne idealne i nagle z dnia na dzień odeszła, walczyła jeszcze w szpitali 3 dni ale nic nie mogli już zrobić.

 

To wszystko mnie kompletnie złamało, zniszczyło...

Oczywiście było leczenie, były terapie, na lekach może i poprawa byłą, choć bardziej nazwałbym to otumanieniem i wyłączeniem emocji niż czymś co można nazwać pozytywną zmianą.

Z calym tym procesem doszly cale worki zaniedbań,  badań, stanu zdrowia...Zaniedbane uzębienie , mam praktycznie polowe zębów do leczenia, z czego nie wiem czy się uda wszystkie nawet uratować...Doszła jeszcze dentofobia, coś co kiedyś było normalnym obowiązkiem, wiecie jak każdy lekki stres ale szło się i tyle, leczyło i do przodu...

Teraz natomiast to wszystko urosło do rangi operacja na otwartym sercu, czegoś co mnie przerasta i jest takim obciążaniem ,że po wizyce w gabinecie czuję się jak trup, kilka dni muszę dojść do siebie ,żeby w ogole móc jakkolwiek funkcjonować.

W gabinetach też widziałem zdziwienie czy wręcz taki zapisany w spojrzeniu śmiech czy litośc\pogardę co to za dziwak przyszedł co się boi, bo czego tu się bać?

To jeszcze bardziej mnie psychicznie niszczyło i zrzucało na dno

 

To wszystko dodatkowo kontrastuje z tym jaki byłem kiedyś, pełny energii, pozytywny, 1000 pomyslow na minute, cały czas optymizm i takie szukanie zalet nawet w stercie g....  To mnie napędzało i chyba też przyciągało do mnie ludzi, bo nigdy nie miałem problemów z nawiązywaniem znajomości...Teraz czuję jakby ta osoba już nie istniała a ja jakbym był kimś innym.

 

Wiem,że cięzko tutaj coś doradzić czy pomóc, chyba chciałem gdzieś to wyrzucić z siebie, wygadać się...

[antoni97]

Witaj. Muszę ci powiedzieć, że ty wcale nie masz tak tragicznego życia jak ja. Proponuję ci poczytać moje posty.

[Heledore]

15 minut temu, antoni97 napisał(a):

Witaj. Muszę ci powiedzieć, że ty wcale nie masz tak tragicznego życia jak ja. Proponuję ci poczytać moje posty.

Serio? Tyle zamiast wsparcia? Inni mają gorzej. Sam chciałbyś to usłyszeć?

 

@Adam... próbowałeś terapii? 

[Dalila_]

1 godzinę temu, antoni97 napisał(a):

Witaj. Muszę ci powiedzieć, że ty wcale nie masz tak tragicznego życia jak ja. Proponuję ci poczytać moje posty.

Haha dobry tekst 

[Dalila_]

A tak serio myślę że żartowałes i chciałeś rozbawic. Bo autor to ma takie życie że faktycznie dużo z niego musiało umrzeć. Autorze jesteś niesamowity, masz mój szacunek. Zawsze cholernie szanuje ludzi którzy wiele przeszli. Jak masz pieniądze idź na zabiegi pod narkozą

[Adam...]

54 minuty temu, Dalila_ napisał(a):

A tak serio myślę że żartowałes i chciałeś rozbawic. Bo autor to ma takie życie że faktycznie dużo z niego musiało umrzeć. Autorze jesteś niesamowity, masz mój szacunek. Zawsze cholernie szanuje ludzi którzy wiele przeszli. Jak masz pieniądze idź na zabiegi pod narkozą

Brałem pod uwagę opcję z narkozą, niestety obecnie stan moich finansów delikatnie mówiąc nie jest zbyt dobry, a takie leczenie to cholernie droga impreza, już samo zwykłe leczenie zębów jest oderwane od realiów finansowych przeciętnego czlowieka....    

Dziękuje za miłe słowa, choć nie wiem czy jest co podziwiać albo szanować, jestem obecnie ruiną człowieka jakim bylem kiedyś.

[Dalila_]

25 minut temu, Adam... napisał(a):

Brałem pod uwagę opcję z narkozą, niestety obecnie stan moich finansów delikatnie mówiąc nie jest zbyt dobry, a takie leczenie to cholernie droga impreza, już samo zwykłe leczenie zębów jest oderwane od realiów finansowych przeciętnego czlowieka....    

Dziękuje za miłe słowa, choć nie wiem czy jest co podziwiać albo szanować, jestem obecnie ruiną człowieka jakim bylem kiedyś.

Jest bo ja myślę że w wielu sytuacjach bym najlagodniej mówiąc rady nie dała i wyoutowala ze swiata, więc naprawdę jest co podziwiać choć to bardzo przykre. Tak o sobie myśl że jesteś silny

[Adam...]

20 godzin temu, Dalila_ napisał(a):

Jest bo ja myślę że w wielu sytuacjach bym najlagodniej mówiąc rady nie dała i wyoutowala ze swiata, więc naprawdę jest co podziwiać choć to bardzo przykre. Tak o sobie myśl że jesteś silny

Miałem taki moment czy dwa ,że też chciałem już "wyoutować" i wypisać się z tego ale wbrew logice czasem staram się coś jeszcze robić...Z różnym skutkiem ale staram się jeszcze.

[antoni97]

Kompletnie nie rozumiem o co wam wszystkim chodzi?!

I tak jest całe moje życie, że wszyscy a nawet moi bliscy nigdy nie chcieli mi pomóc, tylko zamiast tego ciągle sobie ze mnie kpili. Mówię poważnie

[Cynthia]

4 minuty temu, antoni97 napisał(a):

Kompletnie nie rozumiem o co wam wszystkim chodzi?!

I tak jest całe moje życie, że wszyscy a nawet moi bliscy nigdy nie chcieli mi pomóc, tylko zamiast tego ciągle sobie ze mnie kpili. Mówię poważnie

No ale na cholerę kopiesz leżącego? Autor wątku ma poważne problemy, z którymi sobie radzi, a ty negujesz jego stan. To nietaktowne.

[Dalila_]

5 minut temu, antoni97 napisał(a):

Kompletnie nie rozumiem o co wam wszystkim chodzi?!

I tak jest całe moje życie, że wszyscy a nawet moi bliscy nigdy nie chcieli mi pomóc, tylko zamiast tego ciągle sobie ze mnie kpili. Mówię poważnie

Nigdy nie wyjdziesz ze swoich problemów jeśli nie widzisz jak inni poradzili sobie mimo że mieli gorzej. Jak się myśli to ja mam najgorzej to jak wygrać zdrowie?

[conditioner]

Bardzo trudna historia, ciężko mi ją jakoś mądrze skomentować. Poza tym wszystkim aktualnie pracujesz jakoś, robisz coś w życiu, czy zostałeś sam z pustką?

[Adam...]

12 minut temu, conditioner napisał(a):

Bardzo trudna historia, ciężko mi ją jakoś mądrze skomentować. Poza tym wszystkim aktualnie pracujesz jakoś, robisz coś w życiu, czy zostałeś sam z pustką?

Zawodowo zawsze siedziałem w architekturze, więc jak mam lepsze momenty i wenę i jestem w stanie z siebie coś wskrzeszać to dorywczo łapię się różnych projektów, żeby mieć z czego żyć.      To mnie chyba jako tako jeszcze trzyma bo pochłania mnie dany projekt na jakiś czas i się temu oddaje w 100 %...  Natomiast potem kiedy praca się kończy cały ten problem wraca i wpadam w taki egzystencjonalny dół.

 

Co to pytania wyżej, tak, próbowałem terapii...Niestety nie wiele one mi dawały, rozumiałem ich przekaz, schematy zmiany myślenia ale to działało na chwilę, potem znowu nie umiałem jakoś pozbierać się do kupy.

 

Leki dają mi chwilowe wylączenie, ale kiedy tylko je odstawie wszystko wraca. 

Edytowane wczoraj o 22:57 przez Adam...

[antoni97]

9 godzin temu, Cynthia napisał(a):

No ale na cholerę kopiesz leżącego? Autor wątku ma poważne problemy, z którymi sobie radzi, a ty negujesz jego stan. To nietaktowne.

Taka moja choroba…

9 godzin temu, Dalila_ napisał(a):

Nigdy nie wyjdziesz ze swoich problemów jeśli nie widzisz jak inni poradzili sobie mimo że mieli gorzej. Jak się myśli to ja mam najgorzej to jak wygrać zdrowie?

Wg mnie wszystko trzeba zaczynać robić i uczyć się od małego dziecka bo potem w dorosłości już jest za późno. Mózg wcale nie jest plastyczny 

[antoni97]

9 godzin temu, Adam... napisał(a):

Zawodowo zawsze siedziałem w architekturze, więc jak mam lepsze momenty i wenę i jestem w stanie z siebie coś wskrzeszać to dorywczo łapię się różnych projektów, żeby mieć z czego żyć.      To mnie chyba jako tako jeszcze trzyma bo pochłania mnie dany projekt na jakiś czas i się temu oddaje w 100 %...  Natomiast potem kiedy praca się kończy cały ten problem wraca i wpadam w taki egzystencjonalny dół.

 

Co to pytania wyżej, tak, próbowałem terapii...Niestety nie wiele one mi dawały, rozumiałem ich przekaz, schematy zmiany myślenia ale to działało na chwilę, potem znowu nie umiałem jakoś pozbierać się do kupy.

 

Leki dają mi chwilowe wylączenie, ale kiedy tylko je odstawie wszystko wraca. 

Wiedz, że ja się wcale z ciebie nie nabijam ;)

[Cynthia]

1 godzinę temu, antoni97 napisał(a):

Taka moja choroba…

Serio swój brak taktu zwalasz na chorobę? xdd

[antoni97]

2 godziny temu, Cynthia napisał(a):

Serio swój brak taktu zwalasz na chorobę? xdd

Ehh nie możemy się zrozumieć widzę, w takim razie nie ma najmniejszego sensu żebym cokolwiek już pisał...

[Raul silva]

13 godzin temu, Adam... napisał(a):

Zawodowo zawsze siedziałem w architekturze, więc jak mam lepsze momenty i wenę i jestem w stanie z siebie coś wskrzeszać to dorywczo łapię się różnych projektów, żeby mieć z czego żyć.      To mnie chyba jako tako jeszcze trzyma bo pochłania mnie dany projekt na jakiś czas i się temu oddaje w 100 %...  Natomiast potem kiedy praca się kończy cały ten problem wraca i wpadam w taki egzystencjonalny dół.

 

Co to pytania wyżej, tak, próbowałem terapii...Niestety nie wiele one mi dawały, rozumiałem ich przekaz, schematy zmiany myślenia ale to działało na chwilę, potem znowu nie umiałem jakoś pozbierać się do kupy.

 

Leki dają mi chwilowe wylączenie, ale kiedy tylko je odstawie wszystko wraca. 

Woo.. architektura  ciekawa dziedzina zawodowa dla ludzi nietypowych I niezwykłych (nie obrażając cię)

[Heledore]

14 godzin temu, Adam... napisał(a):

 

Co to pytania wyżej, tak, próbowałem terapii...Niestety nie wiele one mi dawały, rozumiałem ich przekaz, schematy zmiany myślenia ale to działało na chwilę, potem znowu nie umiałem jakoś pozbierać się do kupy

Jak długo trwały te terapie? Sama terapia ma Cię tylko nauczyć jak sobie radzić. Resztę musisz zrobić sam.

[Adam...]

Godzinę temu, Heledore napisał(a):

Jak długo trwały te terapie? Sama terapia ma Cię tylko nauczyć jak sobie radzić. Resztę musisz zrobić sam.

Dwa podejścia, jedno trwało około 4 miesięcy, drugie blisko pól roku.

Tak , wiem,że tutaj sporo zależy ode mnie, sporo osób wiem,że dzwignęło się po terapii...Albo trafiałem na nieodpowiednich terapeutów albo ja nie mam na tyle siły ,żeby podnieść się z tego na stałe...Sam nie wiem.

 

 

[Adam...]

2 godziny temu, Raul silva napisał(a):

Woo.. architektura  ciekawa dziedzina zawodowa dla ludzi nietypowych I niezwykłych (nie obrażając cię)

Spoko, nie czuję się urażony.

Od dziecka lubiłem coś tworzyć i mieć miejsce na inwencję twórczą plus jakąś dozę improwizacji, architektura mi to dała.

[Dalila_]

Architektura piękna i twórczą dziedziną super choć pewnie dużo liczysz i rysunki techniczne więc to taka pośrednia dziedzina ze sztuki i techniki. Z takimi wydarzeniami w życiu można potrzebować wiele lat terapii. Pewnie bardziej paychodynamicznej niż cbt. Osoby z zaburzeniami osobowości stąd nieraz 20 lat na terapię chodzili! Akurat też nic to nie dało niektórym ale różnie bywa, oni to nawet całe życie powinni chodzić, a ty do momentu jak się podniesiesz i osiągniesz komfort życia tak myślę:)

[Adam...]

55 minut temu, Dalila_ napisał(a):

Architektura piękna i twórczą dziedziną super choć pewnie dużo liczysz i rysunki techniczne więc to taka pośrednia dziedzina ze sztuki i techniki. Z takimi wydarzeniami w życiu można potrzebować wiele lat terapii. Pewnie bardziej paychodynamicznej niż cbt. Osoby z zaburzeniami osobowości stąd nieraz 20 lat na terapię chodzili! Akurat też nic to nie dało niektórym ale różnie bywa, oni to nawet całe życie powinni chodzić, a ty do momentu jak się podniesiesz i osiągniesz komfort życia tak myślę:)

Tak, trochę wyliczeń jest bo jakby człowiek odpłynął z samą wizją bez metrażu to ogród byłby w basenie sąsiada... 

Zainteresuję się tą opcją psychodynamiczną o której wspomniałaś, bo mialem do tej pory tylko cbt.

 

[Adam...]

15 godzin temu, antoni97 napisał(a):

Wiedz, że ja się wcale z ciebie nie nabijam

Nie chowam urazy, wszyscy tutaj mamy jakieś problemy, myślę,że licytowanie kto ma gorzej nam nie pomoże, każdy jest inny i każdy ma inny próg swojej wytrzymałości albo jak mówił mój dziadek każdy ma próg kopów ile jego zad może znieść zanim spuchnie.