Nie mogę sobie poradzić po stracie...

[Regina Sofia]

Stracie mojej ukochanej psiej przyjaciółki:(

Na początku proszę o pohamowanie głupich komentarzy czy wyśmianie.

Pod koniec stycznia nagle, ale chorowała umarła moja seniorka kruszynka w klinice i nie mogę sobie poradzić. Miałam od razu po tym zajściu straszne napady płaczu, w dzień kiedy umierała, co tydzień miałam straszne spadku w życiu, ale aktualnie zaczyna być coraz gorzej. Na dodatek się obwiniam, że zostawiłam ja w klinice, a może powinna umrzeć w domu, ale za pewne by się udusiła:( Mam druga seniorkę, która choć jest psiakiem też strasznie to przeżywa, wiem, że mój nastrój przechodzić też na nią.

Od razu mówię nie chce komentarzy kupi kolejnego psiaka, no mam seniorkę i juniorke. A po tym jak przechodzę choroby i teraz ta śmierć to jest to straszne.

 

[burzowo]

To jest bardzo przykre ,ile ja łez wylałam jak mi zwierzątka umierały

To jest straszne ,kochamy ,opiekujemy się ,nawet śpimy z ulubieńcami 

Ale krótko żyją niestety 

[burzowo]

Trzeba ten ból przeżyć

Na śmierć nikt nie znalazł lekarstwa

[shadow_no]

Cześć @Regina Sofia, bardzo mi przykro z powodu Twojej straty. Ja wiele lat temu w tragicznych okolicznościach również straciłem psiego przyjaciela stąd dokładnie rozumiem ten ból. 

Z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, że tu pomaga przede wszystkim tylko czas.

To żałoba którą po prostu trzeba przeżyć. 

Biorąc pod uwagę to jak się wypowiadasz o psince to miała u Ciebie najlepszą opiekę jaką tylko mieć mogła 

[lily was here]

Musisz przejsc żałobę jak po człowieku normalnie. Tez straciłam psa i wiem jak to jest, czułam sie zaskakująco zle z tym.

Ale przeszło, Ciebie dosyć długo już trzyma ale widocznie potrzebujesz czasu więcej.

no tak jak shadow pisze - czas 

aha i nie wyrzucaj sobie nic, bardzo dobrze ze zawiozłaś ja do kliniki, zeby byla pod najlepsza opieka, poza tym zwierzęta nie lubia umierać w domu tylko sie oddalić. Czyli podjelas podwojnie słuszna decyzje 

Edytowane 15 Marca przez Krejzi1

[Żaba Monika]

Też uważam, że czas jest najlepszym lekarstwem. Ale jeśli czujesz się coraz gorzej to może warto zwrócić się o pomoc do lekarza?

[Regina Sofia]

No uważam, że jest coraz gorzej. Niby się trzymam powierzchownie, ale tylko wracam do domu, jest weekend i jak mnie dopadnie, to szok. Choć dziś w pracy też się popłakałam.

Jestem umówiona do psychiatry, ale wątpię by wynaleźli złoty środek na to by mnie jakoś wyciszyło 

[Regina Sofia]

Wracam do Was...jakoś żyłam, było nawet dobrze, aż w czerwcu straciłam drugiego psa, musiałam pozwolić jej odejsc i to mnie dobiło kompletnie.

Na dodatek usłyszałam, że mam stracić pracę, zawiodłam się na ludziach.

Po stracie lekarz POZ zapisał mi mocniejszy lek, potem poszłam do psychiatry i jestem pod kontrolą. Czekam na psychoterapię, ale nie umiem żyć.

Nie potrafię wrócić do normalnego życia.

[Raul silva]

Witaj, jesteśmy wszyscy z tobą,  pomimo tych wszystkich trudności mam nadzieję  powoli wyjdziesz na prostą