28 lat prawiczek, brak seksu, bliskości, intymności

[take]

Nie wiem, co myśli inna osoba i stąd "boję się", że być może chciałaby mnie zabić czy skrzywdzić. Skąd mam wiedzieć, jakie ktoś ma zamiary? Nie znam tego, co dzieje się w umyśle u innej osoby. Nie wierzę, że ludzie na pewno chcą mnie skrzywdzić, ale wolę nie ryzykować wpakowania się w kłopoty. Słyszałem o różnych zbrodniach na "łatwowiernych" ludziach.

 

Surowe podejście do "seksualności" ma związek z chrześcijaństwem, monoteistycznych religiami abrahamicznymi, które nie pozwalają na frywolność i pobłażanie sobie w kwestiach erotycznych. Człowiek, istota czująca zaczyna swoje istnienie tylko raz, więc to, co prowadzi do poczęcia, jest i ma być czymś świętym i niezwykle odpowiedzialnym, a nie źródłem zmysłowej i egoistycznej oraz nieodpowiedzialnej błogości czy wyżyciem się na kimś atrakcyjnym seksualnie, bo czuje się tak zwaną "chcicę".

[Dalila_]

20 minut temu, take napisał(a):

Nie wiem, co myśli inna osoba i stąd "boję się", że być może chciałaby mnie zabić czy skrzywdzić. Skąd mam wiedzieć, jakie ktoś ma zamiary? Nie znam tego, co dzieje się w umyśle u innej osoby. Nie wierzę, że ludzie na pewno chcą mnie skrzywdzić, ale wolę nie ryzykować wpakowania się w kłopoty. Słyszałem o różnych zbrodniach na "łatwowiernych" ludziach.

 

Surowe podejście do "seksualności" ma związek z chrześcijaństwem, monoteistycznych religiami abrahamicznymi, które nie pozwalają na frywolność i pobłażanie sobie w kwestiach erotycznych. Człowiek, istota czująca zaczyna swoje istnienie tylko raz, więc to, co prowadzi do poczęcia, jest i ma być czymś świętym i niezwykle odpowiedzialnym, a nie źródłem zmysłowej i egoistycznej oraz nieodpowiedzialnej błogości czy wyżyciem się na kimś atrakcyjnym seksualnie, bo czuje się tak zwaną "chcicę".

Ale można używać antykoncepcji i nie ma poczęcia, w dodatku nie wszystkie aktywności seksualne mają ryzyko ciąży 

[Kiusiu]

2 godziny temu, Hurricaner27 napisał(a):

po prostu coś we mnie pękło bo byłem takim pożytecznym idiotą i teraz nie potrafię myśleć inaczej o ludziach i o świecie.

Czyli wpadłeś z jednej skrajności w drugą. Nic dobrego z tego nie wynika.

2 godziny temu, Hurricaner27 napisał(a):

Depresja to kara za to że się było dobrym i grzecznym.

Bzdura. Depresja nigdy nie jest karą za cokolwiek.

Czy w ogóle umiesz czytać ze zrozumieniem i przyjąć fakty do wiadomości?

Wygląda na to, że pławisz się w swoim niedasizmie i ignorujesz to, co inni mają do powiedzenia w temacie.

1 godzinę temu, take napisał(a):

Surowe podejście do "seksualności" ma związek z chrześcijaństwem, monoteistycznych religiami abrahamicznymi, które nie pozwalają na frywolność i pobłażanie sobie w kwestiach erotycznych.

A dlaczego nie oderwiesz się od tego, co te religie mówią o seksualności?

1 godzinę temu, take napisał(a):

Człowiek, istota czująca zaczyna swoje istnienie tylko raz, więc to, co prowadzi do poczęcia, jest i ma być czymś świętym i niezwykle odpowiedzialnym

Jak już odpowiedziała @Dalila_ - "Boże, dzięki ci za antykoncepcję"  Choć oczywiście katolicy są przeciwko. A przy tym są przeciwko in vitro.

Ale o dziwo, przeciwko sztucznemu unasiennianiu zwierząt już się nie wypowiadają. No ale to już osobne tematy.

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Hybristofilia
 

Cytat

 

Hybristofilia – parafilia, w której jedynym lub preferowanym obiektem pożądania seksualnego mogą być osoby, które popełniły przestępstwo^[1]. Często nakierowana na osoby, które w społecznym odczuciu popełniły szczególnie brutalne zbrodnie, np. morderstwo czy gwałt^[2].

Według Sheili Isenberg hybristofilię często stwierdza się u kobiet, które przeżyły trudne dzieciństwo, były ofiarami nadużyć seksualnych bądź innego znęcania się nad nimi. W swojej książce „Women who love men who kill”, twierdzi ona, że kobiety te poszukują mężczyzn, których mogą kontrolować i którzy im nie zaszkodzą, dlatego idealni są dla nich mężczyźni w więzieniach.

Wiadomo, że na przykład: Charles Manson i Ted Bundy mieli wiele hybristofilicznych zwolenniczek.

 

 

[Dryagan]

2 godziny temu, Hurricaner27 napisał(a):

Nie wiem czasami mam wrażenie że mam się cieszyć z sukcesów innych, wszystkim dobrze życzyć tylko że każdy ma mnie w dupie. Wiem że każdy dba o siebie i to rozumiem ale mi jest ciężko i nie będę chodzić z uśmiechem od ucha do ucha i cieszyć się z cudzych sukcesów. Moimi nieszczęściami się nikt nie przejmuje. Wiem że powtarzam setny raz to samo ja naprawdę byłem dobrym człowiek i prędzej bym pomógł komuś innemu niż sobie tak było dawniej ale po prostu coś we mnie pękło bo byłem takim pożytecznym idiotą i teraz nie potrafię myśleć inaczej o ludziach i o świecie. Depresja to kara za to że się było dobrym i grzecznym. Zawsze byłem takim grzecznym chłopczykiem, nikogo nie chciałem urazić z każdym chciałem żyć dobrze, byłem spokojny, cichy myślałem że ktoś dostrzeże moją dobroć i może jakoś poprowadzi i trochę pociągnie do świata ale to wszystko pękło bo zostałem z tym wszystkim sam. 

Mam wrażenie, że Ty z tych wszystkich wypowiedzi zrozumiałeś tylko jedno, że „masz się cieszyć cudzym szczęściem i chodzić uśmiechnięty”, a przecież nikt tutaj Ci tego nie mówi. To zupełnie nie o to chodzi. Chodzi o coś zupełnie innego: żebyś przestał koncentrować się na innych w trybie „niech im będzie gorzej”, a zaczął koncentrować się na sobie w trybie „co zrobić, żeby mi było lepiej”. To nie jest to samo co „cieszyć się sukcesami innych”. To jest zmiana kierunku myślenia: z porównywania i wrogości na budowanie swojego życia.

I druga sprawa: depresja to nie jest kara za bycie dobrym. To jest choroba. Choroba, która miesza w myśleniu i podsuwa Ci takie wnioski, jakby były prawdą absolutną: „wszyscy mają mnie w dupie”, „byłem pożytecznym idiotą”, „zawsze zostanę sam”. W depresji mózg działa jak filtr: przepuszcza tylko to, co potwierdza beznadzieję, a resztę odrzuca. Depresja zmienia sposób, w jaki interpretujesz rzeczywistość – podsuwa czarne wnioski jako oczywiste fakty, zawęża perspektywę, wycina nadzieję i sprawczość. Człowiek zaczyna myśleć schematami, które same się napędzają: „jestem skreślony” → wycofuję się → jest mi gorzej → mam „dowód”, że jestem skreślony. Dlatego naprawdę warto poszukać pomocy u specjalisty. Nie po to, żeby ktoś Ci powiedział „uśmiechnij się” albo „weź się w garść”, tylko po to, żeby przerwać tę pętlę niemocy i zmienić kierunek, w którym idzie Twoja głowa. Terapia (a czasem też leczenie farmakologiczne) pomaga odzyskać wpływ nad swoim życiem.