Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
Barka

Czy to nerwica, czy zakochanie? Problem z nowo poznanym facetem

Rekomendowane odpowiedzi

Hej, 

Może, żeby jakoś lepiej nakreślić moją sytuację opiszę pokrótce historię moich problemów. Mam 26 lat. Ponad rok temu zakończyłam 4 letnią psychoterapię, która motywowana była nerwicą, problemami z akceptacją siebie, OCD, etc. W trakcie psychoterapii, jakieś 2,5 roku temu miałam epizod depresyjny. Od momentu zakończenia terapii jest u mnie świetnie, żyję tak jak zawsze chciałam. Od 2 miesięcy przebywam za granicą w celach naukowych. Spełniam tym samym moje marzenie, poznałam tu wspaniałych ludzi, jednym słowem super. Przytrafił mi się jednak pewien problem i jako, że nie mam z kim o tym neutralnie porozmawiać, zwracam się do Was. Jest mi strasznie wstyd, bo brzmi to jak historia gimnazjalistki, ale raz kozie śmierć. 

I w tym momencie przechodzę do sedna sprawy. Nie wiem, czy istnieje coś takiego, jak miłość od pierwszego wejrzenia, bo zdarzyło mi się to pierwszy raz. 2 tygodnie temu przyszedł do mnie na wizytę domową lekarz, 2 lata ode mnie starszy, ale kiedy na mnie popatrzył, dosłownie zwaliło mnie z nóg. Pierwszy raz w życiu zdobyłam się też na odwagę i wyszukałam go w mediach społecznościowych, napisałam zapraszając na imprezę u mnie w domu. Ku mojemu zaskoczeniu zgodził się. Pisaliśmy chwilę ze sobą. W dniu imprezy napisał, że jest ze znajomymi i jak będą zmierzali w okolicę mojego mieszkania to się odezwą. Odpowiedziałam, że my o tej i o tej godzinie będziemy w danym klubie. On się tam pojawił, pytając gdzie jestem i prosząc, żebym dała mu znać, kiedy ja tam będę. Moi znajomi radzili mi nic mu nie pisać, bo nie pojawił się u mnie w domu, że co on sobie myśli. Posłuchałam ich i napisałam dopiero po jakimś czasie, kiedy okazał się, że wraca do domu, bo musi iść do pracy. W klubie ja go widziałam, on widział mnie i patrzył jak szalony na telefon, jednak żadne z nas nie podeszło. Zaproponował mi jednak w wiadomości, żebym dała mu znać, kiedy mogę w tygodniu się z nim spotkać i on wtedy mnie zaprosi na wino, albo piwo. Rano odpisałam mu, że pasuje mi czwartek. Niestety on to tylko odczytał, nie odezwał się potem do mnie. Tu włączyła mi się chyba nerwica, czy nie wiem co. Nie mogłam przestać o nim myśleć, czekałam jak szalona na wiadomość, zastanawiałam się, co zrobiłam nie tak, czy to wina tego, że nie odezwałam się w klubie- milion galopujących myśli.  Wiadomość od niego nie nadeszła. Całkiem przypadkiem spotkałam go potem na mieście, on mnie nie widział. Kilku znajomych twierdziło, że to znak, więc zaczęłam się jeszcze bardziej nakręcać. Pech chciał, że rozchorowałam się po 2 tygodniach znowu, znowu przysłali mi jego. Ani słowem żadne z nas nie wspomniało o tej sytuacji. Ja podczas wizyty zachowywałam się trochę jakbym nie potrafiła składnie się odezwać, bo oczywiście serce mi waliło jak młot. Przepisał mi lek, który jak się okazało nie najlepiej wpływa na osoby z problemami psychiatrycznymi, więc przełamałam swoją dumę i napisałam do niego, czy na pewno mogę lek przyjmować. Napisałam w żarcie, że już mi wystarczy, że jestem szalona jaka jestem, on mi odpisał na pytanie, dodając, że właśnie wydawałam mu się troszkę szalona. Zapytał też, czy wyjeżdżam z tego miejsca w czerwcu, bo wspomniałam, że mam nadzieję, że do czerwca się już nie rozchoruję. Koniec mojej gimnazjalnej historii. 

Teraz moje pytanie- czy to nerwica daje mi tak popalić? Nie mogę przestać o nim myśleć, nie wiem co się ze mną dzieje, straciłam radość z przebywania z innymi. Jest nawet chłopak, który dałby się tutaj za mnie pokroić, a ja myślę o chłopaku, którego widziałam 20 minut na oczy, nie licząc tej sytuacji w klubie. Mam ochotę do niego napisać jeszcze raz, zagadać. Jednak wszyscy mnie uczyli i za wyjątkiem kilku osób, które sugerują ponowny kontakt, wszyscy powtarzają, że za facetami kobieta się nie ugania, że to desperacja. 

O co może jemu chodzić? Najpierw mi proponuje spotkanie, potem się w ogóle nie odzywa? Czy powinnam spróbować? Nie mamy żadnych wspólnych znajomych, na 99% nigdy więcej się nie spotkamy. 

Ja nie wiem co o tym myśleć, strasznie mi to komplikuje funkcjonowanie. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
W dniu 11.10.2018 o 19:17, Barka napisał:

....

I w tym momencie przechodzę do sedna sprawy. Nie wiem, czy istnieje coś takiego, jak miłość od pierwszego wejrzenia,...

Nie, nie istnieje. To, co odczuwasz, to namiętność. Taka ewolucyjna pułapka  utrzymująca ciągłość gatunku.

Edytowane przez NN4V

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×