jak sobie radzicie z depresją w codziennym życiu?

[misiek_1]

czy choroba pozwala Wam w miarę normalnie funkcjonowac? jak sobie radzicie w pracy i przy codziennych domowych obowiązkach? u mnie jest z tym różnie zależy od dnia czasem na nic nie mam siły i najchętniej bym gdzieś zniknęła.

[misiek_1]

czy choroba pozwala Wam w miarę normalnie funkcjonowac? jak sobie radzicie w pracy i przy codziennych domowych obowiązkach? u mnie jest z tym różnie zależy od dnia czasem na nic nie mam siły i najchętniej bym gdzieś zniknęła.

[misiek_1]

czy choroba pozwala Wam w miarę normalnie funkcjonowac? jak sobie radzicie w pracy i przy codziennych domowych obowiązkach? u mnie jest z tym różnie zależy od dnia czasem na nic nie mam siły i najchętniej bym gdzieś zniknęła.

[moonraker]

chodze do pracy, gram w pilke dwa razy w tygodniu, ucze sie angielskiego codziennie, sporo pije w weekendy czy to sam ze soba czy w barze, ale kazde male niepowodzenie mnie przytlacza i odbiera checi do zycia i z tym poradzic sobie nie moge i coraz mniej prob podejmuje aby zmienic cos w zyciu swym bo jednak nie podoba mi sie ono !!! tak mi sie zrymowalo

[moonraker]

chodze do pracy, gram w pilke dwa razy w tygodniu, ucze sie angielskiego codziennie, sporo pije w weekendy czy to sam ze soba czy w barze, ale kazde male niepowodzenie mnie przytlacza i odbiera checi do zycia i z tym poradzic sobie nie moge i coraz mniej prob podejmuje aby zmienic cos w zyciu swym bo jednak nie podoba mi sie ono !!! tak mi sie zrymowalo

[moonraker]

chodze do pracy, gram w pilke dwa razy w tygodniu, ucze sie angielskiego codziennie, sporo pije w weekendy czy to sam ze soba czy w barze, ale kazde male niepowodzenie mnie przytlacza i odbiera checi do zycia i z tym poradzic sobie nie moge i coraz mniej prob podejmuje aby zmienic cos w zyciu swym bo jednak nie podoba mi sie ono !!! tak mi sie zrymowalo

[( Dean )^2]

Depresja i lęki których znaczenia wcześniej nie rozumiałem właściwe zrujnowały mi zycie,więc ja raczej sobie nie radze.

[( Dean )^2]

Depresja i lęki których znaczenia wcześniej nie rozumiałem właściwe zrujnowały mi zycie,więc ja raczej sobie nie radze.

[( Dean )^2]

Depresja i lęki których znaczenia wcześniej nie rozumiałem właściwe zrujnowały mi zycie,więc ja raczej sobie nie radze.

[Nel]

człowiek wiele zniesie

wiele wytrzyma

ale funkcjonowac to nie to samo co życ...

[Nel]

człowiek wiele zniesie

wiele wytrzyma

ale funkcjonowac to nie to samo co życ...

[Nel]

człowiek wiele zniesie

wiele wytrzyma

ale funkcjonowac to nie to samo co życ...

[jak_żyć]

chodzę do pracy, do szkoły, stawiam czoła wszystkiemu... wyjazdom, wyjściom - mimo to nic się nie zmienia. strach i lęki są nadal. Póki mam siłę będę im stawiać czoła.

A jak sobie z tym radzę??? Ujmę to tak wszystko"na siłę"

[jak_żyć]

chodzę do pracy, do szkoły, stawiam czoła wszystkiemu... wyjazdom, wyjściom - mimo to nic się nie zmienia. strach i lęki są nadal. Póki mam siłę będę im stawiać czoła.

A jak sobie z tym radzę??? Ujmę to tak wszystko"na siłę"

[jak_żyć]

chodzę do pracy, do szkoły, stawiam czoła wszystkiemu... wyjazdom, wyjściom - mimo to nic się nie zmienia. strach i lęki są nadal. Póki mam siłę będę im stawiać czoła.

A jak sobie z tym radzę??? Ujmę to tak wszystko"na siłę"

[pastaonfire]

czy choroba pozwala Wam w miarę normalnie funkcjonowac? jak sobie radzicie w pracy i przy codziennych domowych obowiązkach? u mnie jest z tym różnie zależy od dnia czasem na nic nie mam siły i najchętniej bym gdzieś zniknęła.

 

wegetuje, bo z życiem nie ma to zbyt wiele wspólnego. stać mnie jeszcze na to, aby przed wyjściem do pracy przykleić sobie uśmiech na twarzy i udawać, że jest super i świat jawi mi się w iście różowych barwach. co innego, gdy jestem w domu i nikt mnie nie widzi - albo przesypiam długie godziny (lepsza opcja), albo zaczynam analizować, co ze mną nie tak i co muszę zrobić, aby to zmienić (gorsza opcja, bo zawsze kończy się co najmniej kilkudniową bezsennością, niekontrolowanymi napadami płaczu i myślami samobójczymi). reasumując: dopóki nie włączę myślenia, jest znacznie lepiej.

[pastaonfire]

czy choroba pozwala Wam w miarę normalnie funkcjonowac? jak sobie radzicie w pracy i przy codziennych domowych obowiązkach? u mnie jest z tym różnie zależy od dnia czasem na nic nie mam siły i najchętniej bym gdzieś zniknęła.

 

wegetuje, bo z życiem nie ma to zbyt wiele wspólnego. stać mnie jeszcze na to, aby przed wyjściem do pracy przykleić sobie uśmiech na twarzy i udawać, że jest super i świat jawi mi się w iście różowych barwach. co innego, gdy jestem w domu i nikt mnie nie widzi - albo przesypiam długie godziny (lepsza opcja), albo zaczynam analizować, co ze mną nie tak i co muszę zrobić, aby to zmienić (gorsza opcja, bo zawsze kończy się co najmniej kilkudniową bezsennością, niekontrolowanymi napadami płaczu i myślami samobójczymi). reasumując: dopóki nie włączę myślenia, jest znacznie lepiej.