Skocz do zawartości
Nerwica.com

Osobowość unikająca (lękliwa)


Gość

Rekomendowane odpowiedzi

9 godzin temu, Pablosw napisał(a):

Cześć, mam 35 lat, mam problem z nawiązywaniem kontaktów, nie potrafię budować relacji. Cierpię na samotność. Przez lata izolacji i nałogowego życia w realnym życiu nie mam się do kogo odezwać, już nawet nie wiem jak. Czuję, że nigdzie nie pasuje. Bez ludzi źle, z ludźmi też źle. Zawsze jak idę między ludzi to mam pustkę w głowie, lęk, napięcie. Głowa mówi że cokolwiek powiem będzie idiotyczne. Nie mam zainteresowań, pasji oprócz piłki nożnej. Pracuje fizycznie od 15 lat w specyficznym i typowo męskim gronie, nie uczę się, nie dokształcam. Mam osobowość lękliwo-unikającą, ciężko mi zaufać ludziom szczególnie na początku. Najwięcej kontaktu mam z ludźmi z grup samopomocowych, ale głownie przez telefon, z powodu odległości. Brakuje mi takiego kontaktu na codzień w realu. 

 

Jak się przełamać, gdzie szukać ludzi?

Tu na forum jest OGROM osób takich jak ty właśnie. Wiem co mówię bo z tym i z tamtym popisze to się tak właśnie okazuje. Napisz post w kategorii "Miasta", chyba w "Poznajmy sie". Tutaj możesz poznać ludzi, cały Internet i różne miejsca w realu. Ale nie zrobisz tego jeśli ta blokada w tobie będzie. Próbuj terapii

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Same leki nie wyleczą osobowości unikającej, nie wierzę w to, że leki wyleczą zaburzenie osobowości, niepotrzebnie chodzę do psychiatry, strata czasu, to nie ma żadnego sensu.

 

Sometimes I pretend to be normal but it gets boring so I go back to being me

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

21 godzin temu, alone05 napisał(a):

Same leki nie wyleczą osobowości unikającej, nie wierzę w to, że leki wyleczą zaburzenie osobowości, niepotrzebnie chodzę do psychiatry, strata czasu, to nie ma żadnego sensu.

 

Przyjmowanie leków nie zwalnia nas z pracy nad sobą. Tego uczymy się całe życie i lepiej nie liczyć na magiczne efekty samego przyjmowania leków że "samo się wszystko naprawi". Czasem łyknięcie tabletki pomoże na ograniczenie jakichś negatywnych efektów ale to my musimy się uczyć żyć sami ze sobą i zmieniać to co w nas jest popsute

🗨️ Dołącz do naszej grupy na czacie:

💬 Discord

 

 

neptron.pl

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

22 godziny temu, shadow_no napisał(a):

Przyjmowanie leków nie zwalnia nas z pracy nad sobą. Tego uczymy się całe życie i lepiej nie liczyć na magiczne efekty samego przyjmowania leków że "samo się wszystko naprawi". Czasem łyknięcie tabletki pomoże na ograniczenie jakichś negatywnych efektów ale to my musimy się uczyć żyć sami ze sobą i zmieniać to co w nas jest popsute

Zgadzam się totalnie..raz lekarz do którego czasem chodzę, gdy moja lekarka jest niedostępna, a ja potrzebuję lekarza. Idę zatem do niego. Jest bardzo fajnym i mądrym człowiekiem. Lubię go i czasem nawet przypadkowo spotykamy się na papierosie 😅 przed przychodnią. Raz powiedział, że jestem świetna i mam sie nie zmieniać

 Powiedział, że tabletka to jedno, a to co robisz z głową, swoim czasem i ogólnie ze sobą jest najważniejsze. Rozwój zawsze, książki, ludzie,spacery i cokolwiek, co pozwala ci spotkać życie z bliska - to jest istotne. Żyj. Żyj najlepiej jak potrafisz, ale bez presji.

Każdy krok w stronę uzdrowienia i poznania siebie i własnych schematów, praca nad nimi. Idź naprzód.

Zrób coś czego najbardziej się boisz - tam spotkasz wolność. Pokochaj siebie w całej okazałości wad i zalet. Załóż koronę albo ciesz się skromnością.

Każdy ma tu swoje miejsce.

Boisz się okazać uczuć? Wyraź to i zobacz, czy było warto

Sprawdzaj swój świat..sprawdzaj ludzi.

Doświadczaj wszystkiego. Życie to nie wesołe miasteczko. Tabletka nie zmieni Twoich schematów.. pomoże zadbać o działanie neuroprzekaźników. Pomoże..zabić w Tobie urojenia, ale niestety pojawia się szereg skutków ubocznych

Biorę.znow 400 kwetiapiny, tak jak ostatnio było ustalone przez lekarkę

musiała na chwilę zwiekszyc, bo mnie bezsenność męczyła. Schodziłam wolniej.z tej dawki i znów jestem na 400. Jest dobrze. Więcej siły i serce pracuje znów spokojnie.. większa dawka to wiecej skutków ubocznych, chodzenie jak robot w przypadku starych neuroleptyków. Tycie, a.naeet cukrzyca np olanzapina, kwetiapina. Niechęć do życia brak.odczuwania emocji

Czasem depresja i bycie jak warzywo.

Nie ma.tabletki idealnej

Znajdź coś, co Cie pochlonie. Bill Gates czyta 500 stron dziennie 🤓

 

 

 

 

🦋wolę być błędem w systemie niż idealnie dopasowanym elementem jego mechanizmu.

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Osobowośc unikająca objawia się: 1- upośledzeniem w obszarze funkcjonowania ja:

Tożsamość: niska samoocena powiązana z oceną siebie jako osoby społecznie niekompetentnej, nieciekawej, gorszej; nadmierne uczucia wstydu lub nieadekwatności

Samoukierunkowanie: nierealistyczne standardy dla zachowania powiązane z niechęcią do podążania za celami, podejmowania osobistego ryzyka lub angażowania się w nowe aktywności, które wymagają nawiązania kontaktu interpersonalnego

2 – upośledzeniem w obszarze funkcjonowania interpersonalnego:

Empatia: zaabsorbowanie i wrażliwość na krytycyzm lub odrzucenie powiązane ze zniekształconym wnioskowaniem na temat negatywnej oceny siebie przez innych

Intymność: niechęć do angażowania się w relacje z ludźmi póki nie jest się pewnym bycia lubianym; zmniejszona wzajemność w relacjach intymnych z powodu lęku przed zawstydzeniem lub wyśmianiem

B. Patologiczne cechy osobowości w następujących domenach:

Oderwanie, charakteryzujące się:

a – Wycofaniem: małomówność w sytuacjach społecznych; unikanie kontaktów społecznych

i aktywności; brak inicjacji kontaktów społecznych

b – Unikaniem intymności: unikanie bliskich lub romantycznych związków, przywiązania

i intymnych związków seksualnych

Anhedonia: brak zadowolenia z, zaangażowania w, lub energii dla doświadczeń życiowych;

deficyty odczuwania przyjemności z lub zainteresowania się różnymi sprawami

Negatywna uczuciowość, charakteryzująca się:

a. Lękliwością: intensywne uczucia nerwowości, napięcia lub paniki, często w reakcji na

sytuacje społeczne; zamartwianie się wpływem nieprzyjemnych przeszłych doświadczeń lub

przyszłych negatywnych możliwości; bojaźliwość, zagrożony lub przerażony przez niepewnosc; lęki przed zakłopotaniem

 

 

 

 

 

Mam tę diagnozę. 
pasuje wszystko :( 

 

od 18 września przyjmuję lamotryginę i brintellix.

 

wcześniej nie pomogły mi

ani ssri ani snri ani kilkanaście prób podejmowania terapii. Najdłużej wytrwałam w terapii schematów, bo rok. Ale bez poprawy. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×