Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

[hania33]

PJT, Czy jeżeli paro mi nie pomoże mogę poprosić o mobemid?

[PJT]

to już zależy od Twojego lekarza... ps mobemidu mam 3,5 opakowania moge CI wyslac z tym nie ma problemu zadnego

[platek rozy]

hania33, PJT, No daweczki zwikeszam i mam nadzieje ze skutecznie mi sie to uda

[PJT]

też mam taką nadzieję :)

[platek rozy]

I wstretne lęki pojda precz!

 

-- 04 lis 2013, 21:49 --

 

Omomomom mantruje w tej sprawie za nas wszytskich

[PJT]

om mani padme hum :)

[michalb]

platek rozy, a to nie wiedziałem. Oby pomogło :)

PJT, na jednego działa mała dawka na innego większa. Na mnie swego czasu nawet w ataku działał Validol czy np. dusznomi bierze Kalmsy... śmieszne ale działa. A tak na marginesie wysyłanie komuś leków i branie ich bez wiedzy lekarza to chyba nie bardzo co...

[platek rozy]

michalb, oby oby :) ja chce w to bardzo wierzyc . PJT, takiej mantry jeszcze nie umiem jak Twoja ale jak tak pomantrujemy wszyscy to jak to mowia brzydko w "kupie" sila

[PJT]

to podstawowa mantra

[platek rozy]

PJT, to ja moje sama ukladam , moze dlatego nie dzialaja?

[PJT]

a jak maja dzialac :) ?

[platek rozy]

Na zasadzie afirmacji;)

[dusznomi]

kochani moi, leki to jedno, a praca nad sobą to drugie....musicie połączyc te dwie rzeczy. Wątpie, ze jakikolwiek lek jest w stanie pomóc sam w sobie. Tak jak piał michał, ja biore kalsmy przy atakach i i pomaga....a to tylko dlatego, ze ja WIEM ZE MA POMÓC, wierze w jego działanie!

[PJT]

a no chyba ze tak

[platek rozy]

dusznomi, ja wierze wlasnie ze mobemid mi pomoze inaczej bym sie nie zdecydowala .Jestem w punkcie zero i woz albo przewoz bo tak zyc sie nie da.

[hania33]

Ja bez leku i np, na ziołowych tabletkach rady bym nie dala wcale..

 

-- 04 lis 2013, 23:04 --

 

dusznomi, Gdy ja miałam te silne ataki, marzyłam tylko by zasnąć..nie dawałam rady , nie reagowałam na żaden lek.. :

[PJT]

kwas walerianowy działa, ale ile trzebaby tego zjesc

[dusznomi]

hania33, a ja wrecz przeciwnie....balam sie ze jak usne to juz sie nie obudze...cholerna franczeska.

[wieslawpas]

Clementine, Tydzień to zbyt mało by leki działały , ja biorę paroksetyne na lęki i ]

 

a ile już bierzesz ten lek? dla mnie to jest totalny koszmar jakbym przeżywała horror na ziemi...mam chęć do życia, werwę i chcę iść na przód ale to mnie paraliżuje, przed spaniem mam natłok myśli, moje ciało się buntuje, wzdryga, karze obsesyjnie myśleć o tym co się z nim dzieje a do tego ciągle mam wrażenie, że mam pełny pęcherz przez to często wstaję do toalety...MĘCZARNIA!! Miałam wiele obsesyjnych myśli ale to nie daje żyć...nie chcę by pojawiło się coś nowego, chcę z tym skończyć. Myślicie, że się uda?!

 

Poniżej fragmet książki "Oswoić lęk". Judith Bemis i Amr Barrada

 

"Gdy rozpoczynałem terapię, pierwszą moją myślą było postanowienie: „Za trzy miesiące muszę już czuć się lepiej". Niestety, po tym czasie ciągle nie udawało mi się opanować niepokoju i ataków paniki . Bardzo się wówczas zniechęciłem i miałem wrażenie, że coraz bardziej tracę kontrolę nad życiem. Pamiętam, jak powiedziałem swojemu terapeucie: „Nie rozumiem, dlaczego mój stan zdrowia ani trochę się nie poprawił. Pogodziłem się z tym, że się boję, przeprowadzam właś-ciwy dialog wewnętrzny. Gdzie popełniam błąd?". Dowiedziałem się wtedy, że powinienem pogodzić się z faktem, iż rekonwalescencja mo¬że trwać całe życie. Szczerze mówiąc, nie to chciałem usłyszeć. Całe życie znaczyło tyle, co zawsze, a ja chciałem pozbyć się problemu jak najszybciej, aby cieszyć się nim.

Terapeuta zasugerował również, abym powtarzał sobie: „Dzisiaj po prostu tak się czuję". Nie miałem pojęcia, w jaki sposób mogłoby mi to pomóc, ale później zauważyłem, że często tak do siebie mówiłem. Pomogło mi to pogodzić się z tym, na jakim etapie procesu powrotu do zdrowia się znajduję.

 

Ciągle kusiło mnie, aby wyznaczyć sobie półroczny termin na odbycie rekonwalescencji, ale po pierwszym roku terapii zaakceptowałem myśl, że potrwa ona tak długo, jak będzie to konieczne. Powoli zda¬łem sobie sprawę, że dając sobie całe życie na wyzdrowienie, jestem w stanie osiągnąć je o wiele szybciej. Fakt, że nie zwracałem uwagi na upływ czasu, sprawił, iż przestałem odczuwać napięcie. Analizując minione dni, nawet nie jestem pewien, w którym momencie tak naprawdę zacząłem odzyskiwać zdrowie. Wiem jednak, że był to długi, powolny proces, dzięki któremu czuję się dużo lepiej."

[hania33]

nerwosol-men, Ja moim objawem somatycznym mogę nazwać duszności i bicie serducha silne , gdy jestem spokojna..

Kazdy odczuwa to inaczej..

[milly93]

nerwosol-men i hania33 Ja też mam spokojne dni, a objawy somatyczne u mnie to głównie drżenie mięśni, zawroty i bóle głowy.

[Megi_]

Kurcze, a u mnie znowu lipa fatalnie dzis sie czuje... Co chwile mi słabo, kołatania serca i duszności...w tramwaju prawie zasłabłam.. Wiem ze to nerwica ale nic nie moge dzis zrobic. Hydroksyzyna nie dała, wziełam melise, ale jakos tak słabo... Ciagle jestem jakaś ciężka...zdenerwowana jednocześnie...masakra

[platek rozy]

Pociesze Was ze ja dzis tez niedobrze zeby nie powiedziec koszmarnie. Buja mna na wszytskie strony, cigły lęk mam taki nieuzasadniony i mi niedobrze.

 

Megi_, mam w srodkach lokomocji to samo, prawie mdleje z nerwow i paniki.

 

Do tego za oknem leje i leje....

[PJT]

mozecie z nieuzalezniajacych lekow sprobac perazyny albo lewomepromazyny nie uzależniają a mają silne działanie przeciwlękowe

[platek rozy]

o a co to za leki? Tez takie ciezkie jak antydepresiaki?