Witam wszystkich

[soren]

Witam wszystkich

 

Nie wiem od czego zacząć więc zacznę od samego początku. Mam 22 lata a moje problemy rozpoczęły się w gdzieś tak na początku studiów. Z tego co pamiętam pierwszy rok był spokojny ale potem było już gorzej. W chwili obecnej często miewam dni w które dopada mnie zrezygnowanie i melancholia. Prócz tego zaobserwowałem u siebie silną anhedonie co jest w tym wszystkim najgorsze :/ Nic mnie już nie cieszy a wręcz przeciwnie. Najczęściej wkurza mnie rozmowa z ludźmi - często jest tak, że jak muszę z kimś rozmawiać to wypowiedzenie każdego słowa sprawia mi ogromny wysiłek a każde wysłuchane słowo mojego rozmówcy powoduje ból. Tak jak to bywa w sytuacji kiedy macie ból głowy a ktoś zaczyna z wami rozmawiać. Zaobserwowałem też, że jakieś 70% treści rozmów ludzi dotyczy przeszłości tzn. opowiadania o tym co np robili tydzień temu na imprezie albo co ciekawego spotkało ich podczas wakacji. Ja natomiast nie potrafię sobie niczego przypomnieć w czasie takich rozmów :/ Znam sporo ciekawostek historycznych natomiast jeśli chodzi o własne życie nie potrafię przypomnieć sobie szczęśliwych momentów. Często jest też tak, że nie dostrzegam różnych rzeczy wokół mnie - tzn jeśli jest jakiś prosty sposób ułatwienia sobie jakiejś czynności to na ogół go nie zauważam. Na początku roku wybrałem się do psychiatry, który zdiagnozował u mnie dystymie na pograniczu z nerwicą lękową.

Przepisał mi jeden lek (Reksatin) ale w zasadzie mało mi pomógł, stałem się bardziej osłabiony w ciągu dnia. Po 3 miesiącach przerwałem jego przyjmowanie i w planie mam następną wizytę - tym razem liczę na inny specyfik. W zasadzie mam jedno pytanie do was. Czy możliwym jest czerpanie przyjemności z rozmowy ? Nigdy tego nie doświadczyłem i zaczynam powątpiewać w to :/

 

Pozdrawiam

[Valeria]

witaj...

u mnie podczas rozmowy z ludzmi nasilaja sie lei,zawroty glówy robie sie strasznie nerwowa,krew "uderza" mi do głowy,powstrzymje sie zeby nie mowiedziec albo nie zrobic czegos głupiego....

dotyk innych dziala na mnie w ten sam sposob...jedyny dotyk ktory toleruje i ktory mi nie przeszkadza to dotyk mojego dziecka....bo biedny maz czasem ochrzan dostaje ...normalnie jak jakas autystyczna......ide w przyszłym tygodniu do psychologa i zaczynam prawdziwa walke....

[Mizer]

soren, doskonale Cię rozumiem. i powiem Ci szczerze- to nie jest pocieszenie- jest mozliwe czerpanie perzyjemności z rozmów, brak stresów związanych z rozmowami, można przestać myśleć o sobie źle. Piszę to, bo po długiej drodze u mnie znowu zaczęło dziać się coś dobrego normalnego i niesamowitego. i ani sie nie zakochałam ani nic. nie jest doskonale, ale skoro są przebłyski to chyba już dojeżdżamy do domu. Ale- chodzę na terapię indywidualną. i na prawdę nad tym pracuję. pozdrawiam.

[Lajla]

Witam i życzę powodzenia