Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
Anna R.

Leki stosowane w leczeniu dzieci i mlodziezy

Rekomendowane odpowiedzi

Poniewaz problem taki pojawił się w temacie o Alvencie, pragnę zapoznać osoby zainteresowane z wynikami badan naukowych.

 

Przede wszystkim przy zaburzeniach lekowych, obsesyjno- kompulsyjnych i fobii społecznej stosowanie antydepresantów jest postępowaniem drugiego wyboru. Pierwszym zawsze jest psychoterapia ze wskazaniem na behawioralno- poznawczą. Jej efekty stawiane są na równi z farmakoterapią.

Cytuje :"Z metaanaliz prac poświęconych psychoterapii wynika, że terapie behawioralne są skuteczniejsze niż inne. W zaburzeniach depresyjnych najskuteczniejsza okazała się terapia behawioralno-poznawcza. Jest ona także skuteczna w leczeniu fobii u dzieci, lęku przed separacją oraz zaburzeń lękowych uogólnionych. W przypadku zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych terapia behawioralna była równie skuteczna jak klomipramina lub nawet skuteczniejsza. Terapia ta dawała również korzystne efekty w przypadku zaburzeń stresowych pourazowych."

 

W przypadku braku reakcji na sesje z psychologiem lekami pierwszego wyboru sa sertralina i fluwoksamina (jako najlepiej tolerowane pod względem skutków ubocznych) Drugi wybór to klomipramina (z powodu wysokiej skutecznosci). W leczeniu ciężkiej depresji u młodzieży stosuje się fluoksetynę i paroksetynę.

Natomiast w leczeniu ADHD skuteczne są trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i bupropion.

 

Wiele lekow nowej generacji nie jest dopuszczonych do leczenia dzieci: "Niezpieczeństwo stosowania większości nowych leków przeciwdepresyjnych u dzieci nie jest dostatecznie sprawdzone, a w odniesieniu do niektórych leków nie ma jakichkolwiek danych. Dlatego w USA i licznych krajach europejskich wprowadzono ograniczenia w stosowaniu nowych leków przeciwdepresyjnych przed 18. rokiem życia, zwłaszcza u dzieci. Chorzy na depresję często używają leków przeciwdepresyjnych do realizacji zamiarów samobójczych (rozpiętość pomiędzy dawką leczniczą i toksyczną niektórych leków przeciwdepresyjnych jest mała).

Najpoważniejsze następstwa stwierdzono przy zatruciach amitriptyliną, doksepiną, imipraminą, a w przypadku leków II generacji - wenlafaksyną."

 

Dlatego tez wenlafaksyny (Alventa, Efectin) nie wolno stosowac u dzieci.

 

Spośród leków drugiej generacji jest ona najgorzej tolerowana przez pacjentow i wywoluje najwiecej skutkow ubocznych :

"Wenlafaksyna wywołuje więcej skutków ubocznych niż SSRI, w tym takie objawy adrenergiczne, jak suchość w ustach, zaparcia i tachykardię. Z klinicznego punktu widzenia najbardziej niepokojący jest wzrost częstości występowania nadciśnienia tętniczego w porównaniu z grupą placebo, wynoszący od 2% w przypadku stosowania dawek mieszczących się dolnej części przedziału terapeutycznego (tzn. 75-150 mg/d) aż do 10% przy stosowaniu dawek >=300 mg/d preparatu o natychmiastowym uwalnianiu. Wenlafaksyna należy też do tych nowych LPD, które najtrudniej nagle odstawić po dłuższym czasie stosowania z powodu występowania takich objawów jak nudności, dreszcze, bezsenność, drażliwość i parestezje. Przedawkowanie tego leku może tez być bardziej niebezpieczne niż przedawkowanie SSRI"

 

Mam nadzieje, ze wątpliwości co do bezpieczeństwa stosowanie wenlafaksyny u dzieci zostały ostatecznie rozwiane.

 

[Dodane po edycji:]

 

Problem jest naprawdę ciekawy i jestem w stanie zrozumieć osoby, które nie mogą pojąc, dlaczego mimo tak dobrych wyników u osób dorosłych, dzieciom do lat dwunastu antydepresanty podaje się sporadycznie lub wcale.

Z przyczyn, które naukowcy wciąż badają, efekt terapeutyczny u małych pacjentów równa się braniu placebo. Dzieci po prostu nie reagują pozytywnie na farmakoterapie, a jeśli już, to są to przypadki odosobnione. Uważa się, ze związane jest to z niedojrzałością ośrodkowego układu nerwowego i odmiennym metabolizowaniem leków w tej grupie wiekowej.

 

Podsumowując: im starsza jest chora osoba, tym lepsza jest reakcja na antydepresanty. Przed dwunastym rokiem życia niebezpieczeństwo związane z przyjmowaniem leków psychiatrycznych przeważa nad ewentualnymi korzyściami, mogącymi z tej formy terapii wynikać.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

Podpisuje sie pod tym calkowicie.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ciesze się, ze moje opracowanie zyskało uznanie fachowca. Jako psycholog dziecięcy najbardziej z nas wszystkich orientujesz się w tym temacie.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×