Aspirujesz do normików?

[Dalila_]

?

[Grouchy]

Zależy w czym. W ogarnięciu życiowym chciałbym,  w reszcie nie.

[Niewkopomonowana]

Cieszę się @Dalila_, że powracasz z nowym tematem. do boju!

 

Niby łatwe pytanie, niby nie. Możliwe, że o tym myslałam. Jakoś się nie indentyfkuje z normikami, bo poniekąd nim nie jestem. tzn. można powiedzieć, że nie jestem i czy chcę? Nie wyobrażam sobie być kimś innym, kim jestem teraz. Wiem, że "normicy" mają zwykle poukładane życie, swoje cele, pewnie stabilnie żyją i większość rzeczy, które są dla mnie trudne, dla nich są po prostu zwyczajne. NIe myślą w sposób w jaki myślę ja. Nie chodzi o to, kto tutj jest lepszy. Natomiast  z boku dla pewnych osób mogę być "wyrzutkiem", bo wiedzą o szpitalach z plotek, które wyszły od mojego kochanego kolegi i wiesz sąsiedzi się nie odzywają do mnie (nie wszysyc). Rodzina mnie akcpetuje, (chodzi o tę poz domem) a przynjamnije tak myślę, ale nie zacieśniam z nimi więzi, bo tutaj też są inne potrzeby do rozmów, które kompletnie mnie nie obchodzą lub drażnią. MOgą czuć przewagę, bo są zdrowi, ale mogę też myśleć, że sie w niczym nie mylą, co widzę, zatem zaprzestałam jakichkolwiek uwag, choć zdarza mi się palnąć zdanie i cisza, potem idę bawić się z młdszymi kuzynkami, bo z nimi potrafię się dogadać. Pokolenie alfa, a jednak wg mnie mądrzejsze o "starych" pryków przy stole. Normik to niekoniecznie super zdrowy obywatel. To raczej ktoś kto ma rodzinę, ma pracę i ma okay reptuację, blablabla.

 

W dupie to mam. Mnie normicy w negatywnej częsci ich sposobu myslenia i dzialania zwyczajnie obrzydzają, bo wiem jak bardzo są małostkowie i nie mają żadnych przemyśleń na temat siebie i nie rozkminiają, że mogą mieć jakieś wady lub problem wewnętrzny. Nie cierpię osób, które nigdy sie nie przyznają do błędu. Kazdy ma wady, ale jak ty nie umiesz rozmawiać ze mną  na poziomie -chcemy dojść do sedna sprawy, do prawdy. Tutaj widzę chęć dominacji, żeby za wszelką cenę ukazać swoją rację. Mimo braku argumentów ta osoba brnie w swoje przekonania i jak pokażesz mu coś, co może podważyć jego poglądy, czy opinie, to zaczyna się rzeź. POdniesienie głosu, przerywanie, itd.

 

Nauczyłam się z tzs "normikami" nie wdawać się już w dyskusje. NIe rozmwiam o polityce, bo to co ja mam w głowie, to nie przejdzie. Pojawia się gniew. Po co drążyć z nimi, to  i tak do niczego nie prowadzi. Rozmawiam z młodszym pokoleniem, które jeszcze nie jest tak pochłonięte polityką, religią itd. Jakoś tak to fajnie idzie. Dobrze się dogadujemy i jak usłyszałam od młodej, że lubi we mnie to, że czuje się przy mnie sobą, gdzie u nikogo w rodzinie tak nie ma.

 

Nie, nie chcę być normikiem. tzw "normalność" mnie nie interesuje.

 

[murb]

9 godzin temu, Dalila_ napisał(a):

?

Zależy jak definiujesz normictwo.

[sailorka]

ja chyba jestem nerdówą

[Niewkopomonowana]

48 minut temu, murb napisał(a):

Zależy jak definiujesz normictwo.

no właśnie tego też nie wiem

w pewnych środowiskach normictwo było określeniem na ludzi, którzy właśnie żyją "zwyczajnie". Jakby... no bo ta grupa nazywała siebie "przegrywami" - brak rodziny, słaba samoocena, ewentualne zaburzenia psychiczne i brak umiejętności stworzenia powiedzmy związku, rodziny, grupy. Normicy - czyli "normalność". Tylko, że granica normalności jest cienka, można powiedzieć. Mogę powiedzieć - NIe jestem normalna. Czyli co to może oznaczać? Jestem inna, bo coś.. bo coś odbiega od ich wyobrażeń normalności. Widzą Ciebie i wydajesz się okay, ale jak poznają twoje życie, to mogą uznać, że coś tu nie gra. Ja odkąd pamiętam byłam nazywana dziwakiem i dludkiem, więc moze to być przeciwieństwo normika, ale nie wiem. To jest to, co mogłam usłyszeć, powiedzmy. Ten termin się zdaje często pojawia na wykopie i w różnych grupach inernetowych I(np. discord), gdzie są zawierane znajomość stricte wirtualne. Sama nie rozumiem, co @Dalila_ masz na myśli, czym dla Ciebie jest normictwo. Możesz sprecyzować?

Edytowane 22 godziny temu przez Niewkopomonowana

[sailorka]

A to nie jest tak, że normik ma średnie lub zawodowe wykształcenie, pracuje fizycznie przy taśmie na 3 zmiany albo w biedrze, albo w maku. Przede wszystkim jednak ma niewygórowane potrzeby życiowe. Wrócić po pracy do domu, otworzyć piwo i obejrzeć mecz. Nie przejmuje się rzeczami, na które nie ma wpływu. Nie ma rozterek egzystencjonalnych. Nie ma też ciekawych zainteresowań.

[Dalila_]

Specjalnie nie sprecyzowalam. Najpierw pomyślałam o nas chorych. Wiadomo.. Ale potem pomyślałam że zdrowi też tak samo mogą czuć że odstają na różnych płaszczyznach. Praktycznie u każdego normalność jest inaczej rozumiana i dlatego odpowiedzi mogą być bardzo osobiste. A może też być i dyskusja gdzie jest ta wystarczająca dla normalności granica, w oczach swoich czy w społeczeństwa ogółem 

byle pisać.. 

@murb

Edytowane 21 godzin temu przez Dalila_

[Dalila_]

2 godziny temu, Niewkopomonowana napisał(a):

Cieszę się @Dalila_, że powracasz z nowym tematem. do boju!

Nie mam już weny ani chęci za bardzo ale wiesz ile jest tematów... Dobrze że Ty wymyślasz chociaż jakieś tematyczne psychologiczne

[Niewkopomonowana]

42 minuty temu, sailorka napisał(a):

A to nie jest tak, że normik ma średnie lub zawodowe wykształcenie, pracuje fizycznie przy taśmie na 3 zmiany albo w biedrze, albo w maku. Przede wszystkim jednak ma niewygórowane potrzeby życiowe. Wrócić po pracy do domu, otworzyć piwo i obejrzeć mecz. Nie przejmuje się rzeczami, na które nie ma wpływu. Nie ma rozterek egzystencjonalnych. Nie ma też ciekawych zainteresowań.

myślę, że to może być dobry opis

9 minut temu, Dalila_ napisał(a):

Nie mam już weny ani chęci za bardzo ale wiesz ile jest tematów... Dobrze że Ty wymyślasz chociaż jakieś tematyczne psychologiczne

hah, ja nie wymyślam

czasem mnie nachodzą rozkminy, ale też nie chcę zakładać wszystkich moich rozkmin, bo jak się rozgadam, to na milion słów xDDD

chcę założyć kiedyś taki temt, który będzie atrakcyjny dla większości użytkowników tutaj i zrobi się dyskusja 

fajnie jest to oglądać/czytać

[murb]

Godzinę temu, sailorka napisał(a):

A to nie jest tak, że normik ma średnie lub zawodowe wykształcenie, pracuje fizycznie przy taśmie na 3 zmiany albo w biedrze, albo w maku. Przede wszystkim jednak ma niewygórowane potrzeby życiowe. Wrócić po pracy do domu, otworzyć piwo i obejrzeć mecz. Nie przejmuje się rzeczami, na które nie ma wpływu. Nie ma rozterek egzystencjonalnych. Nie ma też ciekawych zainteresowań.

Czy, w takim razie, ktoś z wykształceniem wyższym, pracujący siłą swego umysłu na jedną zmianę jest nienormalny?

[Wylogowany]

A ja myślę, że „normik” to kolejna łatka do niczego nam tu niepotrzebna w różnych naszych sytuacjach zdrowotnych i życiowych. Tak jakby ludzie zdrowi i poukładani nie mieli swoich dziwactw. Bardziej sensowne jest przyjrzenie się socjologicznemu pojęciu norm i ich klasyfikacji. Potem zastanowienie się, ile spełniamy ot tak, do ilu staramy się dorosnąć, ile nas jakoś ogranicza. Na koniec, czy z tych, których nie spełniamy, wynika jakiś problem lub krzywda dla nas albo innych. Z tego można jakieś sensowne wnioski wyciągnąć przynajmniej. Internet wpakował nam do języka masę pojęć, które nie bardzo coś konkretnego znaczą, i próba dopasowywania się do jakiegoś w sumie subiektywnego wyobrażenia o tym, jacy ludzie są lub być powinni, może przysporzyć nam kolejnego „problemu ze sobą”.
ERGO: łamiąc trochę normę społeczną, ale nieco już mniej sankcjami społecznymi objętą, powiem, że chuja wbijam w słowo „normik”, bo to tyle samo znaczy co "67".

 

lvl 33
wyższe wykształcenie
uległy

[Dalila_]

Ten temat już mi się nie podoba może być krzywdzący. Jak dla mnie kosz

[Fuji]

A co to jest normalność? 

To człowiek ją tworzy, społeczeństwo narzuca normy. 

W środowisku alkoholowym normalnością jest, że wszyscy piją. Jeden który nie pije staje się nienormalny więc zostaje napiętnowany.

I tak w każdej dziedzinie życia.

 

Normalnością jest być nienormalnym.

Każdy ma jakieś doświadczenia i coś przeszedł.

Wszyscy są zasadniczo normalni.

Wychodzi na to, człowiek uważa się za nienormalnego bo robi inaczej jak większość a to nieprawda. 

Piękno jest w tym,  że każdy jest inny.

Gdybyśmy byli wszyscy tacy sami i "normalni" to byśmy się stali robotami wypuszczanymi z jednej linii produkcyjnej.

Co za różnica wtedy z kim jesteś, z kim rozmawiasz, co robisz.... 

W odmienności i różnorodności jest ukryte piękno tego świata.

 

 

[Niewkopomonowana]

a kogo obchodzi, co jest normalne?

normalnych, czy nienormalnych?

mogę o sobie mówić, jestem tak bardzo nienormalna, a to taki mój atut teraz.

"Jesteś taka normalna" - powiedział ktoś.

"A co to znaczy?"

"Bo jak rozmawiam z nimi, to wydają się tak bardzo zepsuci"

 

 

Edytowane 49 minut temu przez Niewkopomonowana

[Niewkopomonowana]

10 godzin temu, Dalila_ napisał(a):

Ten temat już mi się nie podoba może być krzywdzący. Jak dla mnie kosz

dla mnie to bardzo ciekawy temat