Zdrada inaczej. Usługi branży towarzyskiej

[Dobrowoja]

Jestem w związku od prawie 9 lat, od 3 jesteśmy małżeństwem. Jesteśmy rodziną patchworkową, nie mamy wspólnych dzieci. Nasz związek zaczął się od zdrady - mąż był wtedy w pierwszym małżeństwie, ja w trakcie rozwodu. Po 2 tygodniach i ujawnieniu podjął decyzję o rozwodzie i od tamtej pory jesteśmy razem.

Przez te lata mieliśmy wzloty i upadki, ale oboje uważaliśmy nasz związek za szczęśliwy. Seks zawsze był dla nas ważny i mimo różnej częstotliwości nigdy nie mieliśmy w tym obszarze większego kryzysu.

3 miesiące temu odkryłam, że mój mąż od prawie 8 lat naszego związku korzystał z usług prostytutek, falami, z różnym nasileniem. Robił to również w poprzednim małżeństwie i wcześniejszym związku, więc łącznie trwa to około 16 lat. Oprócz tego w przeszłości wdawał się w romanse w pracy oraz korzystał z nadarzających się okazji do kontaktów seksualnych poza związkiem, niezwiązanych z płatnymi usługami. U nas zaczęło się po 1,5 roku, podczas pierwszego poważnego kryzysu: miałam wtedy wypadek samochodowy, złamany kręgosłup, depresję i nie było wiadomo, jak potoczy się moja rehabilitacja i nasz związek. Potem, jak sam mówi, „jakoś to poszło”. Przyznał się do kontaktów z 13 prostytutkami oraz do masaży erotycznych, z niektórymi więcej niż raz. W ostatnich 1,5 roku były to 3 usługi seksualne i 5 masaży, czyli okres dość dużego nasilenia. W telefonie miał ponad 30 zapisanych numerów, część już nieaktywnych. Co jakiś czas przeglądał portale i uzupełniał listę zapisując je lokalizacjami. W poprzednim związku pisał też recenzje na znanym forum dla klientów. Nie chodziło przy tym o fetysze czy potrzeby seksualne, których nie mógł realizować ze mną. Korzystanie z usług było raczej wplatane w codzienność i ukrywane pod wymówkami. Przykład, który mocno siedzi mi w głowie: planując kino ze swoimi synami i ich babcią, zamierzał podczas seansu pójść do prostytutki znajdującej się kilka minut od kina, a potem na zakupy i po seansie do domu.

Sam nie potrafi tego do końca racjonalnie wyjaśnić. Identyfikuje próżność, potrzebę „nagradzania się”, regulowanie napięcia i frustracji oraz momenty, w których czuł się bezwartościowy albo niezadowolony ze swojego życia. Widzi też wpływ obrazu kobiet i seksu wyniesionego z domu i relacji z ojcem.

Schemat był podobny: usługa była dużo poniżej jego oczekiwań, potem poczucie zmarnowanych pieniędzy, ogromne wyrzuty sumienia wobec mnie i obietnica sobie, że to ostatni raz. A potem kolejny raz. Przyznaje, że gdybym go nie przyłapała, prawdopodobnie sam nie potrafiłby przestać.

Chcemy być razem i próbujemy odbudować relację. Paradoksalnie bardzo się do siebie zbliżyliśmy. Mąż się przebadał, oboje jesteśmy w indywidualnej terapii. Mam dostęp do jego telefonu, a kiedy wychodzi, sam dba o udostępnianie mi lokalizacji. Tylko ja nadal nie bardzo wiem, co zrobić z tym wszystkim w swojej głowie. 

Najtrudniejsze są dla mnie:
– całkowita utrata zaufania i lęk, że kiedyś do tego wróci;
– seks, który nadal jest dla nas bardzo ważny, ale pojawiają się w nim triggery. Czasem jedno niewinne zdanie potrafi uruchomić skojarzenia z prostytutkami i cała atmosfera znika. Grounding podczas seksu jest dla mnie dużym tematem;
– pomieszanie ról i poczucie, że czasami już nie wiem, kim właściwie dla siebie jesteśmy;
– ogrom bólu i pojawiająca się czasem chęć zagłuszenia go alkoholem.

Czy ktoś z Was przeszedł przez coś podobnego jak wieloletnią, powtarzającą się zdradę albo kompulsywne korzystanie z usług seksualnych?

Co realnie pomagało Wam odzyskać poczucie bezpieczeństwa i zaufanie? Jak radziliście sobie z triggerami, szczególnie podczas seksu? Czy taki związek rzeczywiście da się jeszcze „wyprostować”, jeśli obie strony chcą nad nim pracować? Będę wdzięczna za doświadczenia i podpowiedzi, bo na razie trochę nie wiem, jak to wszystko poukładać.

[shadow_no]

5 godzin temu, Dobrowoja napisał(a):

Schemat był podobny: usługa była dużo poniżej jego oczekiwań, potem poczucie zmarnowanych pieniędzy, ogromne wyrzuty sumienia wobec mnie i obietnica sobie, że to ostatni raz. A potem kolejny raz.

 

To tak właśnie wygląda. Chodzi o adrenaline, ciekawość i inny typ emocji a nie o to żeby przeżyć najlepszy seks w życiu czy spotkać się z kobietą która będzie lepsza niż Ty. Jeśli to nie była jednorazowa sytuacja to ja to bardzo mocno porównuje do... uzależnienia. Ma on skłonność do uzależnień? Alkohol, papierosy, hazard albo inne tego typu zachowania? Czasem to wszystko na raz się pojawia, czasem jedno przechodzi w drugie a często występuje pare jednocześnie. Ale schemat jest podobny. 

Jakkolwiek głupio to zabrzmi to nie odbieraj tego osobiście... Bo to nie o Ciebie chodzi czy o brak tego, ze byłaś wystarczająca. Może tak to wyglądać ale jednak to bardziej skomplikowane. 

 

Największym minusem tego wszystkiego zawsze jest to, że jeśli jedna osoba jest uzależniona to cierpią też zwykle inni. Na tym samym forum na którym on pisał piszą dziesiątki takich jak on

 

5 godzin temu, Dobrowoja napisał(a):

Co realnie pomagało Wam odzyskać poczucie bezpieczeństwa i zaufanie? Jak radziliście sobie z triggerami, szczególnie podczas seksu? Czy taki związek rzeczywiście da się jeszcze „wyprostować”, jeśli obie strony chcą nad nim pracować? Będę wdzięczna za doświadczenia i podpowiedzi, bo na razie trochę nie wiem, jak to wszystko poukładać.

Rozmawiać, rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać. Na tym etapie na jakim jesteście może być tak, że byle pierdoła uruchomi falę wyrzutów i wtedy ciężko bedzie się zatrzymać więc lepiej na bieżąco to wszystko przegadywać i chociaż to trudne to z dystansem do emocji

[Dobrowoja]

9 godzin temu, shadow_no napisał(a):

Jeśli to nie była jednorazowa sytuacja to ja to bardzo mocno porównuje do... uzależnienia. Ma on skłonność do uzależnień? Alkohol, papierosy, hazard albo inne tego typu zachowania? Czasem to wszystko na raz się pojawia, czasem jedno przechodzi w drugie a często występuje pare jednocześnie. Ale schemat jest podobny. 

Alkohol tylko w weekendy w umiarkowanej ilości (tak myślę - max 3 piwa albo parę lampek wina), papierosy tylko wieczorami - tak jest od lat. Dynamika ostatnich 18 miesięcy skłania mnie raczej ku myśleniu o utrwalonym problemie z kontrolowaniem zachowań seksualnych niż uzależnienia, ale mogę się mylić. Był miesiąc kiedy korzystał 3 razy (podczas jedynej kryzysowej sytuacji w naszej relacji w omawianym okresie), a były miesiące kiedy nie korzystał. Wiem też, że rezygnował z wcześniej umówionych wizyt, kiedy udało mu się np. rozładować napięcie w inny sposób. Jest jeszcze jeden aspekt - nowości. Jak sam przyznaje, jedynym moim deficytem, jest to, że nigdy nie będę "nową panienką" i że prostytutki były też "zaliczaniem kolejnych panieniek". W każdym związku, w którym był, brakowało kontroli w tym obszarze. Myślę też o roli jego ojca i tym, jaki obraz kobiet oraz seksu został mu zakodowany. Od inicjacji seksualnej było dużo pytań o to, czy uprawia seks, jak często uprawia, dobrze, że uprawia, trzeba korzystać, dobrze, że jest dużo i różnorodnie - a jednocześnie była przemoc stosowana ze strony ojca oraz niszczenie poczucia wartości. Tak jakby zaliczanie "kolejnych panienek" miało podnieść jego wartość w oczach ojca i go podświadomie zadowolić - tak o tym myślę. 

[Dobrowoja]

9 godzin temu, shadow_no napisał(a):

Rozmawiać, rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać. Na tym etapie na jakim jesteście może być tak, że byle pierdoła uruchomi falę wyrzutów i wtedy ciężko bedzie się zatrzymać więc lepiej na bieżąco to wszystko przegadywać i chociaż to trudne to z dystansem do emocji

Dzięki. Dla mnie, która do tej pory miała trudności w komunikacji emocji to duża zmiana i nowa jakość. Bywa trudno zapanować nad emocjami, tak jakbym się czasami na nim wyżywała. Za złością jest dużo mojego wstydu, tak myślę. 

[Żaba Monika]

Nie bylam w takiej sytuacji (a przynajmniej nic mi o tym nie wiadomo), ale nawet gdyby ktos z nas byl to niekoniecznie u Ciebie musi byc tak samo. Tak naprawde wszystko zalezy od tego, jak Ty sie z tym czujesz i czy odpowiada Ci bycie w takim zwiazku. Czy to warte dla Ciebie. Niestety straconego zaufania nie da sie latwo odbudowac i to moze zepsuc cala Wasza przyszlosc, chocbyscie bardzo chcieli zeby tak nie bylo.

[shadow_no]

4 godziny temu, Dobrowoja napisał(a):

Dzięki. Dla mnie, która do tej pory miała trudności w komunikacji emocji to duża zmiana i nowa jakość. Bywa trudno zapanować nad emocjami, tak jakbym się czasami na nim wyżywała. Za złością jest dużo mojego wstydu, tak myślę. 

Do siebie nie powinnaś mieć żadnych pretensji.  To i tak unikalna rzecz, że potrafiłaś z tym przejść do porządku dziennego. Nie jedna osoba by w ogóle nie próbowała tego zrozumieć.

W ratowaniu jego nigdy nie zapominaj o sobie i tym co sama przeżywasz. Bo mimo tego że jesteś dzielna to jednak też zasługujesz na to żeby on zrozumiał przez co musiałaś przejść żeby to udźwignąć 

 

4 godziny temu, Dobrowoja napisał(a):

Jak sam przyznaje, jedynym moim deficytem, jest to, że nigdy nie będę "nową panienką" i że prostytutki były też "zaliczaniem kolejnych panieniek". W każdym związku, w którym był, brakowało kontroli w tym obszarze. Myślę też o roli jego ojca i tym, jaki obraz kobiet oraz seksu został mu zakodowany. Od inicjacji seksualnej było dużo pytań o to, czy uprawia seks, jak często uprawia, dobrze, że uprawia, trzeba korzystać, dobrze, że jest dużo i różnorodnie - a jednocześnie była przemoc stosowana ze strony ojca oraz niszczenie poczucia wartości. Tak jakby zaliczanie "kolejnych panienek" miało podnieść jego wartość w oczach ojca i go podświadomie zadowolić - tak o tym myślę. 

Ano zwykle się takie rzeczy nie biorą znikąd. Ale to jednak nie tłumaczy tego że swoim zachowaniem skrzywdził innych

[Niewkopomonowana]

pato