Za co lubicie lub nie swoich byłych?

[Dalila_]

Napiszcie. To pytanie albo wywołujące wdzięczność albo oczyszczające 

[KochamBabkęBożą]

Ja nie mam byłego ani byłej, bo nigdy nie byłem z nikim. 

[Sigrid]

Każdy mój były to porażka. A porażkom zawdzięczam wszystko, co wiem. Teraz już wiem że więcej takiego błędu nie popełnię. Jestem mądrzejsza. 

[Żaba Monika]

Pierwszego nie lubie za to, jak mnie traktowal, a drugiego lubie za to, jak mnie traktowal.

[Morvena]

Okej. Widzę, że to jest to pytanie

 

Moich byłych... Oj, no nie lubię w większości. Tylko jednego z nich cenię i mamy kontakt do dzisiaj. Reszta to porażka. A jednego z nich nie cierpię i nawet teraz o nim myślę, to mam mdłości. Był fatalny. Udawał psychologa i w każdej rzeczy doszukiwał się u mnie problemów w dzieciństwie. Każda rzecz we mnie była zaburzona i koniecznie potrzebowałam długoletniej terapii. Nie widzjal we mnie człowieka tylko jakiegoś robota spełniającego jego zachcianki. Często mnie poniżał i był bardzo apodyktyczny. Nawet po zerwaniu napisał do mnie że mam z pewnością AIDS i żebym się zbadała i inne bzdety. Okropny typ. Jak i nim myślę to czuję gniew nawet w tym momencie. Tak bardzo mi zalazl za skórę. Koniec końców i tak mnie zdradził, czym zrobił mi przysługę. Potem dodał że jest terapeuta powiedział, że to moja wina i że jestem szmata

 

Inni byli są słabi ale nie pisze o nich, no bo nie ma o czym. Słabo ich zapamiętałam, a niektórzy to... Nie trzeba o nich mówić. 

 

Jeden jest okej. Nie było nam latwo, bo się kłóciliśmy. Jest jednak prawdziwy i bystry. Wrażliwy i mocny. Ma wady, ale lubię te wady. Mimo że się jedynie przyjaźnimy, to i tak doceniam tę znajomość. Inspiruje mnie w pewnych kwestiach. Ta znajomość trwa tyle lat, co o czymś świadczy. Jest między nami więź. Nierozerwalna chyba już. Ambicja, pracowitość, pomoc i autentyczność. Niezależność i pewność siebie. Ma to coś, co cenie w ludziach.