Muzyka jakiej słuchamy - czy mówi coś o nas?

[eleniq]

Hejo powiedzcie mi czy można ocenić człowieka przez to jakiej słucha muzyki? Co myślisz na ten temat? Bo ja nieraz boję się opinii, że słucham poważnej to do imprez się nie nadaję itd ale nie przeszkadza mi inna muzyka, tylko jak jestem sam to lubię Mozarta itd a w towarzystwie oczywiście coś innego zawsze spoko... odskocznia taka 

 

Według mnie to nie można no bo to że ktoś woli taką bardziej składną muzykę od takiej powiedzmy tanki-hulanki czy świstu-gwizdu... 

[Gość]

Hej! 

Myślę, że ocenianie ludzi przez pryzmat muzyki, której słuchają to słaby wyznacznik ich osobowości. U mnie by się to nie sprawdziło. W samotności słucham zupełnie czegoś innego niż w towarzystwie. Nie przeszkadza mi też to, że niektórzy są tak zamknięci na inne rodzaje muzyki, niż te których słuchają, że nie zgadzają się na słuchanie czegoś innego. Przeszkadza mi dopiero, kiedy ktoś atakuje muzykę bliską mojemu sercu. O, wtedy potrafię walczyć  

 

Mój codzienny repertuar jest tak różnorodny, że naprawdę ciężko jakoś go połączyć ze sobą  Ktoś, kto widzi mnie na rave imprezach, kiedy pozwalam swojej głowie na zupełny odpoczynek, zbierałby szczenę z podłogi widząc jak wzruszam się, wyjąc za Kasią Groniec "chcesz rozbić taaaflę szkła, a ona się ugiiiina" z repertuaru Metro Albo, że jednym z moich marzeń jest z odpowiednimi ludźmi w czasie wypadu pod namiot śpiewać piosenki Dżemu przy gitarze i ognisku. Całkowicie pominę fakt znajomości 80% piosenek Disneya i to jak mogę przepaść na całodzienne śpiewanie, kiedy tylko jedna się natknie na YT. 

 

Jedna z rzeczy, którą kieruję się przy wyborze utworów, które zostają ze mną na dłużej, jest ich tekst. Zazwyczaj podchodzą mi najbardziej te, które w końcu wyrażają to, czego ja nie potrafię. I z tej pozycji myślę, że można to podciągnąć pod "ocenianie wnętrza człowieka po słowach muzyki, której słucha" . 

 

Dodam jeszcze, że dla mnie dzielenie się z innymi tym muzycznym, co w serduszku gra, jest bardzo intymne. Kłuje mnie trochę, kiedy ktoś ignoruje kompozycję estetyczną utworu i tekstu (i tego jak to wspaniale wszystko do siebie pasuje), która mnie zachwyciła na tyle, żeby się tym utworem podzielić. 

[Gość Luna*]

Mowi.

Tak samo jak sposob ubierania sie, noszenia fryzury takiej czy innej, doboru (lub nie) kolorow, albo gust czytelniczy; wszystko cos o nas mowi. Tylko nie tak bezposrednio, nie całkiem wprost.

Tylko czy to zle? Gdyby wszyscy sluchali tego samego, czytali to samo, byli identyczni, byloby troche nudno.