Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
Avaa

Choroba weneryczna (HPV) a nowy związek

Rekomendowane odpowiedzi

Cześć,

w ramach wstępu: jestem kobietą przed trzydziestką. Obecnie głównym celem w życiu jest poznanie partnera. Chadzałam sobie na randki, poznawałam nowych facetów i mimo niepowodzeń nie traciłam nadziei, że końcu poznam kogoś odpowiedniego. Zrobiłam test na wirusa HPV, okazało się, że go mam i w tym momencie dla mnie to oznacza koniec sensownego życia.

Jeśli nie macie wiedzy (co jest właśnie straszne, jeśli nie jesteście dziewicami/prawiczkami) o HPV, a macie zamiar się wypowiedzieć - wygooglujcie najpierw nieco. Jeśli macie wiedzę, to kontynuując...

 

Nie potrafię sobie wyobrazić nawiązywania nowych znajomości z facetami, rozpoczęcia jakiegokolwiek związku. Nie ma takiej opcji, żebym się do tego przyznała zanim miałabym pójść z kimś do łóżka z powodów, że jestem absolutnie przekonana, że ta informacja zakończy każdą relacje. Proszę nie piszcie, że to zależy od osoby itd., że związek nie polega przecież tylko na seksie, że jak kocha, to nie będzie mu to przeszkadzało - nie wierzę w takie rzeczy i nie mam zamiaru tego sprawdzać. W Internecie już to przetestowałam ;)

I teraz co mnie dobija... Większość tych zakażeń nie daje żadnych objawów i badania mówią, że ok. 80% ludzi aktywnych seksualnie będzie go miało/ma obecnie lub miało wcześniej. Dobija mnie to, że każdy by mnie skreślił, mimo że podejrzewam, że gdyby zrobił badanie, a miał już kilka partnerek, to okazałoby się, że też ma, tylko ja mam to nieszczęście, że o tym wiem... Czuję się jakbym miała HIVa. Z 2 strony czuję, że to nic takiego, że wirus HPV jest tak powszechny, a nagle zrobiło się o nim głośno kiedy wymyślono szczepionkę na kilka typów i mega drogie testy :/ Tylko, że ludzie nie wiedzą, nie chcą wiedzieć, boją się i wolą nie ryzykować... Większość ludzi, którzy wiedzą, że są nosicielami - mają objawy i z nimi walczą, reszta żyje spokojnie i cieszy się życiem, a ja już nie mogę.

 

Nawet bez tej "cudownej" wieści większość znajomości kończyła się u mnie słabo, a co dopiero z tym. Przestałam zupełnie wychodzić z łóżka, cały czas o tym myślę i czytam, w nocy mam związane z tym i samotnością koszmary (kiedy już zasnę, bo nie mogę spać z nerwów), nie mogę się pogodzić się z tym wszystkim. Mam sporo obowiązków, które olewam, bo nie jestem w stanie się na niczym skupić prócz myśli o tym w jak beznadziejnej sytuacji się znalazłam.

 

Nie byłoby to problemem, gdybym miała partnera od dłuższego czasu czy męża, ale nie mam nikogo. Dla mnie życie się skończyło, bo to był dla mnie priorytet i napęd do jakichkolwiek działań.

 

Ktoś był w podobnej sytuacji (wątpię...)? Jak sobie radzicie? Wypowiedzcie się na ten temat, co sądzicie, biorąc pod uwagę, że tez możecie to w sobie nosić, jeśli nie żyjecie w celibacie. Nie wiem jak żyć dalej ze świadomością, że w obecnej sytuacji nie ma żadnego dobrego wyjścia.

 

Założyłam konto, by móc o tym napisać, bo nie mam z kim o tym porozmawiać... :(

 

 

 

Cześć

Kilka lat żyłem w związku bez seksu( 4lata ). W następnym też seksu nie było. Partnerka miała jakiegoś wirusa?, który to powodował, że po stosunku i podczas czuła ból, problemy z wydzieliną i zapachem. U mnie powodowało zaczerwienienia. Mój 'rozmiar' jeszcze bardziej komplikował - partnerka malutka. Miliony badań, lekarstw i nic nie pomagało. Nie doradzę Ci, ale jako facet powiem, że osobiście mógłbym bez tego żyć. Jest masa innych przyjemności.

 

Kurczę, bardzo Ci współczuję. Niby są w fazie alfa jakieś szczepionki na różne odmiany. Może za jakiś czas będzie można to zniwelować, bo z tego co widzę wyleczyć się nie da. Trzymaj się :(

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Życie nie kręci się tylko wokół seksu. Życie ma dużo barw i odcieni, a seks to tylko jedna z nich. Jeżeli już załapałaś takiego wirusa, to przynajmniej nie rozsiewaj go dalej. A nie, że dla własnej przyjemności będziesz innych zarażać i szerzyć chorobę. Jeżeli już z kimś będziesz chciała pójść do łóżka, to chociaż poinformuj o tym. Pomyśl też o drugiej osobie, a nie tylko o sobie. Poza tym zawsze są prezerwatywy, a może też się tak zdarzyć, że Twój partner będzie chorował na to samo, różnie to w życiu bywa.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

O to właśnie chodzi, że szansa na to, że przyszły partner będzie to miał, jest bardzo duża, ale kto by o tym wiedział i chciał to sprawdzać. Prezerwatywy przed tym nie chronią. Piszesz jak każdy, kto ma blade pojęcie w temacie, tak jakbyś był pewien, że nie masz ;) Jeśli jesteś prawiczkiem, to przepraszam ;)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Nie powinnaś się obawiać czy Twój przyszły partner to ma, ponieważ Ty już to i tak masz. Jeżeli prezerwatywy przed tym nie chronią, to uprawiaj seks z takimi co to mają. Niech zostanie to we własnym gronie.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

HPV - profilaktyka zakażeń

Wirus HPV pod postacią kurzajek i brodawek stóp jest łatwy do dostrzeżenia u osoby zarażonej. Ona sama powinna uczynić wszystko, by nie rozprzestrzeniać wirusa i tym samym nie narażać innych na te dolegliwości. Najskuteczniejszą profilaktyką zakażenia kurzajkami jest unikanie bezpośredniego kontaktu, głównie uścisku dłoni z osobami z widocznymi brodawkami oraz dotykania przedmiotów ogólnodostępnych, które sprzyjają przetrwaniu wirusa (np. skórzane uchwyty w publicznych środkach transportu). W przypadku profilaktyki zakażenia brodawkami stóp należy bezwzględnie zabezpieczać stopy obuwiem własnym lub ochronnym w miejscach o podwyższonym ryzyku, czyli w szatniach, pływalniach, natryskach i łaźniach.

Uważa się, że brodawki i kłykciny są stanem przednowotworowym raka macicy i innych narządów. Dlatego niezwykle ważne jest profilaktyczne stosowanie prezerwatyw w czasie odbywania stosunków seksualnych oraz podjęcie natychmiastowego specjalistycznego leczenia w momencie zaobserwowania pierwszych oznak choroby.

Zapobieganie zakażeniu wirusem HPV drogą płciową wymaga wzmożonej czujności osób aktywnych seksualnie. Zasada pierwsza i bezwzględna: stosowanie prezerwatywy, szczególnie w przypadku, kiedy nie możemy być pewni, czy s seksualny jest zakażony, czy też nie. Zasada druga: regularne wykonywanie badań cytologicznych, które pozwalają na szybkie zidentyfikowanie zmian komórkowych. W kolejnych etapach wykonuje się badania PCR, które z dużą czułością wykrywają DNA wirusa i określają jego typ (typowanie HPV).

 

zródło: https://portal.abczdrowie.pl/hpv

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×