Mimo wszystko życie z nerwicą ma swoje plusy!

[Zebrec]

Dobry wieczór wszystkim!

 

Przyznam szczerze, że nie sądziłem, że aby się przywitać, trzeba założyć osobny temat, ale jak tak, to zakładam.

 

A więc, co tu na wstępnie napisać, niech będzie standardowo - jestem Łukasz, mam 23 lata i mimo wszystkich wewnętrznych trudności staram cieszyć się życiem i iść do przodu. Myślę, że nawet nieźle mi to wychodzi (wrodzona skromność), chociaż czasami nie jest lekko.

 

Na wstępie pasowałby zacząć skąd się tu wziąłem - a więc, forum przeglądam od dłuższego czasu (niedawno się zarejestrowałem) i dzięki Wam otrzymałem wiele ciekawych wskazówek, jak sobie radzić w trudnych sytuacjach. Dzięki wielkie! W skrócie - nerwica i fobia społeczna towarzyszą mi od dobrych kilku lat. Staram się robić wszystko aby żyć normalnie. Myślę, że pozytywne myślenie to podstawa, ale często nie jest łatwo.

 

To tak na szybko o mnie, mało konkretów, ale wszystko wyjdzie w tzw. praniu. Postaram się na bieżąco udzielać na forum, dzięki któremu (a raczej dzięki Wam) w życiu jest jakoś lżej. Jeszcze raz dzięki za wsparcie i włączam się w dyskusję!

[EmInQu]

Witaj na forum Czy wydarzyło się coś znaczącego w Twoim życiu, co zainicjowało narodziny tej fobii?

[Zebrec]

Witaj.

 

Przyznam szczerze, że ciężko powiedzieć co spowodowało narodziny tych odczuć. Dzieciństwo wspominam bardzo pozytywnie, mam świetnych rodziców, wielu znajomych i kilku fantastycznych przyjaciół. Jednak czuję się nieszczęśliwy, odczuwam coś jakby smutek wewnętrzny. Nie mam pojęcie skąd to się bierze. Posiadam wiele objawów nerwicowych tj. drżenie mięśni i rąk (przede wszystkim podczas kontaktu z innymi ludźmi), mam problem ze skupieniem wzroku podczas rozmowy z ludźmi. Nie mówiąc już o obawie przed przyszłością. Staram się normalnie żyć z nadzieją, że moje objawy kiedyś ustąpią. Dodam jeszcze, że pracuję w banku i codziennie mam kontakt z ludźmi.

 

Pozdrawiam,

Zebrec

[ozesek]

Hej

 

A mi wydawało się, że praca w banku ma jednak swoje plusy. Sama planuje pracować w banku, albo ewentualnie założyć swoją działalność. Byłam już na stażu w banku i szczerze mówiąc lepiej wspominam właśnie TEN w banku, niż ten na którym jestem obecnie Tak jak Ty mam 23 lata i od kilku lat borykam się z nerwicą lękową i fobią społeczną. Jest różnie, raz tak dobrze, że KOCHAM życie a czasami tak, że chce tylko schować się pod kołdrę i wyjść dopiero latem, bo zwykle wtedy czuję, że naprawdę żyję rozumiem co odczuwasz, bo też unikam kontaktu z ludźmi, zwłaszcza wtedy kiedy mam atak, a inni przecież nie wiedzą co mi jest i mnie nie rozumieją, więc wole ich unikać. Ja też zarejestrowałam się na tym forum ze względu na ludzi, którzy tu są (którzy mnie zrozumieją) i ze względu na to co piszą, faktycznie człowiek wtedy czuję taką otuchę i wsparcie, że nie jest sam

[Zebrec]

Jasne, że praca w banku ma swoje plusy, jak każda praca, ale czasami nie jest lekko. Swoją drogą myślę, że właśnie o to chodzi - o pokonywanie swoich słabości, im częściej to robisz - szybciej się przyzwyczaisz i z czasem staje się to normalne (a przecież do tego dążymy, do "szeroko pojętej normalności", cokolwiek to znaczy).

 

W każdym razie dzięki za zrozumienie i życzę powodzenia.