Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...

Rekomendowane odpowiedzi

Witajcie,

Mam 19 lat, rozpoczęłam studia prawnicze, jednak zaczynam się zastanawiać czy sobie poradzę... Moje problemy nasiliły się od pół roku. Mam mnóstwo objawów somatycznych : bóle głowy, uczucie 'spięcia' w głowie, pieczenie głowy, szumy uszne, pogorszenie wzroku, latające męty przed oczami, szybkie bicie serca, drżenie rąk, powieki... Dziś rano obudziłam się, próbowałam wstać i utraciłam czucie w nogach na kilka sekund. Nie wiem co mi dolega, jestem przerażona. Zaczynam się zastanawiać czy to nie stwardnienie rozsiane... Przeczytałam dziś artykuł i naprawdę się boję.

Najgorsze jest to, że zaczęło się od obsesyjnych myśli, strachu, uczuciu niepokoju. Pojawiało się to czasem, teraz jest dużo gorzej, walczę z tym każdego dnia i póki co - przegrywam. Jak zasypiam, to boję się, że już się nie obudzę. Czasem czuję się taka wyobcowana, trudno to opisać. Mam obsesyjne myśli i nie potrafię ich kontrolować...

Czy jestem sama ? Pomóżcie...

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

alienated92,witaj proponowałbym zrobić badania kompleksowe,także neurologiczne...jeśli wyjdą pozytywnie to nawawiam na wizytę u psychologa mogą to być objawy psychosomatyczne.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Byłam u neurologa. Przeprowadził badanie ogólne i stwierdził, że moje objawy wynikają ze stresu. Nie dostałam żadnego skierowania na kolejne badanie.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

To może odwiedź psychologa..zapisz się na terapie.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ja już sama nie wiem co mi jest... Może powinnam udać się do innego lekarza. Na razie byłam u neurologa, okulisty, zrobiłam też podstawowe badania. Niby wszystko jest w porządku, a jednak nie jest...

Jestem bardzo przygnębiona, a kiedyś umiałam cieszyć się życiem. Na nic nie mam siły... Najprostsze rzeczy stały się dla mnie trudne do wykonania...

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

Polecam wizytę u psychologa,może nawet psychiatry to mogą być początki depresji warto to jak najszybciej leczyć.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

mysle ze przechodze rpzez to samo co ty.z tymze ja od paru alt sie z tym borykam a od apru dni jest poprostu ksozmar, nie moge wytzrymac ze soba, rowniez mam obsesyjne mysli, mam uczucie goraca, ucsk w glowie, okropony lek, i w dodatku nie moge spac , a jak zasypiam to mysle ciagle ze juz nie zobacze mojego chlopaka:( ciagle czuje ze umre;/ czuje sie tak starsznie ze mma ochote zrobic cos glupiego byle tylko pozbyc sie tego co mnie meczy:(

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

Do psychiatry po leki..i na terapie..

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Żeby dostać się do psychiatry, potrzebuję skierowania od lekarza, tak ? Nie chcę o tym wszystkim mówić rodzicom, bo mają wystarczająco dużo problemów.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

Jesteś pełnoletnia nie musisz mówić nikomu idź zapisz się do psychiatry skierowanie nie jest potrzebne.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

cookies1990, doskonale Cię rozumiem... Mam nadzieję, że obie przez to przejdziemy i poradzimy sobie ! Musimy, nie ma innego wyjścia !

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×