Skocz do zawartości
Nerwica.com

DDRR- Dorosłe Dzieci Rozwiedzionych Rodziców- syndrom


Heliush

Rekomendowane odpowiedzi

Nie odczuwam :?

Ja pamiętam jak wracał z pracy do domu i witało się tatusia, albo jak siedziałyśmy na kolanach tatusia (to ze zdjęć).

Był zawsze bezradny i obojętny.

to chyba najgrosze uczucie.

u mnie bylo dokladnie tak samo. czesto nie rozumialam, dlaczego tak sie dzieje. czulam sie odtracana przez niego, a pozniej okazalo sie, ze moje odczucia byly uzasadnione. po rozwodzie rodzicow calkowicie urwal sie kontakt. zalozyl inna rodzine.jako dziecko wydzwanialam do niego, bez odbioru i w wieku 12 lat dowiedzialam sie, ze to nie jest moj biologiczny ojciec i ze nosze jedynie jego nazwisko. a biologiczny ojciec nigdy nie zdobyl sie na odwage, by sie ze mna spotkac. okazalo sie, ze zostawil moja mame, kiedy ta byla w ciazy. co ciekawe, pisal kiedys do mnie za posrednictwem internetu. doszedl tez do wniosku, ze nie zaluje tego co mi zrobil, i ze mi sie nalezalo.

rozumiem co czujesz,uwierz,wiem jak to brzmi. taki model ojca zazwyczaj nie pomaga w odnajdywaniu sie w relacjach z mezczyznami. faceci niegotowi do roli rodzica krzywdza trwale swoje corki , kaleczac je na cale zycie. jedyne co dostalam od mojego w prezencie, to wizyty u psychiatry.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

poem, Nie odczuwasz jego braku bo nie wiesz jak jest go mieć przy sobie.

Brak wkładu ojca w wychowanie dziecka z reguły przyczynia się w przyszłości do tego, że dziecko może mieć wiele trudności w życiu, nie tylko kiedy dorasta, ale kiedy jest już dorosłe.

Mając na myśli "brak ojca" mam na myśli też rodziny kiedy ojciec jest - fizycznie, jednak nie przykłada się do wychowania, nie zaspokaja potrzeb dziecka tj. chociażby potrzeba miłości, bliskości, bezpieczeństwa etc.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Moja matka to DDRR. Za wszelką cenę unika kłótni i ma potrzebę usprawiedliwiania na siłę wszystkiego, co robi. Chce mieć wrażenie, (nawet złudne), że wszystko kontroluje, a gdy zaczyna dziać się coś niezależnego od niej, to panikuje. Woli wziąć winę za coś na siebie, byle tylko uniknąć otwartego konfliktu. Do tego jest strasznie nadopiekuńcza i ma taką patologiczną potrzebę czucia się potrzebnym.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ja już się nie zastanawiam nad tym (ale widzę jakies podobieństwa swoje do ojca i to w tych najgorszych cechach) - ale myślę jak moja siostra da sobie radę z wychowaniem dziecka - bez ojca...

 

 

Ale wy jestescie naiwne i naiwni spójrzcie na te czasy jakie są tak ciężko zrozumieć że własne matki pozbawiły was ojców wjebano wam od małego że tata jest zły że tata nas nie lubi mamy i ciebie Aniu czy jakoś tam dzieciom można wszystko wmówić jak są male wystarczy tylko sytuacja jak mama chce tate okraść na duze pieniadze lub chce jego dom tata sie wkurza kłóci sie z mama a mama z tato dziecko sie pyta mamusiu co sie dzieje a mama tata nas nie lubi chce nas bić musicie włączyć mózgi powinniscie wiedziec jakie są kobiety i nie nabierac sie na teksty '' nie kazda jest taka sama '' za dużo lat żyje na tym swiecie zeby nie wiedziec że każda jest taka sama i myśli o kasie na widok pieniedzy ma mokro w piździe tak takie jestescie kobiety i zauważyłem żadna nie napisała tu prawdy dlaczego nie ma tatusia , A prawda jest taka ze nie ma tatusia bo mama chciała innego. Niedługo głupie pizdy wchodzą muzułmanie do Polski i my wam pokażemy jak traktuje sie kobiety.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dzień dobry!

Jestem studentką piątego roku psychologii. Prowadzę badania na temat różnic w funkcjonowaniu między osobami z pełnych, tradycyjnych rodzin i osób, które doświadczyły rozwodu rodziców.

Szukam osób, które są w wieku 20 - 35 lat. Badam zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Wszystkich chętnych zapraszam do wypełnienia poniższych kwestionariuszy:

 

https://docs.google.com/forms/d/10HOGpC0395KqPSS9jWA3zcgMelYwQduk8sxhfC0xxRI/viewform?c=0&w=1

 

Wypełnienie ich zajmuje nie więcej niż 20 minut.

 

Bardzo dziękuję za pomoc!

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witajcie,

Piszę pracę magisterską na temat tego w jaki sposób wychowanie przez matkę wpływa na umiejętności poznawcze i zadowolenie z życia.

Poszukuję do wypełnienia kwestionariuszy osób w przedziale wiekowym 23-34 lata, których rodzice rozwiedli się albo rozstali zanim ukończyli 18 lat.

Będę bardzo wdzięczna za wypełnienie / podzielenie się ze znajomymi, które spełniają te kryteria: https://goo.gl/forms/2rkTtkCfTLMZa9az1

Z góry dziękuję za wszelką pomoc! :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Bierę szpadel w łapy i odkopie ten wątek, żeby dolac do niego kubeł żółci. Doświadczenie życia w rozbitej rodzinie, przez alkohol i zjebane charaktery rodziców (ojca znacznie bardziej) jak to było w moim przypadku, okazało się niesamowicie ciażąca kulą u nogi, której ciężar zwiększa się wraz z wiekiem. Dosadnie i wprost mówiąc ustawilło mi to życie z wiecznym handicapem, który obecnie narasta w zastraszającym tempie. Brak wiary w siebie, niewiara w innych ludzi, wieczna obawa czy nawet strach niewiadomo przed czym, duży problem z planowaniem czy podejmowaniem decyzji, wchodzenie w ryzykowne zachowania np. nałogi to tylko niektóre z plusów dorastania w takiej rodziny. Dodatkowo nie doświadczyłem żadnych pozytywnych, silnych meskich wzorców w swoim życiu co fatalnie się odbiło w okresie nastoletnim i dorosłym. Nigdy nie mogłem z całą pewnością powiedzieć że czuje się jak facet, raczej jak ktoś kto takiego udaje, mieni się nim. Jestem u kresu swej młodości i nie mogę powiedzieć o niczym , z czego byłbym dumny. Żadnych zdobytych kamieni milowych. Zero rodziny, dzieci, depresja, praca której nie znoszę i nałogi , to moje osiągnięcia. A będzie tylko gorzej, życie nadzieją to wierutną ściema,stworzona że strachu. Jedno wielkie gówno. 😩

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

W dniu 17.04.2016 o 19:28, Despero3253 napisał(a):

 

 

Ale wy jestescie naiwne i naiwni spójrzcie na te czasy jakie są tak ciężko zrozumieć że własne matki pozbawiły was ojców wjebano wam od małego że tata jest zły że tata nas nie lubi mamy i ciebie Aniu czy jakoś tam dzieciom można wszystko wmówić jak są male wystarczy tylko sytuacja jak mama chce tate okraść na duze pieniadze lub chce jego dom tata sie wkurza kłóci sie z mama a mama z tato dziecko sie pyta mamusiu co sie dzieje a mama tata nas nie lubi chce nas bić musicie włączyć mózgi powinniscie wiedziec jakie są kobiety i nie nabierac sie na teksty '' nie kazda jest taka sama '' za dużo lat żyje na tym swiecie zeby nie wiedziec że każda jest taka sama i myśli o kasie na widok pieniedzy ma mokro w piździe tak takie jestescie kobiety i zauważyłem żadna nie napisała tu prawdy dlaczego nie ma tatusia , A prawda jest taka ze nie ma tatusia bo mama chciała innego. Niedługo głupie pizdy wchodzą muzułmanie do Polski i my wam pokażemy jak traktuje sie kobiety.

To bywa niejednoznaczne i często kobiety mają swoje za uszami ale chyba określanie wszystkich jako kłamliwych złodziejek to lekka przesada. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

32 minuty temu, rotten soul napisał(a):

Bierę szpadel w łapy i odkopie ten wątek, żeby dolac do niego kubeł żółci. Doświadczenie życia w rozbitej rodzinie, przez alkohol i zjebane charaktery rodziców (ojca znacznie bardziej) jak to było w moim przypadku, okazało się niesamowicie ciażąca kulą u nogi, której ciężar zwiększa się wraz z wiekiem. Dosadnie i wprost mówiąc ustawilło mi to życie z wiecznym handicapem, który obecnie narasta w zastraszającym tempie. 

 

No i cierpiąc przez to dajesz tej traumie wygrać. Czaisz ? Jest dużo tego typu historii i to jest nawet poczytne ( Halber ? Ten gość co robi wywiadu w kozaczku ) ... Każdy ma swoją indywidualna historie i czasem trzeba się nad nią pochylić, z troską spojrzeć na siebie że się to wszystko wytrwalo.. 

 

32 minuty temu, rotten soul napisał(a):

duży problem z planowaniem czy podejmowaniem decyzji, wchodzenie w ryzykowne zachowania np. nałogi to tylko niektóre z plusów dorastania w takiej rodziny.

 

To jest problem, podobny efekt może być po urazie głowy. Ptsd tak działa, trzeba ćwiczyć decyzje. Niełatwa sprawa ale można usprawniać. 

32 minuty temu, rotten soul napisał(a):

 

Dodatkowo nie doświadczyłem żadnych pozytywnych, silnych meskich wzorców w swoim życiu co fatalnie się odbiło w okresie nastoletnim i dorosłym. Nigdy nie mogłem z całą pewnością powiedzieć że czuje się jak facet, raczej jak ktoś kto takiego udaje, mieni się nim.

Brak wzorców jest problemem całego pokolenia tylko każdy to indywidualnie inaczej przeżywa... A poczucie męskości może też spadać z powodow czysto biologicznych - podobno badania są prowadzone nad tym jak skażenie środowiska wpływa na zmniejszenie ilości plemnikow i obecnych mężczyzn i samców różnych gatunków. To jest fakt. Nie umniejszając Twojej historii oczywiście. 

32 minuty temu, rotten soul napisał(a):

Jestem u kresu swej młodości i nie mogę powiedzieć o niczym , z czego byłbym dumny. Żadnych zdobytych kamieni milowych. Zero rodziny, dzieci, depresja, praca której nie znoszę i nałogi , to moje osiągnięcia. A będzie tylko gorzej, życie nadzieją to wierutną ściema,stworzona że strachu. Jedno wielkie gówno. 😩

Ale nie porównuj się do innych. Pytanie co realnie chcesz zrobić z tymi konsekwencjami . Pouporządkowywać, posprzątać? Zmienić zawód? Teraz jeszcze idzie zima, człowiek robi się senny..

Edytowane przez autodestrukcja2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

20 godzin temu, autodestrukcja2 napisał(a):

No i cierpiąc przez to dajesz tej traumie wygrać. Czaisz ?

Trauma to nie jest żaden przeciwnik. Nie personifkuj jej, bo to bez sensu. To po prostu konsekwencje tego, co przeżyłem i tego, czego nie doznałem, a powinienem.

 

20 godzin temu, autodestrukcja2 napisał(a):

Ptsd tak działa, trzeba ćwiczyć decyzje. Niełatwa sprawa ale można usprawniać.

Przez 34 lata (jak miałem 10 ostatecznie rozpadła się rodzina) nie potrafiłem tego ogarnąć, (pomijając te etapy, w których próbowałem zgrywać normalnego gościa) to teraz na stare lata wyćwiczę, nie? Na pewno. Moim zdaniem, jak ktoś duże problemy po traumatycznych (zwłaszcza tych ekstremalnych) wydarzeniach, to to już zawsze będzie mu bruździło w życiu, co najwyżej może się pobawić w udawanie, że to go nie dotyka "przeprawcowując" (nie wiem co się tak naprawdę kryje się pod tym słowem, chyba magia, w którą mamy uwierzyć) to na terapiach w pogaduchach z obcymi ludźmi za ciężki pieniądz. Z zatrutego ziarna nie będzię obfitych plonów. Brutalne, niesprawiedliwe? Tak, ale prawdziwe.

 

20 godzin temu, autodestrukcja2 napisał(a):

Brak wzorców jest problemem całego pokolenia tylko każdy to indywidualnie inaczej przeżywa.

Mocno uogólniasz. Nie sądzę, żeby tak było. Aż tak źle nie jest. 

 

20 godzin temu, autodestrukcja2 napisał(a):

A poczucie męskości może też spadać z powodow czysto biologicznych - podobno badania są prowadzone nad tym jak skażenie środowiska wpływa na zmniejszenie ilości plemnikow i obecnych mężczyzn i samców różnych gatunków.

Myślę, że liczba plemników zajmuje znacznie dalsze miejsca, jeśli chodzi o czynniki budujące poczucie męskości u chłopców i facetów. O ile w ogóle ma to związek jakikolwiek. Przecież nie czujemy ile mamy plemników w nasieniu, nie? Dopóki się nie zbadamy oczywiście.

 

20 godzin temu, autodestrukcja2 napisał(a):

Ale nie porównuj się do innych.

Zawsze mnie rozpierdala taki teskt. Ludzie zawsze porównują, porównywali się i będą się porównywać do innych, bo to istotna cecha człowieka. Dzięki temu rozróżnia dobro i zło, lepsze od gorszego, co się opłaca w danej chwili a co nie, co jest miłe a co miłe niue jest. I jako że jesteśmy stadnym zwierzęciem to porównujemy się naturalnie z innymi członkami stada ustalając miejsce w hierarchii i inne rzeczy.

 

20 godzin temu, autodestrukcja2 napisał(a):

Pytanie co realnie chcesz zrobić z tymi konsekwencjami

Nic się nie da z nimi zrobić. Taki urok konsekwencji. Musisz z nimi żyć, a że utrudnia ci to zajebiście życie, to już twój problem.

 

20 godzin temu, autodestrukcja2 napisał(a):

Pouporządkowywać, posprzątać?

Co posprzątać? Mózg? Nie da się jeszcze. Obecne leczenie mózgu jest mocno prymitywne, często to działanie eksperymetalne i po omacku. Nie pomogło to, to masz Pan inne. Nie daję żadnych gwarancji, ale skutki uboczne bardzo możliwe. I tak w kółko. Dopóki nie poznamy jak działa mózg w 100% (a to zapewne jeszcze dłuuugo potrwa, w końcu to najbardziej skomplikowana rzecz na świecie), to walka z traumami, będzie walką z wiatrakami. 

 

20 godzin temu, autodestrukcja2 napisał(a):

Zmienić zawód?

Nie mam opcji. Rynek pracy jest dość żałosny i brutalny dla ludzi z moim wykształcenie. Wskakiwanie z deszczu pod rynnę, mnie nie interesuje.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

3 godziny temu, rotten soul napisał(a):

Trauma to nie jest żaden przeciwnik. Nie personifkuj jej, bo to bez sensu. To po prostu konsekwencje tego, co przeżyłem i tego, czego nie doznałem, a powinienem.

Trauma to jest coś co ma kontrolę nad życiem. Trochę tak jak ten rzeczony ,,przeciwnik "

3 godziny temu, rotten soul napisał(a):

 

Przez 34 lata (jak miałem 10 ostatecznie rozpadła się rodzina) nie potrafiłem tego ogarnąć, (pomijając te etapy, w których próbowałem zgrywać normalnego gościa) to teraz na stare lata wyćwiczę, nie? Na pewno.

Odniosłam się do konkretów takich jak zdolność podejmowania decyzji. Nie będziesz Napoleonem ale może być lepiej niż jest. 

3 godziny temu, rotten soul napisał(a):

 

Moim zdaniem, jak ktoś duże problemy po traumatycznych (zwłaszcza tych ekstremalnych) wydarzeniach, to to już zawsze będzie mu bruździło w życiu, co najwyżej może się pobawić w udawanie, że to go nie dotyka "przeprawcowując" (nie wiem co się tak naprawdę kryje się pod tym słowem, chyba magia, w którą mamy uwierzyć) to na terapiach w pogaduchach z obcymi ludźmi za ciężki pieniądz. Z zatrutego ziarna nie będzię obfitych plonów. Brutalne, niesprawiedliwe? Tak, ale prawdziwe.

Też nie lubię słowa ,,przepracować " i dlatego go nie używam. 

3 godziny temu, rotten soul napisał(a):

Mocno uogólniasz. Nie sądzę, żeby tak było. Aż tak źle nie jest. 

 

Ja myślę że jest. 

3 godziny temu, rotten soul napisał(a):

Myślę, że liczba plemników zajmuje znacznie dalsze miejsca, jeśli chodzi o czynniki budujące poczucie męskości u chłopców i facetów. O ile w ogóle ma to związek jakikolwiek. Przecież nie czujemy ile mamy plemników w nasieniu, nie? Dopóki się nie zbadamy oczywiście.

 

3 godziny temu, rotten soul napisał(a):

 

Zawsze mnie rozpierdala taki teskt. Ludzie zawsze porównują, porównywali się i będą się porównywać do innych, bo to istotna cecha człowieka. Dzięki temu rozróżnia dobro i zło, lepsze od gorszego, co się opłaca w danej chwili a co nie, co jest miłe a co miłe niue jest. I jako że jesteśmy stadnym zwierzęciem to porównujemy się naturalnie z innymi członkami stada ustalając miejsce w hierarchii i inne rzeczy.

Ludzie się porównują no są tego uczeni w szkole i w domu. Można przestać... I byłoby to rozsądne . Rozróżnienie dobra i dla nie ma wiele wspólnego z porównywaniem się do innych ludzi ... To porównywanie swego działania do przykładu / wzorca bardziej niż Kasia Stasia i Ignasia. 

3 godziny temu, rotten soul napisał(a):

 

Nic się nie da z nimi zrobić. Taki urok konsekwencji. Musisz z nimi żyć, a że utrudnia ci to zajebiście życie, to już twój problem.

O matko... To ja do grobu. Temu panu dziękujemy. 

3 godziny temu, rotten soul napisał(a):

 

Co posprzątać? Mózg? Nie da się jeszcze. Obecne leczenie mózgu jest mocno prymitywne, często to działanie eksperymetalne i po omacku. Nie pomogło to, to masz Pan inne. Nie daję żadnych gwarancji, ale skutki uboczne bardzo możliwe. I tak w kółko. Dopóki nie poznamy jak działa mózg w 100% (a to zapewne jeszcze dłuuugo potrwa, w końcu to najbardziej skomplikowana rzecz na świecie), to walka z traumami, będzie walką z wiatrakami

Ok. Źle się odniosłam do twojej wcześniejszej wypowiedzi. Z wieloma rzeczami które piszesz się po prostu nie zgadzam ale nie widzę żeby było miejsce na to, widzę jak Cię to zirytowało. 

Powodzonka!

Ps. Masz teraz depresję ciężka ? Bo piszesz jak człowiek albo z hardkorowa wyuczona bezsilności ( dla mnie to jest Trigger niestety więc wybacz .. ) albo w ciężkiem depresji. Masz ? 

Edytowane przez autodestrukcja2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@autodestrukcja2

Powiem wprost. Chciałem w tym temacie tylko wylać swoje żale, a nie prowadzić jałowe dyskusje, w których będziemy wzajemnie przekonywać do swego zdania. Tak, mam depresję, jednakże moje poglądy, które wyżej przedstawiłem są znacznie od niej starsze. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×