Skocz do zawartości
Nerwica.com

Asystenci zdrowienia


Heledore

Rekomendowane odpowiedzi

Sama pokonałam fobię społeczną. Trwało to, ale się udało. Realnie nad tym żywo pracowałam. Ale jestem ciekawa takiej asystentki, co by mi powiedziała. Pewnie się nie zdecyduję, bo cóż... nawet psychologowie są przygłupami :D 

🦋wolę być błędem w systemie niż idealnie dopasowanym elementem jego mechanizmu.

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Godzinę temu, Maat napisał(a):

Taaaak!

Siedem lat.😌

💪 wow

 

50 minut temu, Verinia napisał(a):

Sama pokonałam fobię społeczną. Trwało to, ale się udało. Realnie nad tym żywo pracowałam.
 

Jak? Robiłaś te takie zadania typu: podejdź dziś do 8 nieznajomych osób i spytaj czy możesz im poprawić sznurówki ? JAK! !!!!!??

 

50 minut temu, Verinia napisał(a):

Pewnie się nie zdecyduję, bo cóż... nawet psychologowie są przygłupami :D 

Pół biedy jak są gupi, gorzej jak psychopatyczni. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

30 minut temu, autodestrukcja2 napisał(a):

Jak? Robiłaś te takie zadania typu: podejdź dziś do 8 nieznajomych osób i spytaj czy możesz im poprawić sznurówki ? JAK! !!!!!??

Nie. Takich zadań robiłam i mogłyby wg mnie przynieść więc szkód niż pożytku. U mnie fobia społeczną była dodatkowo nakręcana przez natrętne myśli dotyczących mojego zachowania wśród ludzi itp. to co najpierw mi pomogło był szpital kilka lat temu, wtedy fajnie nakierował mnie psycholog jednym zdaniem. Coś w rodzaju, żeby wejść w tę myśli i dać się im - ktokolwiek kto ma lub miał natrętne myśli, zrozumie o co chodzi mniej więcej. No i kiedy pokazywałam sobie, że moje przekonania o moim sposobie bycia wśród ludzi są błędne, bo dużo ludzi mnie lubiło, to przekonania te zaczęły się zmieniać w wraz z tym całe moje poczucie wartości. Oczywiście myśli wracały i z nimi lęk społeczny. Czasem mniejszy, czasem większy. Nauczyłam się na te moje negatywne myśli nawracające tworzyć myśl przeciwstawną. To już z czasem sama wypracowałam, ale myśli się jeszcze pojawiały, zwłaszcza w jakichś stresujących sytuacjach i tutaj najpierw trochę "nastawiałam" głowę, a potem działałam. Niesamowite, co myśli potrafią! Mówię już tutaj ogólnie, bo nasze myśli tworzą nas i tworzą naszą rzeczywistość. Ale oczywiście to może dotyczyć każdego i może być trudne. Nawet dzisiaj potrafi przyjść ta myśl, ale to już nie era analizy jej tylko raczej czekanie aż odfrunie, albo radzenie sobie inną myślą. Może to skomplikowanie brzmi, ale nie umiem chyba inaczej tego wytłumaczyć. To głównie dzieje się w głowie, ale wśród ludzi też, bo obserwujesz jak na Ciebie reagują i jak ty na nich. Bardzo wiele się zmieniło, a walczyłam z tym od gimnazjum 💜

Edytowane przez Verinia

🦋wolę być błędem w systemie niż idealnie dopasowanym elementem jego mechanizmu.

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

No i szpital był szkoła życia dla mnie zawsze. I tak udowodniłam sobie, że jestem kimś więcej niż gorszym sortem. Zdecydowanie dano mi to odczuć. Każda hospitalizacja była inna i z każdej coś wyniosłam poprzez właśnie te relacje w jednym budynku.

33 minuty temu, autodestrukcja2 napisał(a):

Pół biedy jak są gupi, gorzej jak psychopatyczni. 

No dla mnie psychopatyczni byliby bardziej intrygujący niż glupi. Może być mnie nauczyli kilka trików, np. na opanowanie strachu i emocji.

🦋wolę być błędem w systemie niż idealnie dopasowanym elementem jego mechanizmu.

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

4 godziny temu, rotten soul napisał(a):

Ok. Ciekawe tylko czy jak mają nawrót, nadal pełnią tę funkcję.

Owszem.

"Rozumiesz. Jest taka cierpienia granica,
Za którą się uśmiech pogodny zaczyna,
I mija tak człowiek, i już zapomina,
O co miał walczyć i po co."

Walc, Czesław Miłosz

 

Как страшно жизнь.

Ой, пропадет он говорил, твоя буйна голова.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

W dniu 18.11.2026 o 16:05, Heledore napisał(a):

 

@shadow_no to nie ma formy korepetycji. Sporo zależy od tego, gdzie są zatrudnieni. Wiem, że są też w przychodniach, ale w takiej formie nie miałam z nimi styczności.

Aaa to ja bardziej myślałem że to jak rehabilitant od głowy do pracy 1 na 1 albo sponsor w AA

 

W dniu 18.11.2026 o 22:38, autodestrukcja2 napisał(a):

Że depresji nie rozumie nawet człowiek który w niej był ale już z niej wyszedł....  Mega prawdziwe. 

Do lęku też to pasuje nawet jeśli mówi to ktoś do samego siebie :D lęk podczas ataku jest tak abstrakcyjny gdy akurat czujemy się dobrze. Albo gdy jesteśmy na dobrze dobranych lekach to nie rozumiemy sami siebie czemu kiedyś dana sytuacja wywoływała taki dyskomfort. A co dopiero zrozumieć inną osobę z innym zaburzeniem. Nie da się za bardzo ale nie zmienia to faktu że osoba która nigdy tego nie przeżyła nawet nie potrafi sobie tego wyobrazić 

🗨️ Dołącz do naszej grupy na czacie:

💬 Discord

 

 

neptron.pl

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

12 godzin temu, Verinia napisał(a):

Nauczyłam się na te moje negatywne myśli nawracające tworzyć myśl przeciwstawną. To już z czasem sama wypracowałam, ale myśli się jeszcze pojawiały, zwłaszcza w jakichś stresujących sytuacjach i tutaj najpierw trochę "nastawiałam" głowę, a potem działałam. Niesamowite, co myśli potrafią! Mówię już tutaj ogólnie, bo nasze myśli tworzą nas i tworzą naszą rzeczywistość. Ale oczywiście to może dotyczyć każdego i może być trudne. Nawet dzisiaj potrafi przyjść ta myśl, ale to już nie era analizy jej tylko raczej czekanie aż odfrunie, albo radzenie sobie inną myślą. Może to skomplikowanie brzmi, ale nie umiem chyba inaczej tego wytłumaczyć. To głównie dzieje się w głowie, ale wśród ludzi też, bo obserwujesz jak na Ciebie reagują i jak ty na nich. Bardzo wiele się zmieniło, a walczyłam z tym od gimnazjum 💜

Żeby móc obserwować jak reagują i być w kontakcie już trzeba mieć robotę za sobą 🙂 bardzo fajnie, że masz sukces tu! 

( Ej to może jej masz w pracy chryje, że ktoś się płyta że jesteś niemiła to Ty tak na prawdę masz lek w środku, który zwalczasz i który powoduje że ludzie tak Cię czytają??? Sory, tak mi do głowy przyszło )

To co mnie zaciekawilo to to co napisałaś o tworzeniu myśli przeciwstawnej. Wydaje się (czy pozornie?), że jest to sprzeczne z tym co napisałaś wcześniej o wchodzeniu w myśl natrętna i lęk. Doprecyzowałabyś może to?  

6 godzin temu, shadow_no napisał(a):

Aaa to ja bardziej myślałem że to jak rehabilitant od głowy do pracy 1 na 1 albo sponsor w AA

Ja też tak myślałam. Na początku miałam w głowie, że asystent dostaje przydzielona osobe i komunikuje się z nią poza sesjami, żeby w razie czego zainterweniować albo po prostu zadbać o pacjenta pomiędzy sesja a sesja, wspierać w procesie. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

2 godziny temu, autodestrukcja2 napisał(a):

Żeby móc obserwować jak reagują i być w kontakcie już trzeba mieć robotę za sobą 🙂 bardzo fajnie, że masz sukces tu! 

( Ej to może jej masz w pracy chryje, że ktoś się płyta że jesteś niemiła to Ty tak na prawdę masz lek w środku, który zwalczasz i który powoduje że ludzie tak Cię czytają??? Sory, tak mi do głowy przyszło )

To co mnie zaciekawilo to to co napisałaś o tworzeniu myśli przeciwstawnej. Wydaje się (czy pozornie?), że jest to sprzeczne z tym co napisałaś wcześniej o wchodzeniu w myśl natrętna i lęk. Doprecyzowałabyś może to?  

Fajnie, że jesteś taka dociekliwa 🤘🩷

 

Oczywiście tą robota zaczęła się wczesniej i też dawno temu robiłam jakieś "zadania"… ale działało to tylko na chwilę. Powoli z roku na rok jakoś się to poprawiało. Dodam też, że pierwsza większą mania dała.mi poczucie "mocy"… tzn. pokazała mi , że mogę być bardziej pewna siebie i łatwo nawiązywać kontakty. Nawet po zniknięciu manii, to gdzieś tam te doświadczenia poczucia się Bogiem zostały ze mną i niejako wpłynęły też na polepszenie mojej samooceny ogólnie, ale było nadal sporo do zrobienia.

 

Nie rozumiem pytania w nawiasie, że jestem niemiła. Możesz sprecyzować?

Ja już rzadko odczuwam lęk, co do ludzi,.no chyba że mam jakiś silny lęk w sobie ogólnie, ale rzadko już. W pracy wgl tego nie mam, a muszę być ciągle z tymi ludźmi w kontakcie. 

 

Co do tworzenia myśli przeciwstawnej... To już robiłam trochę później po zmierzaniu się z myślami. Kiedy to co dostawałam od ludzi, jakie komunikaty o sobie i było to sprzeczne z własnym poczuciem bycia gorszą od ludzi, to zaczynała się prawdziwa zmiana. A że szpital trwał.kilka miesięcy i z tymi ludźmi musiałeś jednak przebywać, to jakoś zaczynałam sobie radzić, choć wejście do szpitala było trudne i bardzo byłam wycofana i zestresowana. No i ten psycholog trafnie mi odpowiedział, jak radzić sobie z natrętnymi myślami. Zaczęłam wtedy szybko czuć zachodzące we mnie zmiany, ale zaznaczę, że nie zawsze było tylko lepiej. To nie była liniowa zmiana. Raz lepiej, potem trochę gorzej. Ale zmieniałam się i teraz już jest inaczej i często inne cechy moje wyszły na powierzchnię, których u siebie nie znałam 😁

🦋wolę być błędem w systemie niż idealnie dopasowanym elementem jego mechanizmu.

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dodam jeszcze, że trochę siebie sprawdzałam. Np. na zajęciach np. o psychologii zmuszałam się do podniesienia ręki i powiedzenia coś, co wiem. I okropnie się bałam te pierwsze kilka razy, ale miałam odpowiedź w głowie i z czasem szło mi łatwiej i potem już czułam przyjemność z takich zajęć i z tego, że mogę coś powiedzieć. Czyli takie właśnie zadania też są potrzebne, ale raczej ja bym nie podchodziła do 8 osób,żeby zagadać, ale jakieś inne zadania mogą coś zdziałać, ale trzeba działać wielokierunkowo.

🦋wolę być błędem w systemie niż idealnie dopasowanym elementem jego mechanizmu.

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1 minutę temu, Verinia napisał(a):

Nie rozumiem pytania w nawiasie, że jestem niemiła. Możesz sprecyzować?

Ja już rzadko odczuwam lęk, co do ludzi,.no chyba że mam jakiś silny lęk w sobie ogólnie, ale rzadko już. W pracy wgl tego nie mam, a muszę być ciągle z tymi ludźmi w kontakcie.

 

Napisałam z błędami... Przypomniało mi się, że kiedyś pisałaś, że jakaś osoba (klientka) w pracy pultała się, że jesteś jakaś niemiła czy coś - teraz czytając opowieść o lęku i o metodach zwalczania lęku społecznego u Ciebie, przypomniała mi się ta historia z klientką i przyszło do głowy. I pomyślałam, że może  Ty cały czas jesteś tą osobą, która gdzies tam walczy z lękiem i się mocuje z tym publicznie a ktoś moze wtedy widząc Cię czytać agresje albo co innego.. W sensie, że pod zachowaniem które ktoś z zewnątrz czyta jako agresja może być lęk. Ale moze to bez sensu w ogóle łączenie na siłę odmiennych spraw. Sory.

1 minutę temu, Verinia napisał(a):

Co do tworzenia myśli przeciwstawnej... To już robiłam trochę później po zmierzaniu się z myślami. Kiedy to co dostawałam od ludzi, jakie komunikaty o sobie i było to sprzeczne z własnym poczuciem bycia gorszą od ludzi, to zaczynała się prawdziwa zmiana. A że szpital trwał.kilka miesięcy i z tymi ludźmi musiałeś jednak przebywać, to jakoś zaczynałam sobie radzić, choć wejście do szpitala było trudne i bardzo byłam wycofana i zestresowana. No i ten psycholog trafnie mi odpowiedział, jak radzić sobie z natrętnymi myślami. Zaczęłam wtedy szybko czuć zachodzące we mnie zmiany, ale zaznaczę, że nie zawsze było tylko lepiej. To nie była liniowa zmiana. Raz lepiej, potem trochę gorzej. Ale zmieniałam się i teraz już jest inaczej i często inne cechy moje wyszły na powierzchnię, których u siebie nie znałam 😁

Aha, czyli chodzi o to mniej więcej, że terapeuta Ci podpowiedział zeby w natrętne myśli wejść, potem zaczynałaś sprawdzać jaka jest prawda tzn co tak na prawdę ludzie myślą i okazało się, że to są czesto zupełnie inne rzeczy niż to co podsówał lęk? I nauczyłaś sie na tej podstawie że sama możesz pomyśleć coś miłego?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

3 minuty temu, autodestrukcja2 napisał(a):

Napisałam z błędami... Przypomniało mi się, że kiedyś pisałaś, że jakaś osoba (klientka) w pracy pultała się, że jesteś jakaś niemiła czy coś - teraz czytając opowieść o lęku i o metodach zwalczania lęku społecznego u Ciebie, przypomniała mi się ta historia z klientką i przyszło do głowy. I pomyślałam, że może  Ty cały czas jesteś tą osobą, która gdzies tam walczy z lękiem i się mocuje z tym publicznie a ktoś moze wtedy widząc Cię czytać agresje albo co innego.. W sensie, że pod zachowaniem które ktoś z zewnątrz czyta jako agresja może być lęk. Ale moze to bez sensu w ogóle łączenie na siłę odmiennych spraw. Sory.

Hmm... no tak się mówi, że agresja, to ukryty lęk. Tylko że nie wiem, czy był to lęk. Może to byłą jakaś negatywna emocja, ale trudno mi powiedzieć, co to było. Tej babce chodziło o to, że kłócę się z mamą, a ona jest klientką, tylko jak zobaczyłam jej czarne, wytrzeszczony oczy i ta babka dosłownie się darła na mnie, to byłam w szoku. Oczywiście coś jej odpowiedziałam, ale szybko odeszła, więc nie było szans, by się dogadać, czy dowiedzieć się czegoś od niej. Mama mówi dzisiaj, że tej pani wgl nie kojarzy. Z mamą się pogodziłam i przeprosiłam, a czy to była agresja? Bardziej złość i ogólne poirytowanie. Nie wiem, czy się zgodzę, że lęk to agresja, no bo jak popatrzysz na takich psychopatów, no to u nich się to nie sprawdza. Nie mają emocji lęku, a działania agresywne jak najbardziej. To tylko porównanie. NIe jestem psychopatką, bo odczuwam jak zwykły człowiek emocje jak: lęk, smutek, radość, złość itd. Zazwyczaj jestem miłą osobą, normalnie się dogaduję z ludźmi, z klientami itd.

🦋wolę być błędem w systemie niż idealnie dopasowanym elementem jego mechanizmu.

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×