ciagle sprawdzanie

[emoalek]

Hej,

ostatnio moja nerwica skierowala sie w strone mozgu i jego funkcjonowania. A lęk skupil sie na jego zaburzeniach, guzach itp. Nie wiem czego oczekuje,pewnie podswiadomie chce od was upewnienia, ze to nadal tylko moje ocd, ale chce sie rowniez z tego wygadac i moze zyskac sprzymierzencow w walce z tym:) Ciagle mysleo tym czy moje cialo funkcjonuje normalnie, czy oczy dobrze widza, rece dobrze dzialaja, nogi umieja chodzic i to mnie juz wyczerpuje. Kazda nieprawidlowosc ktora zauwazam od razu interpretuje jako  jakies zagrozenie. Jak pisze- zaczynam kwestionowac czy umiem pisac.  To samo z czytaniem, graniem na pianinie itp.  Ciagle czuje takie spiecie, najbardziej w prawej rece, ktora testuje najbardziej. Czy to ciagle uczucie spiecia w rece jest normalne? To wszystko mnie juz maksymalnie wykancza i nie wiem juz do kogo sie zwrocic o pomoc... A zaraz zaczyna sie rok akademicki moj pierwszy i chce w koncu korzystac z zycia, a nie martwic sie czy mojemu cialu nic nie dolega! Prosze powiedzcie micos pokrzepiajacego, albo jakies rady jak sie rozluzniac bo juz nie wytrzymam... Biore fevarin od 2 lati chodze na terapie, ale to wciaz za malo...

[Niewkopomonowana]

Nerwica może drążyć różne tematy. U mnie to były natrętne myśli przede wszystkim, a hipochondrialne obsesje miałam już w nastoletnim wieku. Czy z tego wyszłam? Trochę, ale lęk jest zawsze tuż obok mnie. Jeśli uda mi się go zignorować, to jest lżej. Co do Twoich lęków i zdrowia... No to jest to nerwica. Może warto byłoby rozważyć z lekarzem jakieś sposoby na uspokojenie się, lub z terapeutą. Ja nie mam żadnych technik. Tzn... jest oczywiście Muzyka relaksacyjna, rumianek lub przeczytanie kawalek książki ( mocno obniża kortyzol). Jest trochę tych metod na relaks. Możesz obczaic na yt kanał Zaburzeni. Oni cały swój kanał poświęcili nerwicy. Jest tam sporo wiedzy z której kiedyś czerpałam, mają też forum o tej samej nazwie. Dobrze, że chodzisz na terapię. Pewnie z czasem się poprawi.

 

Niestety lęk lubi wracać i "przenosić" się na inne tematy jak np. z lęku społecznego na lęk i własne zdrowie. To taki przykład. Lęk potrzebuje uwagi. I gdy my analizujemy kolejną chorobę, to lęk się tym karmi i jeszcze bardziej nas męczy. Błędne koło. Nie chcemy się tak czuć, ale jednak ciągle coś analizujemy, myślimy i martwimy się. Wiem, bo znam to... Niestety. Ale da się to ogarnąć, tylko powoli

[lily was here]

4 godziny temu, emoalek napisał(a):

Hej,

ostatnio moja nerwica skierowala sie w strone mozgu i jego funkcjonowania. A lęk skupil sie na jego zaburzeniach, guzach itp. Nie wiem czego oczekuje,pewnie podswiadomie chce od was upewnienia, ze to nadal tylko moje ocd, ale chce sie rowniez z tego wygadac i moze zyskac sprzymierzencow w walce z tym:) Ciagle mysleo tym czy moje cialo funkcjonuje normalnie, czy oczy dobrze widza, rece dobrze dzialaja, nogi umieja chodzic i to mnie juz wyczerpuje. Kazda nieprawidlowosc ktora zauwazam od razu interpretuje jako  jakies zagrozenie. Jak pisze- zaczynam kwestionowac czy umiem pisac.  To samo z czytaniem, graniem na pianinie itp.  Ciagle czuje takie spiecie, najbardziej w prawej rece, ktora testuje najbardziej. Czy to ciagle uczucie spiecia w rece jest normalne? To wszystko mnie juz maksymalnie wykancza i nie wiem juz do kogo sie zwrocic o pomoc... A zaraz zaczyna sie rok akademicki moj pierwszy i chce w koncu korzystac z zycia, a nie martwic sie czy mojemu cialu nic nie dolega! Prosze powiedzcie micos pokrzepiajacego, albo jakies rady jak sie rozluzniac bo juz nie wytrzymam... Biore fevarin od 2 lati chodze na terapie, ale to wciaz za malo...

Imo to co piszesz to kwestionowanie czy dobrze ‚działasz’ to jak najbardziej może byc połączone z ocd, to trochę taka hipochondria plus.

mi na hipochondrię która kiedys miałam dosyć znaczna pomogło wrzucenie w środowisko które zupełnie inaczej funkcjonowało niz moje. W skrócie na wiele rzeczy mieli wyrąbane, zobaczyłam jak można inaczej podchodzić do różnych kwestii, poważniejszych niz te którymi ja sie przejmowałam i zyc i jeszcze nic sobie z tego nie robić. Inny wzorzec. Nie wiem, czy to można podpiąć pod ekspozycje. I masa masa racjonalizacji w rodzaju ten stres robi mi więcej złego niz te rzeczy, które sobie ‚przewiduje’ (bo to akurat prawda).

Edytowane 55 minut temu przez lily was here

[Żaba Monika]

Moja koleżanka chodziła na terapię na OCD I mówila, że tam kazali im sobie wyobrażać najgorszy scenariusz i nic z tym nie robić. Na przykład, ona musiala zwalniać się do domu z pracy żeby sprawdzać czy wyłączyla żelazko. No więc miała sobie wyobrażać, że nie wyłączyła i cała chałupa się spaliła, ale nie mogła wrócić sprawdzić. Dopiero przyszła po pracy i zobaczyła, że wszystko jest ok. Mówi, że to jej pomogło, ale nie wiem ile to trwało i czy coś jeszcze do tego musiała robić, bo jedynie pamiętam te opowieść o żelazku.

Edytowane 22 minuty temu przez Żaba Monika