Problem z odżywianiem i samooakceptacją

[aniste1311]

Piszę, ponieważ mam problem z odżywianiem. Mianowicie chodzi o to, że bardzo lubie jeść, jak zacznę dietę to długo z nią nie wytrzymuję i wracam do poprzedniego sposobu odżywiania. Moim problemem wbrew pozorom nie są słodkie rzeczy, ale chipsy, paluszki itp. Nie potrafie sobie ich odmówić. Z tym również wiąże się fakt samooakceptacji, jestem już otyła w wieku 18 lat! Mam 179cm wzrostu i ważę ok. 110kg:( Jest to dla mnie ogromny problem, ponieważ mam bardzo mało znajomych...nigdy nie miałam chłopaka. Mało kto chce ze mną rozmawiać. A jeszcze gdyby tego było mało to spotyka mnie wiele przykrości z tego powodu... Wyzywanie, obgadywanie to norma. Proszę niech ktoś mi pomoże, bo już sobie nie radzę;( Pozdrawiam:(

[kabaretka]

witam!

polecam ci abys skontaktowala sie z dietetykiem. on pomoze ci jak sobie radzic z tym problemem, naprawde wiem, ze to do najprzyjemniejszych nie nalezy, ale idz do lekarza.

osobiscie za bardzo sie nie znam, ale warto sprobowac.

3mam kciuki.

i daj znac jak bylo.

pozdr

[Gość]

Zajadanie problemów jak pewnie sama zauważyłaś to żadne rozwiązanie - warto więc poszukać innego, np. specjalisty (psychologa?). I jeszcze jedno - nie zwlekaj z tym krokiem - im dłużej będziesz brnąć w ten stan, tym trudniej będzie Ci z niego później wyjść

[cadarxx]

Masz brak silnej woli lub priorytetem dla Ciebie jest jedzenie i ono jest ważniejsze niż bycie akceptowaną.

Moim zdaniem czipsy powinny zostać wycofane z produkcji. Ilość kalorii w nich jest gigantyczna. Taką małą paczkę mozna zjeść dosłownie w 2 minuty, człowiek nic się nie naje, nie nacieszy się tym, a kalorii ma sporo. Paluszki już są lepsze, bo spożywa się je dłużej i mają trochę mniej kalorii o ile się nie mylę(nie chce mi się sprawdzać w tabeli).

[Gość]

Tak czy siak są to kalorie których trudno się pozbyć.

[julie]

Moim zdaniem czipsy powinny zostać wycofane z produkcji.

 

Zgadzam się, ale to zbyt lukratywny interes dla firm parajacych się tym niecnym procederem...

Zresztą idąc tym tropem musielibyśmy pozamykać wszystkie fast-foody :)

Żadna szanująca się spożywka nie może obejść się bez chipsów, ludzie może nie objadają się nimi nagminnie, ale chętnie je kupują, (wiem, bo mamy akurat spożywczy); zwłaszcza jak wystawi się im paczki na ladę, tak że koją w oczy to jakieś 40% ludzi dopowie: "a to może jeszcze te chipsy"; Z drugiej strony wyrobienie sobie silnej woli i spojrzenie z pogardą na ów chipsowy chłam to też powód do dumy, co nie? może więc niech je produkują bo koniec końców i tak je zbojkotujemy jak tylko wygra jasna strona naszej natury :) (no właśnie )

[Gość]

Nie wiem, czy sprzedaż jest dozwolona ale na pewno możesz przynieść własne papu do pracy a karty oddać rodzinie itp.

[pecek]

Twój problem nie leży w chipsach ale głowie

Na pewno nie zmienisz trybu swojego odżywiania z dnia na dzień ...

I na pewno Twoje problemy z akceptacją nie znikną wraz z kilogramami ...

 

Jesteś uzależniona od jedzenia a może to zachowanie ucieczkowe przed czymś, na pewno musisz wniknąć w to z czego Twój problem się zrodził - poznać "to" aby dowiedzieć się jak go zmienić dopóki nie zaczniesz akceptować siebie dopóty będziesz borykać się w swoich problemikach. Patrz 3 wers i zapamiętaj to sobie;)

Drugą sprawą jest racjonalna wiedza na temat ruchu i odżywiania , pamiętaj że ignorancja będzie bolesna w skutkach polecam www.sfd.pl

Przygotuj się na długotrwałą i ciężką walkę

 

Pozdrawiam i powodzenia

[Gość]

Ja jestem szczupła, ale też jak zobaczę czipsy to nie ma zmiłuj, cała paczka moja. A nie powinnam, bo ciężko mi się je trawi.

 

Jeśli chodzi o twoje relacje z ludźmi i zastanawianie się co o tobie myślą... Znajdź w sobie coś co ci się podoba i zacznij to eksponować, zadbaj o siebie, zrób fajną fryzurę, coś oryginalnego i nie przestawaj się uśmiechać! Jeśli będziesz otwarta na innych i uśmiechnięta inaczej na ciebie popatrzą.

 

Co do samej nadwagi to doskonale wiesz, że jest niebezpieczna dla zdrowia, a najskuteczniejsza dieta to "nie jeść tyle". Cztery lekkie posiłki dziennie bez podjadania i kilogramy lecą tydzień za tygodniem.

Mój wujek po drugim zawale tak się wystraszył, że z dnia na dzień przestał palić i w miesiąc zrzucił paręnaście kilo. Ale czy na prawdę trzeba zajrzeć śmierci w oczy, żeby się tak zmobilizować?

[pecek]

"Znajdź w sobie coś co ci się podoba i zacznij to eksponować, zadbaj o siebie, zrób fajną fryzurę, coś oryginalnego i nie przestawaj się uśmiechać! Jeśli będziesz otwarta na innych i uśmiechnięta inaczej na ciebie popatrzą."

 

 

Nie sądzę aby hipokryzja emitowana uśmiechem na ustach wiele zmieniła;)

[Gość]

Nie sądzę aby hipokryzja emitowana uśmiechem na ustach wiele zmieniła;)

Nie hipokryzja, bo ktoś kto siebie w ogóle nie akceptuje nigdy się nie otworzy. Natomiast uczenie się samoakceptacji zaczynając chociażby od jednej rzeczy to trochę inna sprawa.

[pecek]

Uśmiech na twarzy bez powodu do radości przeplatany problemami z akceptacją to nie hipokryzja ?

[Gość]

Uśmiech na twarzy bez powodu do radości przeplatany problemami z akceptacją to nie hipokryzja ?

Oczywiście, że nie "bez powodu" tylko jak sie choć jeden nawet mały powód znajdzie.

[magik223]

Płakanie na forum raczej nie pomoże xP

Widocznie nie zależy Ci na schudnięciu tak bardzo.Bo jeśli by tak było raczej nie obżerała byś się tak? W życiu tak już jest że czasami trzeba się czegoś wyrzec dla wyższego dobra.

Btw do diety dodaj ruch bo sama dieta ch.uja daje

Pozrawiam

[Coltrane]

Mój znajomy od stycznia zrzucił 35 kg. Samozaparcie, dieta i ruch. Ważył około 115. Jego siostra (u nich otyłość jest rodzinna) próbuje się nauczyć samozaparcia, ale słabo jej idzie. Poza tym ma mnóstwo znajomych i kilkoro sprawdzonych przyjaciół. Jest uśmiechnięta i baaardzo ciepła. Prócz tego ma pewno mnóstwo kompleksów, podobnie jak ty. Więc uszy do góry i do roboty :)

[zepsuta]

A ja mam odwrotny problem. Chciałabym przytyć. Po dyspepsji schudłam 2 bądź nawet 3 Na wakacjach wpychałam na siebie tonę jedzenia, przez co miałam ciągle zatrucia, biegunki. Nie wiem co robić. Chciałabym przytyć 5 kg, bo wyglądam jak jakaś anorektyczka...

[zepsuta]

Śmietany nie mogę zabardzo... Tylko małe ilości... Jem dużo przetworów mlecznych (chcę też urosnąć), mięsa, a nawet przekonałam się do warzyw... Powoli zaczynam jeść wszystko...

[Gość]

Mnie już irytują huśtawki wagi. Ostatnio wypróbowałam program wypłukiwania tłuszczu - bardziej aby sprawdzić, czy nie mam przypadkiem alergii pokarmowej. No i gdy unikam pewnego składnika to jest dobrze ale co ja mogę za to że tak lubię SERRRRRRR

[Gość]

Pstryk, Pstryk Bethi kurcze coś w tym jest chyba tez mam skoki takie niewielkie ale raczej dziwne, ale to chyba nie przez ser

[Gość]

Winny zawsze musi być

 

Bardzo mnie irytuje ta huśtawka - jem 'starannie', ćwiczę regularnie, dbam o ciało i ducha - i nagle ni z tąd ni z owąd - rosnę wszerz, potem chudnę, potem rosnę... Woda Nieeeeee, codziennie piję specyfik na pozbycie się wody z organizmu. Hormonki Cóż, poniekąd, ale te wahania zdarzają się w różnym czasie - nie koniecznie przed okresem. Miewam se czasem takie napadki obżarstwa - tra to nie dłużej niż 3 dni i w tym czasie lubię sobie pofolgować z jedzeniem [pozwalam sobie na słodycze czy pizze...] ale wszystko w granicach rozsądku. Lekarz mówi, że mój układ pokarmowy nigdy już nie będzie funkcjonował poprawnie - cóż, 10 lat zaburzeń odżywiania robi swoje najwyraźniej... i tak miałam ogromne szczęście... Cóż, wielu nawyków nie pozbędę się już nigdy - okresy przewrażliwienia na punkcie wyglądu [konkret: wagi], podczas przechodzenia obok dużego lustra patrzę zawsze na brzuch - czy nie wystaje za bardzo, jak nikt nie patrzy to podnoszę bluzkę... swoista obsesja na punkcie składników pokarmowych... ehhh. Ale z tym da się żyć i da się to kontrolować tyle że te huśtawki wagi niestety potęgują te zachowania.

[Filomatka]

Słyszałam kiedyś o dietetycznych chipsach, które są w sklepie ze zdrową żywnością - może warto żebyś poszukała o tym w internecie. Mają podobno mniej kalorii i możesz się nimi najeść. Sama nigdy nie próbowałam, ale wiem jedno - kiedy nie jem chipsów (minęło sporo czasu od ostatniej paczki) czuję się lepiej. Jeżeli nie możesz od razu ich rzucić spróbuj z tymi dietetycznymi, a potem odstawić będzie łatwiej.

Wg mnie wcale zajadanie problemów nie jest widzimisię Aniste, czasami w stresie szuka się panicznie czegoś aby oderwać myśli. W moim przypadku jest to nauka albo krzątanie się po pokoju (też denerwujące), mówienie o tym jak o braku silnej woli jest krzywdzące.

Aniste, warto czasami porozmawiać z kimś o problemie zamiast szukać rozpaczliwie czegoś do zajęcia rąk albo myśli. Twoje problemy biorą się z chęci odwrócenia od nich uwagi.

[Gość]

Na wakacjach wpychałam na siebie tonę jedzenia, przez co miałam ciągle zatrucia, biegunki. Nie wiem co robić. Chciałabym przytyć 5 kg, bo wyglądam jak jakaś anorektyczka...

Wpychanie jedzenia to średni pomysł.

Mnie brakujące 5 kilo dodał rok treningów. Organizm po wysiłku pod koniec dnia domagał się budulca dla mięśni i pożywna kolacja dobrze wchodziła