Nerwica PO treningu sportowym

[przem89]

Witam

Od ponad roku lecze sie na nerwice z lekkimi stanami depresyjnymi. Do maja stosowalem sympramol i asertin z roznym skutkiem szukajac rozwiązań na wiele sposobów i już wyraźnie potrafie odróżnić stan nerwicowy od innych problemów. Obecnie jestem na parogenie(okres wprowadzenia male ilości) i widze różnice na plus jest naprawdę dobrze.. ale pod jednym warunkiem.. jakiekolwiek wysilek fizyczny powodujacy wyzsze tetno powoduje wszystkie symptomy nerwicowe (brak pełnego wdechu, depersonalizacja, drganie przepony, obniżenie nastroju, uczucie braku tlenu itp. NAJWAŻNIEJSZE -dzieje się to po treningu-NIE podczas tylko po i się utrzymuje ok. 2,3dni . Nadmienię iż od 5 lat trenuje biegi jestem po wielu maratonach i innych zawodach sportowych. Na obecna chwilę nie jestem normalnie funkcjonować musze dokonac wyboru albo trening i źle samopoczucie lub spokojny i wolny tryb życia. 

Czy ktoś mial podobny problem? jest możliwość stosowanie czegoś po treningu aby potrafilo mnie szybko i automatycznie oswobodzic z silnego ucisku nerwicy?

ps. oczywiscie przy kolejnej wizycie skonsultuje to moim lekarzem

z góry dziekuje za odpowiedz lub prosze o link to podobnego tematu jaki mnie trapi. 

 

Pozdrawiam

 

[Gość]

@przem89 ja mam coś totalnie przeciwnego. Ataki lęku i niepokoju pojawiają się w dni, kiedy nie mam treningu. Nie wiem, co Ci doradzić.

[przem89]

Lilith jeszcze nie próbowałem psychoterapii choc raczej widze to w kwestii somatyki mocniejsze tetno i pojawia sie już podczas treningu niepokojaca "bańka" na wysokości przepony i znika a po treningu okazuje sie że jednak jestem rozlegulowany... 

z. o. o zauważyłem że jak mam zakwasy i jestem zmeczony po treningu jestem odłączony i nie odczuwam tak symptomow nerwicy -ale musialbym idąc ta droga myslenia codziennie sie zajechac fizycznie. 

z. o. o moze podswiadomie odczuwasz dyskomfort zwiazany z samym brakiem treningu bo stał sie dla Ciebie chlebem "powszednim",? 

[neon]

Mam podobnie po rolkach, szybkie tętno, ktore dlugo sie utrzymuje. Moja terapeutka twierdzi ze jestem "przeboćcowany". Nie wiem czy to prawda ale z pewnoscia ma to związek z zajechanym ukladem nerwowym. Ja szedłem w kierunku syndromu chronicznego przemęczenia. Mysle ze masz przemeczony uklad nerwowy a co za tym idzie i cialo dostaje w kość, i jak dochodzi intensywny wysilek fizyczny to nie daje rady. 

[przem89]

neon dzięki za, informacje coś w tym jest organizm nie potrafi wrócić do poziomu wypoczynku jakby się wręcz buntował i ciagle jest sie "naelektryzowany ".

[neon]

Prawdopodobnie reakcja na stres, dla twojego ukladu nerwowego to jak kopanie już leżącego. Uklad nerwowy jest powiązany zwiazany z cialem i na odwrót. Najpierw nadwyręzasz go lękowym myśleniem a potem kopiesz nadmiernym wysiłkiem fizycznym. W naszym przypadku wysiłek jest wskazany, ale ten umiarkowany. Musimy odczytywać reakcje ciała i patrzec jak ono reaguje na zadany wysiłek. Ale takze rownoczesnie dobrze byloby zajac sie "myśleniem" a tu kłania sie terapia.

 

Długa droga przed tobą, to znaczy na ogół jest ona taką. Może Ty bedziesz wyjątkiem.

Edytowane 23 Maja 2021 przez neon

[joan1]

Temat może nienajnowszy, ale dodam coś od siebie. Mi pomogła bardzo joga i medytacja. Jakby ktoś mi powiedział 5 lat temu, że będę czerpać przyjemność z tego rodzaju aktywności, to bym go pewnie wyśmiała. A jednak. Szczególnie polecam yin yogę, uwalnia napięcia w układzie nerwowym. Medytację możesz zacząć dosłownie od 3 minut w ciszy, spokoju, polecam słuchawki z redukcją hałasu. Medytacje mówione są bardzo dobre, zwłaszcza na początku. Mam kilka ulubionych, jak ktoś chce, mogę podesłać linki. 

Joga i medytacja to coś, co dosłownie uratowało mi życie. Trzymaj się i nie poddawaj!