Irracjonalne zamartwianie się o innych (obcych!)

[Oleg90]

Cześć, to mój pierwszy post ale czytam forum od kilku lat. Od kilku lat też leczę się na zaburzenia lękowe i depresyjne. Jest coś, czego nie mogę przyporządkować ani do jednego, ani drugiego - często zamartwiam się losem nieznajomych osób, ale do tego stopnia że jest mi tak smutno że potrafię się popłakać bo: pomyślę o tym jak mi szkoda ludzi, którzy są nieatrakcyjni (sama nie jestem jakąś pięknością i w ogóle wiem jak to absurdalnie brzmi), są biedni, mają depresję, są bezdomni i tak dalej. Do  tego stopnia że jest mi nawet szkoda ludzi którzy popełnili jakieś przestępstwo bo wyobrażam sobie że może żałują i ciezko im życ z poczuciem winy. Najgorzej jest przed świętami bo wtedy szkoda mi rodzicow dzieci których nie stać na prezenty itd. Generalnie wiecznie jest mi kogoś szkoda i przez to jestem smutna i chce mi się płakać. Empatia empatią ale to jest bardzo męczące. Czy ktoś z Was tak miał?