Wypalenie zawodowe - jak długo się leczyliście, czy można odzyskać dawną energię ?

[Atleta]

Cześć, jestem totalnie wypalony zawodowo, mając wszystkie wymienione w sieci objawy, skutki a wcześniej symptomy.

Zapisałem się do lekarza do Warszawy na Lwowską,  z powodu wakacji czekam już ponad miesiąc. Zdrowie mi pada i jest ogólna autodestrukcja, strasznie ciężki sierpień, jednakże  mimo wcześniejszego sceptycyzmu do terapii itd bardzo się cieszę. Liczę, że mi się uda i będę na właściwych torach.

 

Jak Wy to przechodziliście ?

Ile trwa leczenie?

Udało Wam się poukładać to wszystko ?

Jak mogę sobie równolegle pomóc ?

Jakieś rady ?

[Atleta]

Cytat

 

,,Specjaliści zalecają postaranie się o to, by wykonywać pracę, którą lubimy, a także dbanie o zdrowy styl życia: sen, odżywianie, uprawianie sportu. Nie mniej ważne jest posiadanie życia poza pracą: wykorzystywanie urlopu, realizowanie pasji, spędzanie czasu z bliskimi, ciągłe uczenie się. "

- tylko, ja pracuje w sporcie i rzygam tym.....

[Atleta]

tyle czasu nikt nie odpisuje to znaczy, że to forum jest do dupy  / chce skasować ten post

Cytat

 

,,Specjaliści zalecają postaranie się o to, by wykonywać pracę, którą lubimy, a także dbanie o zdrowy styl życia: sen, odżywianie, uprawianie sportu. Nie mniej ważne jest posiadanie życia poza pracą: wykorzystywanie urlopu, realizowanie pasji, spędzanie czasu z bliskimi, ciągłe uczenie się. "

- tylko, ja pracuje w sporcie i rzygam tym.....

[Atleta]

temat cały proszę skasować

[myszak]

@Atleta no dałeś pokaz cierpliwości. To są problemy czasem nawet wieloletnie i nastaw się że nie rozwiazesz ich jednym kliknięciem. U mnie w ogóle nie dało się tego rozwiązać musiałam zupełnie zmienić branżę.

[Atleta]

Tak, jestem narwany i niecierpliwy.

 

W związku z tym, że wolę korzystać z wiedzy ekspertów byłem z tym u specjalisty w temacie.

 

Na obecną sytuację miał wpływ dzieciństwa, jestem DDA, wręcz klasyczym przypadkiem.

 

W skrócie na tą chwilę wygląda to tak, że byłem wiecznie zestresowanym dzieckiem, bez dzieciństwa a ojciec wprowadził mnie w stan wiecznego "napięcia", do którego podświadomie cały czas dążyłem dodając sobie obowiązków, celów, projektów nie wiedząc jak to żyć ,, na luzie" a jako dziecko bez trosk, tak zwyczajnie. W takim stanie gonitwy, pośpiechu, walki ( kiedyś była dziewczyna mi mówiła, że ja zawsze muszę o coś lub z kimś walczyć i nie potrafię usiedzieć w spokoju.. teraz to rozumiem....)napięcia, zasuwania byłem całe życie.

 

Mówił, też o jakiś 4 filarach oparcia, którego ja nie miałem żadnego...

 

Ostatnio wynikneła przerwa, pewnie przydało by się wrócić ale kasy brak, próbuję wyjść z zadłużenia, ciezki temat...

 

Jest też gigantyczny żal do ojca i nie widzę możliwości przebaczenia, zreszą jak widzę jego zachowanie w stosunku do mojej matki to żal tylko rośnie..

 

bardzo ciężkie dzieciństwo plus kilka swoich błędów i jest jak jest.

 

Nie czuję się za dobrze ale przynajmniej lepiej siebie rozumiem... wróciłem do sportów walki i wysiłki powyżej 90HR max ( czyli submaksymalne i maksymalne) dobrze na mnie wpływają.