Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
Inioska

Toksyczność, 23lata.

Rekomendowane odpowiedzi

Hej, mam 23 lata, jestem studentką, studiuję w rodzinnym mieście,ale zawsze jednak.

Studiuję w mieście, w którym się urodziłam, nie wyjechałam nigdzie, jednak w tym roku planuję wyjechać na magistra i w końcu się usamodzielnić. Czemu toksyczność? Już opowiadam.

W domu mam toksyczną mamę, tato wyjeżdża ciągle za granicę. Moja mama, ciągle mnie kontroluję, gdy tylko mam plan gdzieś wyjść, irytuje się gdy jej to mówię, wydzwania o której będę, mimo,że minęły zaledwie 2 godziny od mojego wyjścia. Powiecie, że się martwi, ok, ale to już przesada.

 

Była sytuacja, gdzie pokłóciłam się z moim chłopakiem i ze łzami w oczach poinformowałam iż wrócę później, żeby się nie martwiła, że muszę to wyjaśnić. Zaczęła wydzwaniać co 5 minut i prosić bym wróciła do domu. Koniec końców, przyjechała autobusem pod blok przyjaciółki, ponieważ to u niej byłam z chłopakiem. Przyjechała, zaczęła dzwonić do mojego chłopaka, mi kazała wyjść, i prosić że mam z nią wrócić,bo jak nie, to pójdzie do matki mojego chłopaka (jestem z nim ponad 7 lat). Nie wróciłam z nią, postawiłam na swoim.

Ciągle chce wiedzieć o co się kłócę z chłopakiem, nienawidzi go, ponieważ kiedyś się przez niego pocięłam. Na brzuchu, blizny mam dalej. W domu nie porozmawia ze mną o kosmetykach, o pogodzie, o pierdołach, czego mi brakuje. Rozmawia ze mną tylko o jakiś problemach życiowych, co mam już dosyć, ciągle widzi jakiś problem. Nie mogę być przy niej sobą. Karze mi wracać na tą i na tą godzinę, co oczywiście się nie słucham i ją informuję tylko o której wrócę. Mimo to, wydzwania. Wszystko chce wiedzieć. Wiele razy, podsłuchiwała pod drzwiami moje rozmowy. Chcę czasem dłużej posiedzieć w nocy, to i tak mi mówi "masz iść spać". Uważa, że moja zmiana (jestem bardziej oschła i stanowcza od jakiegoś czasu) jest zasługą mojego chłopaka. We wszystkim szuka osób trzecich. Nie słucha tego co czuję, jakby o ścianę, mówi tylko o sobie, że każdy ją tak i tak traktuje. Moja siostra się wyprowadziła kilka dobrych lat temu, ma już męża itp, również się do niej wtrącała, chciała decydować, mówiła co ma robić z dziećmi, krytykowała, mówiła, że jest złą matką, (moja siostra jest bardzo dobrą matką, jest starsza ode mnie o 7 lat). Ja chcę również wyjechać na studia, to przeżywa i zamiast mnie motywować, to demotywuje różnymi teksami, ogólnie chce abym została, że różnie z pracą (zaocznie idę),daje mi do zrozumienia, że nie poradzę sobie. Wkurza się przez to,że chcę wyjechać.

Mój chłopak zawsze każdy problem, całą winę zrzuca na mnie, nigdy się nie przyznaje do błędów, i wszystko tłumaczy tym, że się go "czepiam". Czasem się czepiam, jak każdy, ale w większości przypadków po prostu jak coś mi się nie podoba, albo denerwuje, to mu to mówię, zlewa to. Mam tylko jego i naszą przyjaciółkę ( z którą studiuje on), studiujemy na wspólnej uczelni wszyscy. No i on chętniej rozmawia z przyjaciółką, powiedział, że rozmowa z nią go "relaksuje",bo ona się nie czepia. Co mnie zabolało. Wiem, że nic między nimi nie ma, jednak boli sam fakt tego, że to ja jestem jego dziewczyną, a to woli zadzwonić do przyjaciółki z którą rozmawiają po 3 godziny. Ze mną maks 5 minut, ze mną nie piszę, rzadko odpisuje na smsy. W ogóle to jakieś dziwne jest. Przeżywam to bardzo. Wypominam mu to, że ze mną nie rozmawia tyle czasu a on tłumaczy się tym, że "bo się czepiasz i sapiesz". Gdzie te pretensje są właśnie o to, że nie chce ze mną dłużej rozmawiać. Przez te wszystkie lata, praktycznie czas spędziliśmy u niego, przed komputerem, gdzie on grał, ( no czasem obejrzeliśmy jakiś film, raz na kilka mies.) , oczywiście jak jest seks,to odkłada komputer. Praktycznie wszystko ja muszę robić, nawet herbatę zrobić, jedzenie, i to na "już", a gdy jego poproszę o to by zrobił coś, to "zaraz" i nie robi. Często mówi, że jestem sierotą, gdy się kłócimy, i chcę wyprosić o coś jego i wtedy mówi, że robię z siebie sierotę, albo, że wymyślam... Zawsze się tylko liczy to co on chcę. Zawsze u niego siedzimy, u mnie nie, z wiadomych przyczyn (matka). Uważa,że ja się nie staram, a on bardzo. Nie wiem co więcej powiedzieć. Nie będę całego związku opowiadać. Ale nie wiem co z nim zrobić? Co mam zrobić by znów się zaczął interesować. Żeby ze mną rozmawiał chętniej i w ogóle. Na chwilę obecną czuję, że między nami nie ma już silnej więzi. Ciągle ja muszę do niego dzwonić, on nic. Przykro mi, bo ja potrzebuję rozmowy itp. Mam zajęcie ogólnie, rysowanie, ale chciałabym z nim czasem popisać, pogadać, on nie ma odnośnie mnie takiej potrzeby. Ogólnie nasze rozmowy są monotematyczne, nie raz zaczynam jakiś fajny temat jak jestem u niego, ale on w tym czasie gra, i nie ma tego czegoś. Nie odpowiada,albo na odczepnego odpowiada,albo jakby w ogóle nie słuchał i gada tylko o grze. Nie ma tak,że leżymy i się przytulamy.

Mimo tego, że mogę zawsze coś znaleźć do roboty, nudzę się , nudzi mnie życie,nie mam co robić, nic mi nie daje szczęścia ani satysfakcji.Tak nie czuję się szczęśliwa. Nie wiem dlaczego. Jakbym depresję miała. Jest taka nostalgia. Nie mam nikogo poza nim i przyjaciółką, która w większości zajmuje się swoim chłopakiem, nie będę jej męczyć ciągłymi smsami czy telefonami. A mi brakuje fajnych rozmów, zainteresowania, tego, że ktoś uszanuje moje myślenie i zdanie, a nie skrytykuje jak mój chłopak. :bezradny:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

To że warto wyprowdzić się z domu to oczywistość. A co robisz by poznać nowych ludzi? Siedzisz w toksycznym środowisku. Poza tym można podłubać to bardziej na terapii.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

A może jacyś fajni ludzie u Ciebie na uczelni? A jak Twoje relacje z tatą? Czym zajmuje się Twoja mama? Z czego się utrzymujesz? Czy korzystałaś kiedyś z pomocy psychologa/psychiatry?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

bardzo dobry pomysl zeby sie wyprowadzic.brawo!

 

a Twoj chlopak, ewidentnie wykorzystuje cie...smutno mi sie tego czytalo...

najlepszym wyjsciem dla ciebie bylaby psychoterapia.zorientuj sie w twoim miescie, moze znajdziesz na NFZ

 

i mysle,ze bardzo pomogloby ci tez znalezienie czegos ''swojego'', jakies hobby-kurs tanca, bieganie,silownia,kurs malarski? na pewno jest cos co lubisz robic

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
To że warto wyprowdzić się z domu to oczywistość. A co robisz by poznać nowych ludzi? Siedzisz w toksycznym środowisku. Poza tym można podłubać to bardziej na terapii.

Nie mam okazji gdzie poznać nowych ludzi. Ogólnie, to mam znajomych, mam koleżanki, jednak tylko na uczelni rozmawiamy, potem każda wraca do domu i mają swoje sprawy, mieszkają na wsi. Nie wiem czy coś terapia da? W jakim celu konkretnie?

 

 

A może jacyś fajni ludzie u Ciebie na uczelni? A jak Twoje relacje z tatą? Czym zajmuje się Twoja mama? Z czego się utrzymujesz? Czy korzystałaś kiedyś z pomocy psychologa/psychiatry?

Mój tato na budowie robi, raczej większych relacji z nim nie mam, nie wypytuje , jednak wiem, że tak samo się martwi. Jak wychodzę ze znajomymi, też się denerwuje, bo tam jest alkohol itp, zazwyczaj wracam pijana :hide: Moja mama pracuje w pck, ale czy to ma znaczenie? Zależy co masz na myśli utrzymywanie, jedzenie w domu mam, nie muszę się dokładać, na wszelkie swoje potrzeby to albo mam jakieś odłożone drobne (święta, nie święta :) :) oraz z praktyk. Chodziłam kiedyś do psychologa, jednak za te 100zł , nie opłacało się, nie było efektów, nie pomogła mi, po psychologu pocięłam się ostatni raz, sama zrozumiałam niestety za późno, że szkoda ciała, teraz się wstydzę i jest mi cholernie smutno, jak patrzę na swój brzuch.

 

bardzo dobry pomysl zeby sie wyprowadzic.brawo!

 

a Twoj chlopak, ewidentnie wykorzystuje cie...smutno mi sie tego czytalo...

najlepszym wyjsciem dla ciebie bylaby psychoterapia.zorientuj sie w twoim miescie, moze znajdziesz na NFZ

 

i mysle,ze bardzo pomogloby ci tez znalezienie czegos ''swojego'', jakies hobby-kurs tanca, bieganie,silownia,kurs malarski? na pewno jest cos co lubisz robic

Zależy mi na nim ,kocham go, jednak jestem świadoma, że jest to toksyczne, w pewnym stopniu jestem uzależniona od niego. Zaczęłam sama myśleć, że to coś ze mną jest nie tak.

Psychoterapia? w jakim celu, przede wszystkim?

Odkryłam lekki talent, rysowanie :) Na studiach. Co mi sprawia przyjemność, na krótką metę, porysuję te dwie godziny, i zmęczona jestem. Ale chciałabym coś jeszcze porobić, ale nie wiem co, nie mam pomysłów, chciałabym z kimś coś porobić, nawet przez ten internet, potrzebuję jakiegoś kontaktu z ludźmi. Może dlatego, że mam cholernie niską samoocenę. Kursów u mnie w mieście, niestety nie ma żadnych. Ogólnie taniec odpada, ze względu na zdrowie, nie mogę za bardzo ćwiczyć, ruszać się, bo mi cukier we krwi spada. Ale szczupła jestem, więc nie jest źle.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

Inioska, by się pozbyć zaburzonych schematów, ktore masz. Lepiej dać sobie pomóc.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Inioska, Moim zdaniem problem jest nie tylko w Twojej mamie, ale i w chłopaku. Nie macie łatwej sytuacji, ale on też mi się wydaje toksyczny. Niektóre sytuacje, opisane przez Ciebie, idealnie opisywały jak wyglądał mój związek. Tylko że ja mam już dziecko. Wszystko robiłam ja.Kawa jedzenie to na wczoraj musiała być. On mi nigdy nic nie zrobił, nie podał nie zajął sie dzieckiem. Po prostu uważaj na takie typy. Żeby nie rozpierniczył czy życia, do końca.

Wyprowadzić to się musisz, odetnij się od matki żyj po swojemu, ona nie ma prawa żyć za ciebie, jestes dorosła i nie musisz się tłumaczyć.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×