Nastolatek u psychiatry

[Wpisz_byle_co]

Cześć , mam 17 lat i objawy depresji. Chce szukać pomocy, ale bez wiedzy, przynajmniej początkowo, rodziców. Oni mają tę mentalność, że depresja to fanaberia, próba zwrócenia na siebie uwagi, a do psychiatrów chodzą niebezpieczni przestępcy bez szans na poprawę. Szkoła odpada, bo pierwsze co zrobi pedagożka to do nich zadzwoni. Nigdzie dzwonić nie będę, bo nie mam szans na dłuższą rozmowę bez podsłuchiwania. Czy jeśli pójdę do psychiatry/psycholga mam prawo leczyć się bez zawiadamiania rodziców i szkoły? Czy istnieją specjalne instytucje dla osób w takiej sytuacji. Proszę o konkretną odpowiedź na zadane pytanie, możliwie bez dygresji i z góry dziękuję.

[*Monika*]

Wpisz_byle_co, Masz opiekunów prawnych, a to oni decydują o leczeniu bo nie jesteś pełnoletni. Ciężko będzie pójść prywatnie do specjalisty, może zażądać wylegitymowania się. Nic innego do głowy mi nie przychodzi...

[Abigail_1Sm25]

Co prawda było to 10 lat temu, ale

Rodzice i tak najpewniej się dowiedzą.

Możesz szukać pomocy w poradni zdrowia psychicznego lub w poradni psychologiczno-pedagogicznej (ale tam nie ma psychiatry, jest psycholog).

Też miałam wtedy 17 lat i mnie przyjęli do psychiatry w PZP bez wiedzy rodziców, aczkolwiek miałam tam już dwa lata wcześniej założoną kartotekę, więc może dlatego nie robili problemów.

 

Wątpię, aby bez rodziców Cię przyjęli, ale może wyjaśnij w rejestracji swoją sytuację, jacy są Twoi rodzice, jak rozumieją psychiatrię?