Rozstanie, życie, prośba o poradę

[Rr.]

Witam,

 

Na wstępie napiszę trochę o mnie i o mojej sytuacji w życiu.

 

Mam 27 lat, dobre studia za sobą, dobrą pracę, ogólnie spojrzeć z boku, że radzę sobie w życiu dość dobrze i nie wygląda na to, że nie powinienem mieć żadnych problemów. Jednakże czuję, że one są i siedzą gdzieś głęboko we mnie, nie potrafię sobie z nimi poradzić co wpływa na mój komfort życia, pracy i na relacji z innymi ludźmi (a raczej ich brak).

 

Miesiąc temu zostawiła mnie kobieta z którą wiązałem bardzo poważne plany na przyszłość, byliśmy ze sobą ponad 4 lata a ona zakomunikowała mi, że uczucia pomiędzy nami po prostu wygasły i nic już między nami nie ma. Jest to już drugi raz w życiu kiedy przeżywam podobną sytuację (przed nią zostawiła mnie poprzednia dziewczyna z którą też byłem w długim związku). Myślę, że nie byłem dla nich zły i bardzo się starałem żeby to wypaliło, czasami tak bardzo, że nie myślałem w ogóle o sobie. Ostatnie 2 lata były równią pochyłą w dół... każdy kolejny problem, który się pojawiał sprawiał, że coraz bardziej wycofywałem się z życia społecznego. Nic mnie nie cieszyło, zaniedbałem swoje zainteresowania, odciąłem od niemal wszystkich znajomych i robiłem wszystko aby tylko jej nie stracić. Mimo, że wiedziałem, że źle robię nie potrafiłem przełamać tego schematu moich zachowań.

 

Od jakiś 8 lat, a jeżeli popatrzeć to całe moje dorosłe życie zmagam się z niskim poczuciem własnej wartości, samotnością (nawet będąc w związku), lękiem przed ludźmi (chyba fobią społeczną), wycofywaniem się, brakiem satysfakcji ze swojego życia, brakiem zainteresowania życiem... Jestem w takiej sytuacji, że nie mogę liczyć na moją rodzinę i znajomych.

 

Chciałbym coś ze sobą zrobić - iść do psychologa i porozmawiać jednak kompletnie nie wiem jak się do tego zabrać. Chciałbym zrobić to możliwie jak najbardziej dyskretnie, gdyż z moją pracą wiąże się to, że znam kilku psychologów. Wstyd mi po prostu bo i obawiam się, że jeżeli wydałoby się, że korzystam z opieki psychologicznej to mogłoby to mieć negatywny wpływ na moją karierę.

Mimo pracy moja obecna sytuacja finansowa nie jest za wesoła, chciałbym więc skorzystać z darmowej pomocy w ramach refundacji NFZ. Czy mam udać się do lekarza rodzinnego i poprosić o skierowanie? Już samo to mnie bardzo zniechęca... Wiem jednak, że powinienem spróbować bo chodzi przecież o moje życie.

 

Proszę poradźcie mi ze swoich doświadczeń jak wyglądała wizyta u psychologa i co trzeba zrobić żeby w miarę dyskretnie otrzymać pomoc. Mieszkam w Szczecinie może znacie jakiegoś lekarza godnego polecenia?

 

Będę wdzięczny za każdą odpowiedź.

[kaja123]

Proszę poradźcie mi ze swoich doświadczeń jak wyglądała wizyta u psychologa i co trzeba zrobić żeby w miarę dyskretnie otrzymać pomoc. Mieszkam w Szczecinie może znacie jakiegoś lekarza godnego polecenia?

 

Będę wdzięczny za każdą odpowiedź.

Do psychologa trzeba się zapisać na wizytę. Napewno szybciej będzie prywatnie . Jak wygląda wizyta - przychodzisz, siadasz opowiadasz a psycholog nie może dać pomocy niedyskretnie obowiązuje go tajemnica zawodowa. W jednym zdaniu piszesz o psychologu w drugim o lekarzu - myslę że masz na myśli jedną osobą?

[Milenaaaaaaaaaaaaaaa]

Darmową pomoc psychologa możesz otrzymać w Punkcie Interwencji Kryzysowej w twoim mieście. Wiem też że w niektórych przychodniach jest możliwość skorzystania z pomocy psychologa.

[Candy14]

Rr., udajesz sie do najblizszej poradni zdrowia psychicznego i umawiasz termin. Niektore poradnie wymagaja skiero3ania od psychiatry. Obczaj jak to jest u Ciebie.

[Gość pysiunia]

Rr., Skierowanie do psychologa możesz otrzymać od lekarza rodzinnego. Najlepiej, jeśli będzie to certyfikowany psychoterapeuta.

Nie martw się zdaniem innych ludzi.

Masz wybór: Twoje zdrowie czy to, co pomyślą inni ?! :)