Jak mu pomoc

[Luna]

Witam wszystkich,

 

 

Nie wiem czy dobrze trafilam, mam nadzieje, ze nie odbierzecie zle mojego posta.

W wielkim skrocie chodzi o to, ze od kilku miesiecy jestem z pewnym facetem, ktory na poczatku wydawal sie byc wspanialy. Dopiero po kilku

tygodiach wyszlo szydlo z worka.

Okazalo sie ze jest strasznym perfekcjonista postrzega siebie jako kogos zupelnie wyjatkowego, caly czas wyznacza sobie jakies nowe cele.

Niestety, mimo tego, jakakolwiek dyskusja z nim jest niemozliwa bo od razu sie denerwuje, widac ze najchetniej by uciekl, co zreszta robi...

Nie jest w stanie odpowiadac na trudne pytania, od razu caly sie poci, staje sie roztrzesiony itp...

Caly czas ma mnostwo watpliwosci, potrafi przez kilka tygodni sie nie odezwac ale oczywiscie wszystkie prosby zeby wytlumaczyl swoje zachowanie, na nic sie nie zdaja. On od razu woli sie ewakuowac.

Mam wrazenie, ze zyje jakby oderwany od rzeczywistosci.

Nie chce go w zaden sposob szufladkowac, ale jego zachowanie naprawde nie jest normalne i nie wiem jak mu pomoc, albo raczej jak postepowac z kims takim? Mi na nim bardzo zalezy, ale za kazdym razem gdy zaczyna sie poprawiac on wszystko psuje... Krok do przodu, dwa kroki do tylu. Ma

Dodam, ze nie jestesmy nastolatkami, on ma 34 lata.

[Yantar]

Powiedzialbym, ze cos sprawia, ze caly czas musi cos udowadniac sobie albo komus tyle, ze jest w stanie to robic tylko na sobie znanym gruncie.

(to nie wyglada na taki "zwykly" perfekcjonizm, stawialbym raczej, ze ktos go tak "urobil")

Byc moze proboje tym zepchnac dalej sfere emocjonalna i dlatego zawsze gdy pojawia sie problem tej natury wpada w panike i nastepuje ucieczka.

Nie chce byc zlym prorokiem ale ma male szanse sobie z tym poradzic samemu.

[shadow_no]

Witam na forum,

czuj się jak u siebie!

[Faunik]

Luna spróbóje Ci jakoś pomóc .Wydaje mi się ,że to ,że On boi się trudnych pytań dotyczących jego osoby ,świadczy o tym ,że być może w przeszłości doświadczył przeżyć tłumiących jego osobowość ( był wychowywany w sposób ,który blokował jego rozwój emocjonalny ) - to tylko moje skromne zdani i być może się mylę .Ale wydaje mi się ,że jego wizyta u psychologa jest obowiązkowa i może konieczna będzie też psychoterapia ,która w pewnym wieku ( do którego on się zbliża ) może być już nieskuteczna .Sam może nie chcieć takiej pomocy i będziesz musiała go do tego przekonać - łatwo powiedzieć .Niektórzy czują ,że taka pomoc psychologa ( psychoterapia ) jest im potrzebna ,ale nie mają odwagi i nie są na tyle silni żeby się o nią zwrócić i czekają w milczeniu ( myślą jakoś to będzie ) i jednocześnie chcieliby żeby ktoś ich tam zaprowadził . Ale gdy już tam trafi z Twoją pomocą to ta pomoc będzie mu nadal potrzebna ,bo żeby zrozumieć te zahamowania ,kompleksy ,lęki i pokonać je by zacząć żyć normalnie -szczęśliwie ,będzie potrzebował dużo cierpliwości ,której może mu zabraknąć i wtedy Ty musisz dodać mu motywacji .W moim przypadku było tak ,że sam poszedłem po pomoc ( miałem wtedy 21 lat ) i sam nie wiem jak się na to zdobyłem - nie wiem skąd miałem na to siłę i pózniej wytrwałość żeby to ciągnąć .

Gdybyś chciała to jeszcze napisz.

Trzymaj się jakoś.

[gina]

Witaj Luna !!! To dorosły facet... niczego na siłę nie wyegzekwujesz... Piszesz,że potrafi nie odzywać się parę tygodni...nie wiem,jak mam Cię pocieszyć, bo strasznie niewyraznie widzę jakąkolwiek przyszłość dla tego związku... on musi nauczyć się rozmawiać, a z tego co piszesz nie ma na to ochoty...Spróbuj skorzystać z rad Faunika...może się uda, pozdrawiam Gina