Nie odczuwam potrzeby rozmowy z ludzmi

[lily was here]

3 godziny temu, Niewkopomonowana napisał(a):

Bo nigdy nie mają nic nowego do powiedzenia. Większość ludzi, których słucham w pracy opowiada ten sam żart od roku lub te same heheszki i historyjki i reszta się śmieje, a ja stoję że skwaszoną miną i odchodzę 

Bo te rozmowy w pracy tak wyglądają. Taka gadka żeby za dużo o sobie nie powiedzieć, więc głównie jeśli zahacza o prywatę to jest temat jakichś wakacji itd który mnie osobiście nudzi, jeśli to nie sa moje wakacje czy jakieś dzieciowe sprawy , które interesują mnie jeszcze mniej. Ale to zależy bardzo bo mam też w pracy spoko osoby z którymi można ciekawiej pogadać np o muzyce. Mam bardzo różnych. Najlepiej się dogaduje z kolega z którym nam wyszły podobne cechy w gallupie - nie wiem, czy to ma jakieś znaczenie ale jakoś właśnie z nim nie czuje tego ciężaru rozmowy. Z reszta bywa różnie - bardzo to też zależy od mojego nastroju i dnia.

[Melodiaa]

8 godzin temu, lily was here napisał(a):

Kiedyś sobie wkręciłam fazę, że z jakaś osoba nie będę mieć tematów i strasznie mnie to stresowało, zaczęłam to mocno analizować, nie wiem czemu bo raczej właśnie większych problemów z gadka nie miałam. Czułam na sobie ciężar że to ja mam sprawić że rozmowa jest fajna i się klei. Później mi przeszło, stwierdziłam że obowiązek leży po obu stronach, z jednymi ma się większe flow z innymi mniejsze i to nie jest jakiś problem.

Też tak miałam i łapie się, że nadal czasem tak podchodzę. Tylko po co? To też niezły weryfikator kiedy przestajesz się oddzywać z różnych okoliczności życiowych na przyklad.

I czasem się okazuje, że ktoś też nie widzi potrzeby kontaktu Więc pojawia się nagła cisza. Spotykasz tego kogoś na mieście i pretensja, że nie dzwonisz i nie piszesz i od razu mysl...a ty nie masz fonu?  Ile ja kontaktów tak zeweryfikowalam..

Edytowane 9 godzin temu przez Melodiaa

[Niewkopomonowana]

No dobra. Pierwszy dzień w pracy od dawna i oczywiście każdy pytał: a gdzie tyle czasu byłaś?

 Z 10.osob, klientów pytało o to samo. A ja zazwyczaj odpowiadałam: To tu, to tam. To tam, to tu..różnie. 

I tyle..cisza. człowiek chyba zajarzył, że to nie jego sprawa. Kupujesz, albo musisz się dowiedzieć wszystkiego o mnie..jesteś tu, żeby kupować i odchodzić. Czasem z kimś pogadam, jak jest ok wg mnie. Reszta: po prostu kupujcie. I nie pytajcie. 

[lily was here]

2 godziny temu, Melodiaa napisał(a):

Też tak miałam i łapie się, że nadal czasem tak podchodzę. Tylko po co? To też niezły weryfikator kiedy przestajesz się oddzywać z różnych okoliczności życiowych na przyklad.

I czasem się okazuje, że ktoś też nie widzi potrzeby kontaktu Więc pojawia się nagła cisza. Spotykasz tego kogoś na mieście i pretensja, że nie dzwonisz i nie piszesz i od razu mysl...a ty nie masz fonu?  Ile ja kontaktów tak zeweryfikowalam..

Ty mówisz o takim generalnym kontakcie i utrzymywaniu, mi bardziej chodziło o sam moment rozmowy  czy to z koleżanka czy z randomem.

Co do tej reszty to też inicjatywa powinna być po obu stronach;)

[Melodiaa]

24 minuty temu, lily was here napisał(a):

Ty mówisz o takim generalnym kontakcie i utrzymywaniu, mi bardziej chodziło o sam moment rozmowy  czy to z koleżanka czy z randomem.

Co do tej reszty to też inicjatywa powinna być po obu stronach;)

Fakt pociągnęłam temat dalej. Jednak jakaś znana mi jest wewnętrzna presja, która ciążyła i może odbierała nawet swobodę. To tez w dużej mierze zależy od drugiej strony. Generalnie lubię byś sobą też bez żadnych ograniczeń ale nie zawsze czuję, że mogę. W pełni sobą to chyba z niewieloma czuje się tak komfortowo. 

[lily was here]

15 minut temu, Melodiaa napisał(a):

Fakt pociągnęłam temat dalej. Jednak jakaś znana mi jest wewnętrzna presja, która ciążyła i może odbierała nawet swobodę. To tez w dużej mierze zależy od drugiej strony. Generalnie lubię byś sobą też bez żadnych ograniczeń ale nie zawsze czuję, że mogę. W pełni sobą to chyba z niewieloma czuje się tak komfortowo. 

To ja w tym względzie takim generalnym to jakoś akurat zawsze mocno naturalnie podchodziłam. To mnie akurat nigdy nie stresowało, jakoś się wszystko samo klarowało.

[Melodiaa]

3 godziny temu, lily was here napisał(a):

To ja w tym względzie takim generalnym to jakoś akurat zawsze mocno naturalnie podchodziłam. To mnie akurat nigdy nie stresowało, jakoś się wszystko samo klarowało.

W dużej mierze chyba też pracowo tutaj omawiam więc tutaj też musi wejść jakiś dystans i profesjonalizm. Może też jakieś pozostałości fobii społecznej w sobie odczuwam. 

[Niewkopomonowana]

Z tym byciem sobą, to jest dziwne zagadnienie, bo dla mnie nie do końca poznane. Przy każdym można czuć się inaczej. Inaczej siebie czujemy. Przy kimś możemy czuć dyskomfort z jakiegoś powodu, niekoniecznie jest to nasza wina, czy coś złego. Może być to jakiś radar, żeby wiać