depresja, zamknięcie się w sobie...

[nieznajomy2]

mam 18 lat i czuje sie coraz gorzej. czuje wewnetrzny lek w porozumiewaniu sie z innymi ludzmi, nawet tymi w moim wieku. teoretycznie nie jestem samotny i mam jakichs znajomych, niby cos tam pogadam, ale czuje sie i tak zle. wydaje mi sie ze jestem sztywny i biore wszystko do siebie. nie chce byc taki. jestem pesymista i nie wierze w swoje mozliwosci. nie moge znalezc dziewczyny, czesto brakuje mi tematow do rozmow nie tylko z dziewczynami ale tez ze znajomymi. nigdy nie rozmawiam z nikim na temat moich najwazniejszych problemow... ale czesto stekam o innych rzeczach... no moze ost. jzu troche mniej bo wiem ze ludzie tego nie lubia...czasami napada mnie ochota zeby zrobic cos co sie dla mnie zle skonczy...

[Gondzia]

Hej wybierz się może do psychologa,napewno w Twoim mieście istnieją jakieś placówki.Warto też żebyś znalazł sobie jakąś zaufaną osobę, która będzie Cię wspierać w momentach trudnych dla Ciebie.Może rodzeństwo starsze,kolega.Uwierz mi nie jesteś sam na tym świecie nikt Cie nie zostawi,zawsze znajdzie się osoba chętna do pomocy.A jeśli z jakiś przyczyn nie chcesz iść do psychologa,poszukaj książek-poradników,jak wyzbywać się pesymizmu,czy lęku przed innymi osobami.Trzymam kciuki za Ciebie!

[darkaz]

Hej Nieznajomy,

czytałam Twój post i kurcze,czuje się podobnie. Czasem tak jak kaleka społeczna. Nie zawsze tak było. W dawnych czsach mialam dużo znajomych, ciągle przychodził ktoś nowy i czułam, że posiadam taką lekkoś w rozmowie, przez to się nie bałam tej przysłowiowej "głuchej ciszy". Teraz tak już nie jest. Od kad zaczełam byc bardziej samotna nie posiadam juz owej lekkości i sytuacje gdy kogoś poznaje są dość stresujące.

Także nie jesteś sam. Ale odnośnie jeszcze Twojego postu,to wydaje mi się, że zapewne masz swój wewnętrzny świat ,który rozwijasz ( chodzi mi tu o muzyke,gry, może sport jakiekolwiek zainteresowania) . Warto go mieć i "gromadzić" w nim dobra, bo kiedyś nadejdzie dzień w którym spotkasz osobę w swoim klimacie i nawet nie koniecznie będziecie musieli ze soba dużo rozmawiać. Pewnych ludzi, podobnych do nas w moim odczuciu poprostu się wyczuwa.

Jeśli chodzi o dziewczynę to nie wiem jak inne Panie ale mi zawsze podobali się troche tacy tajemniczy chłopcy, bo wiedziałam, że ukrywają niedostępny, fantastyczny świat o którym nawet mi się nie śniło :) także...nie martw się.

[marcja]

 

"Jeśli chodzi o dziewczynę to nie wiem jak inne Panie ale mi zawsze podobali się troche tacy tajemniczy chłopcy, bo wiedziałam, że ukrywają niedostępny, fantastyczny świat o którym nawet mi się nie śniło :)

 

Tajemniczosc i skrytosc, owszem, sa typowo meskie i bardzo mnie pociagaja Jednak takie narzekanie bez podania przyczyny,o jakim pisze autor watku, moze juz nieco wkurzac... Radzilabym raczej pozwierzac sie zaufanej osobie, a przy reszcie zacisnac zeby i nie marudzic;) Ludzie lubia osoby radosne,z ktorymi mozna sie dobrze bawic. Slabosci sa raczej zarezerwowane tylko dla najblizszych:)

 

W ogole nie rozumiem tego, ze wiele osob tu pisze, ze czuja sie samotni/samotne. Dlaczego wobec tego nie nawiazecie znajomosci forumowych ale juz poza forum? macie tu ludzi podobnych do siebie-czego chciec wiecej?:) Troche odwagi:)

[darkaz]

Wiem, że społeczeństwo lubi roześmianych i szczęśliwych ludzi ale myślę, że z drugiej strony to jest wada. Ludzie są tylko ludźmi mają swoje problemy i przcież dobrze jest się wygadać i kogoś poradzić. Pozatym po co udawać, że wszystko jest ok skoro tak nie jest ? jasne,że można się starać ale czasem nie ma się sił wyobyć nawet skromnego uśmiechu.

Pozdrawiam!