Aktywne wątki (bez zabaw/bez offtop)

Ja spełniłam właściwie wszystkie moje marzenia. Zostało jedno, jest w trakcie realizacji.

Cześć, czy ktoś z Was zmagał się z czymś podobnym i rzeczywiście udało mu się z tego wyjść? Od ponad 8 lat leczę się z powodu zaburzeń nastroju, ale bez większej poprawy. Od ostatnich 4 lat czuję się niemal całkowicie odcięty od pozytywnych emocji. Nie miałem trudnego dzieciństwa ani żadnych poważnych traumatycznych doświadczeń w okresie dorastania. Jedyne, co pamiętam, to problemy żołądkowo-jelitowe, z którymi zmagałem się mniej więcej od 15. roku życia, w tym IBS (zespół jelita drażliwego) i SIBO (zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego). Wydaje mi się, że przyczyniały się one do utrzymującego się przez długi czas obniżonego nastroju. Po około 3 latach udało się w dużej mierze opanować problemy fizyczne, a mój stan psychiczny również się poprawił. Później, pewnego wieczoru na imprezie, wypiłem bardzo dużą ilość alkoholu, a przed pójściem spać przyjąłem jak zwykle duloksetynę. Następnego ranka obudziłem się z poczuciem, jakbym był zupełnie innym człowiekiem. Doświadczałem niezwykle silnego lęku, odrętwienia emocjonalnego i psychicznego oraz poważnych objawów depresyjnych. Od tamtej nocy minęły 4,5 roku, a ja nadal nie wróciłem do stanu, w jakim byłem wcześniej. Dwukrotnie przebywałem na oddziałach psychiatrycznych. W tamtym okresie zdiagnozowano u mnie mieszane zaburzenie osobowości z dominującymi cechami borderline. Jednak po latach bardziej szczegółowej diagnostyki ostatecznie wykluczono tę diagnozę, ponieważ nie wykazuję typowych dla zaburzenia osobowości borderline (BPD) objawów, takich jak niestabilność emocjonalna, ryzykowne zachowania czy skłonności autodestrukcyjne. Od tamtej pory próbowałem praktycznie wszystkich dostępnych rodzajów leków: SSRI, NDRI, leków przeciwpsychotycznych, esketaminy, a także lisdeksamfetaminy, którą zacząłem przyjmować po zdiagnozowaniu u mnie ADHD w zeszłym roku. Próbowałem również terapii zastępczej testosteronem, ponieważ jego poziom był u mnie dość niski. Korzystałem też z różnych rodzajów psychoterapii, hipnoterapii, akupunktury oraz rozmaitych technik relaksacyjnych. Żeby nakreślić nieco kontekst mojego życia: obiektywnie rzecz biorąc, wszystko układa się bardzo dobrze. Od 4 lat jestem w szczęśliwym, pełnym miłości związku. Pracuję w branży, w której zawsze chciałem pracować. Mam hobby i pasje, w których jestem naprawdę dobry — przede wszystkim rysowanie i fotografię. Prowadząc własną działalność, zarobiłem też całkiem sporo pieniędzy jak na swój wiek. W zasadzie wszystkie elementy mojego życia wydają się być na swoim miejscu. A jednak nieustannie odczuwam przygnębienie. Nie potrafię tak naprawdę doświadczać radości, współczucia ani wdzięczności. Mam wrażenie, że wewnętrznie jest we mnie bardzo mało przestrzeni na autentyczne przeżywanie życia. Przez większość czasu po prostu próbuję przetrwać. Nie potrafię być obecny w danej chwili. Ciągle muszę uciekać w jakieś zajęcie, żeby mój umysł był czymś pochłonięty. Wiem też, że mam problem z oddzieleniem pracy od czasu wolnego, ponieważ rysowanie jest jednocześnie moim zawodem i jednym z głównych hobby. Myśle też że w moim życiu jest dużo lęku. W zasadzie o wszystko, że zostanę sam, że nie spełnię swoich ambicji, że nie mam pomysłu na nowe prace, że się za wolno rozwijam , że nie urodziłem się kimś innym, że dolar spada/ rośnie. Dosłownie każda duperela sprawia że czuję lęk Często doświadczam bardzo silnych spadków energii, zazwyczaj po południu. W takich momentach odczuwam intensywną nudę, pustkę, smutek i ogólną niechęć do wszystkiego, co mnie otacza. Jednocześnie zdarzają się chwile, kiedy czuję się stosunkowo normalnie. Potrafię pracować, mam mnóstwo pomysłów i wydaje mi się, że wszystko jest w miarę dobrze. Niestety, ten stan nigdy nie utrzymuje się zbyt długo.

@Verinia, @co by tu, jesteśmy tu dla Was też. Wszystko przejdzie.

Ale zrobiłem faux pas. Masz rację - dziękuję za zwrócenie uwagi. Zrobiłem rachunek sumienia i poprawka do mojego wcześniejszego posta - Fluoksetyna (Seronil) nie pomógł mi nawet w minimalnym stopniu a Sertralina (Asentra) zadziałała jedynie podczas pierwszej "kuracji" Może taka tabelka skutków ubocznych Cię nieco uspokoi Dołącz do mojego klubu hejterów wenli!

"Ludzie pewni siebie wiedzą, co naprawdę się liczy. Wiedzą kiedy pominąć cudze opinie. Nie chwalą się ani nie kłamią, aby iść naprzód. Pewność siebie to wolność, która pozwala wyznaczać własne standardy i uwalniać się z pęt przymusu udowadniania sobie wszystkiego. Osoba pewna siebie nie boi się nieporozumień ani nie postrzega zmiany (opinii błędnej na trafną) jako przyznania się do tego, że jest gorsza, słabsza" (c) Ryan Holiday, Umysł niewzruszony

Biorę aktualnie 150 mg bupropionu. Lęków nie wzmógł nawet na początku. Tylko długo się wkręcał i nie dał pełnej remisji. Dopiero dorzucenie 10 mg wortioksetyny dało pełny efekt. A teraz 20 mg wortioksetyny i 375/450 mg pregabaliny na aktualne dolegliwości.

no tak dlatego zaleca lekarz podzial np 1-1-1 lub 1-0-1 u mnie to samo po 16 juz czuc lekki zjazd i nawrot lekow

Ja jestem melancholikiem

Tak to tylko tu zostawię:

Tak, dzięki. Sprawdzałam właśnie, że to norma. Trochę właśnie się obawiałam tego drżenia, ale i tak się cieszę, że lit w końcu jest terapeutyczny.

Ja w ogóle nie miałam brain zapps przy odstawianiu wenli. Odczuć odczułam odstawianie, ale same brain zapsy mnie ominęły.

Matko.. to jest chardkor. Tego zawodu się chyba nie da wykonywac bez powołania... Słyszałam same trudne rzeczy o tych studiach... że to mega stresujące : / że mobbing i inne Jakieś tam opcje są, fajnie po prostu sie zajac czyms co sie lubi i miec poczucie sukcesu. Duma zasłuzona jest fajna

Nie byłam na wyższej dawce paro jeszcze bo biorę ją po zolofcie, ale jak się naczytałam co piszą o niej to się boje wejść wyżej bo podobno seryjne mocno, a ja i tak zamuleniec bo tarczyca chora i niskocisnieniowiec no i wiadomo wiąże z nią spore nadzieje bo na lęki podobno najlepsza jest, ja też lubię zwiększać sobie o takie mini dawki bo mi to pomaga po co mam się faszerować jak nie trzeba, dzis jak by lepiej może minie, a somaty to mam takie jak bym miała kaca i żołądek mi okropnie wtedy siada, tu mi pisali, że paro mi 10 mg nie pomoże, ale pomogło i też nie wchodziłam na nią jakoś źle , znośnie było o dziwo także, ale libido lipa, mam też hashimoto i niedoczynność więc czasem śpię na stojąco, dla tego takie obawy poczekam parę dni jeszcze jak będzie lipa dorzucę 5 mg najwyżej będę się pierd… z dzieleniem tabsa

- ci drudzy z tej polaryzacji miało być a nie co drudzy.

@Lukashek@Basianka Ja już piąty raz odstawiłem to gówno i nie chcę już próbować kolejnych SSRI. Strasznie lipne te leki i obarczone właśnie tymi efektami ubocznymi, dotyczących popędu i odczuwania emocji. Wszystkie bez wyrazu i płaskie jak naleśnik. Dopóki depresja naprawdę nie wytarza mnie w gównie, to nie chcę już tego dziadostwa. 5 różnych leków przez 2 lata, raz przez 2 miechy czułem się wyraźnie lepiej, poza tym to kicha plus wspomniane efekty uboczne. No cudowne wręcz lekarstwa, nic tylko brać.

Hej hej... 3 dzień na Escitalopram Medreg. Oprócz lekkiej senności koło 12:00 nie czuję żadnych innych negatywnych skutków ubocznych. Jedynie mam mega doła po wczorajszej sytuacji momentami płacze... ale to na plus bo sie czuje lepiej jak sobie popłacze trochę.

Neoliberalizm

To kto robił film o tym dubaju? Ten Pan może? O tak taki w moim typie :3 i ile pieniędzy umiał wyprowadzić i na giełdzie pracował xD

Odpisałam tutaj https://www.nerwica.com/topic/36737-po-co-ludzie-pisza-na-forum-schizofrenia/#comment-2907415

Ja biorę 100 mg na noc. Już jakiś czas temu ustalałam z lekarzem zwiekszenie dawki na 125mg, ale się boje że przez to zaśpię do pracy. Jak kiedyś wziełam rano to poszłam po prostu spać i tyle.

VETO! Brawo!

Polecam!!

jesteśmy ćpunami Wielkiego Brata ale Ty przecież nigdzie nie idziesz zostań.

co się obudzi?