Skocz do zawartości
Nerwica.com

Aktywne wątki (bez zabaw/bez offtop)

Wyświetlanie tematy w Nerwica lękowa, Forum NERWICA.com, Witam, Oferty, Leki - Indeks leków, Leki, Nerwica natręctw, Miasta, Kroki do wolności, PTSD - Zespół Stresu Pourazowego, Depresja i CHAD, Psychologia, Medycyna niekonwencjonalna, Pozostałe zaburzenia, Zaburzenia odżywiania, Problemy w związkach i w rodzinie, Uzależnienia, Odpowiedzi i pytania do psychologa, Zaburzenia osobowości, DDA/DDD, Schizofrenia, Socjologia, Zloty, Psychoterapia, Ważne tematy, Czytelnia, Dla Młodzieży i dla Rodziców, Strefa Rodzica, Strefa Młodzieży, Seksuologia, Pandemia, Psychiatria , Poradnie i szpitale psychiatryczne, Sprawy urzędowe, Leki przeciwdepresyjne, Leki przeciwpsychotyczne, Stabilizatory nastroju, Leki przeciwlękowe, Leki nasenne, Leki nootropowe, Stymulanty, Pozostałe, Regulamin Forum i Pod Lupą: Lęk i Zdrowie Psychiczne.

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. Nie. Takich zadań robiłam i mogłyby wg mnie przynieść więc szkód niż pożytku. U mnie fobia społeczną była dodatkowo nakręcana przez natrętne myśli dotyczących mojego zachowania wśród ludzi itp. to co najpierw mi pomogło był szpital kilka lat temu, wtedy fajnie nakierował mnie psycholog jednym zdaniem. Coś w rodzaju, żeby wejść w tę myśli i dać się im - ktokolwiek kto ma lub miał natrętne myśli, zrozumie o co chodzi mniej więcej. No i kiedy pokazywałam sobie, że moje przekonania o moim sposobie bycia wśród ludzi są błędne, bo dużo ludzi mnie lubiło, to przekonania te zaczęły się zmieniać w wraz z tym całe moje poczucie wartości. Oczywiście myśli wracały i z nimi lęk społeczny. Czasem mniejszy, czasem większy. Nauczyłam się na te moje negatywne myśli nawracające tworzyć myśl przeciwstawną. To już z czasem sama wypracowałam, ale myśli się jeszcze pojawiały, zwłaszcza w jakichś stresujących sytuacjach i tutaj najpierw trochę "nastawiałam" głowę, a potem działałam. Niesamowite, co myśli potrafią! Mówię już tutaj ogólnie, bo nasze myśli tworzą nas i tworzą naszą rzeczywistość. Ale oczywiście to może dotyczyć każdego i może być trudne. Nawet dzisiaj potrafi przyjść ta myśl, ale to już nie era analizy jej tylko raczej czekanie aż odfrunie, albo radzenie sobie inną myślą. Może to skomplikowanie brzmi, ale nie umiem chyba inaczej tego wytłumaczyć. To głównie dzieje się w głowie, ale wśród ludzi też, bo obserwujesz jak na Ciebie reagują i jak ty na nich. Bardzo wiele się zmieniło, a walczyłam z tym od gimnazjum
  3. Zwykle szukamy starszych partnerów to przynajmniej tu jest plus że w górę heh
  4. Totalnie tak moze byc... mam nadszieję, że wynajdą leki które celują w lęk nie powodując takich rewolucji w całym układzie.
  5. no i przetrwali najsilniejsii! stare dobre prawo dzungli
  6. Fantastycznie. Tylko patrzeć kiedy stracę rezon.
  7. Dzisiaj
  8. Pregabalina nie pomaga, pomijam już hydroksyzyne np, mam meta ocd i od jakichś dwóch miesięcy lęk cały dzień i depresję od tego, nie potrafię już wytrzymać... Jakieś mocne leki, neuroleptyki? W poniedziałek mam pierwsze spotkanie psychoterapii, za namową bo mój mózg uważa że to nic nie da
  9. Billie Eilish mówiła o kupie, że to najprzyjemniejsza rzecz w ciągu dnia
  10. Nie czytalam, ale w sumie powinnam. Przeczytam jesli sie napatocza, moze bedzie audiobook. Takie stare klasyki sa czesto za darmo, bo nie sa objete prawami autorskimi.
  11. niewolników robią z ludzi i dymają na każdym kroku a jak chcesz sam godnie zyc to musisz sam sie wspinac w hierarchi dymaczy zeby nie tylko byc dymanym ale zaczac dymac, no i to wsyzstko przy spolecznej akceptacji no ale co sie dziwic jak ci smai ludzie uznaja prokreacje za cos pozytywnego a smierci nie traktuja z nalezyta powaga tak jak nalezy ja traktowac, to nie jest tak ze tylko sie umrze i koniec, to jest ogromna tragedia i koniec czegos wielkiego, to jet cos czego napewno nie hchcesz fundowacswoim dzieciom a jedynym roziwazaniem jest powstrzymanie sie od prokreacji oni ccha zebyscie sie rozmnazali zeby mieli niewolników nadal
  12. Wczoraj
  13. Jak działanie tego leku na lęk antycypacyjny ? Np przed brakiem wc ? Ja biorę inny lek z tej grupy doksepine i jest średnio. Odstawiam też pregabline która bardzo zaburzyła libido , którego nie mogę odzyskać.....
  14. No widzisz,a u mnie żadnych lęków nie bylo.Za to zamuła i totalne lenistwo i wyjebka taka obojętność.Dziwnie zareagowalam.Uspokojenie zamiast lęków.Ale depresji nie ruszyl ,raczej bardziej spowolniona bylam.
  15. Haha liczy się sam proces. Puzzle po ułożeniu też wrzucam ponownie do pudełka xd Chociaż tych diamentów to chyba jednak się nie uda zresetować
  16. No to to kiedyś funkcjonowało tylko na tych oddziałach co Ci pisałam. Na pozostałych nie. Później to wycofali, a czy na F9 przywrócili to nie wiem, ale miej świadomość że pierwsze +/- 2 tyg, są obserwacyjne i wtedy nie można było wychodzić na żadnym z oddziałów.
  17. Dla mnie to nie jest jałowe więc nie będę się produkować . Życzę powodzenia w walce z depresją !
  18. Ostatni tydzień
  19. Ja ostatnio jak wstaję rano,to nawet nie chce się wstawacZanim nie wezme Pregi ,a jak wezme to juz 40minut później mam lepszy nastroj i chce mi sie wstać
  20. Tak poczekaj miesiąc i to dopiero odstaw. Na niektórych ulotkach jest że nawet 2 miesiące zaczynają działać. Myślę wiele osób ma na początku Armagedon A potem jest lepiej. Ale może też nie być lepiej i wtedy lek się nie nadaje Zimne poty są typowe do lekow grupy snri, nie wiem czy ssri gdzie jest escitalopram też. Pregabalina ogólnie otępia tak, ale skoro zaczynasz to dopiero jesteś na małej dawce. Ona działa od razu więc być może to taki efekt na początku, wiele osób pisze że czuje się trochę jak pijani. Ja miałam 1 dobe tak, inni dłużej, Ty możesz mieć tydzień. I nadal jest ok Prega ogólnie jednych otumania trochę jak benzo dziala a innych pobudza i są weseli.
  21. No właśnie nie zawsze jasne co jest obiektywne i subiektywne. Do takich obiektywnych bym zaliczyła faktycznie długotrwały głód i niedożywienie, bezdomność ... Bycie w przemocowej relacji ( ale tu się ściera obiektywne z subiektywnym ) i np stres typu wojna, stres finansowy, poczucie bezpieczeństwa są niby obiektywne ale mierzone są jednak subiektywnie. Ale nawet jedzenie jest mierzone subiektywnie - ja np jak się wkręcę w coś to mogę być głodna długo. No właśnie tu jest też wątek takich naszych zmagań z samym sobą. Uzależnienia np.. zdolność planowania, decydowania, ryzyka ... Tego się trzeba uczyć , nie wszyscy mają ten sam temat a to są realne przeszkody czy warunki. Ja mam nawyk mega uciekania przed wysiłkiem ostatnio w różne rzeczy. Mnie też nie przeraża wizja biedowania jeśli to biedowanie oznacza brak luksusów. Można sobie odmówić na prawdę wielu rzeczy i być ok jeśli się robi coś z sensem. I wolę no mniejsze zarobki jeśli większe zarobki miałyby oznaczać odebranie tego co najważniejsze czyli zdrowia i pasji i innych. Niemniej jest ta granica dyskomfortu, która powoduje że to wszystko jest strasznym wyzwaniem. No jak się nie ma miejsca do życia i pracy... To albo postawić wszystko na jedna kartę - zdobyć to miejsce bezpieczne a dopiero potem pracować... Albo zakasać rękawy i robić w nie do końca bezpiecznym miejscu. Czasem to nie jest oczywiste co jest lepsze. To już jest chyba temat podejmowania ryzyka i decyzji w sytuacjach niejednoznacznych. Czytałam gdzieś u jakiegoś neurologa że to jest problem właśnie ze w szkole się nas uczy rozwiązywać problemy z jedną dobrą odpowiedzią. A w życiu... Rozwiązywać musimy głownie problemy z brakiem jednoznacznej dobrej odpowiedzi. Zgadzam się. Tylko to wysiłek czasami na maks. Ale chyba tak musi być już.
  1. Pokaż więcej elementów aktywności
×