Flashbacki, triggery, derealizacje

[Dalila_]

16 minut temu, brum.brum napisał(a):

Rozumiem. Mam podobnie. A czym sobie pomagasz w takich kryzysowych chwilach? Chodzi mi o stan kiedy obrazy ze wspomnieniami, wymiksowane, fragmentarycznie już są non stop, w ciągu dnia. Kiedy zaczyna się już odpowiadać tym np osobą w myślach ?( jeśli masz aż tak oczywiście )?

OMG:O współczuję Ci...

[brum.brum]

Godzinę temu, Dalila_ napisał(a):

OMG:O współczuję Ci...

dzięki…kurde no jest grubo, nie zaprzecze. A najlepsze jest to, że codziennie w tym stanie do pracy chodzę 🫨 Ale jestem też w terapii i super Pani psycholog tłumaczy mi, co się ze mną dzieje, jak to wszystko fachowo się nazywa i przede wszystkim, co sesje uspokaja, że to nie jest schizofrenia ( oczywiście nie wierzę Jej do końca, jak to my znerwicowani mamy:D ). Ssri które biorę mam wrażenie że nic nie pomagają - stąd moje pytanie o doraźne.

[brum.brum]

W dniu 4.02.2026 o 13:18, Kris0x0000 napisał(a):

Nigdy nie miałem zdiagnozowanego PTSD ale przez lata męczyły mnie myśli wyzwalane przez triggery. Omijanie zawsze potęgowało myśli gdy już zostały wyzwolone

Tak, potwierdzam z własnego doświadczenia. Ja „uciekam” przed tymi myślami tak na prawdę od lat i to daje odwrotny efekt rzeczywiście.

[brum.brum]

W dniu 8.02.2026 o 20:55, Doktor Indor napisał(a):

Zależy na ile jestem gotowy. Dbam o siebie. Jak czuję, że nie jestem gotowy, to omijam.

 

Normalne.

Dobre, rozsądne podejście. Oczywiście, kiedy możesz sobie na to pozwolić. Gorzej gdy jest się „skazanym” na nie

[brum.brum]

W dniu 4.02.2026 o 13:18, Kris0x0000 napisał(a):

 

Nie chcę dawć Ci fałszywej nadzieji ani też hajpować konkretnej terapii ale mi pomogła na to terapia EMDR.  Niewiarygodnie skuteczna, szybka i tania.

Zacząłem terapię przedłużonej ekspozycji (PE). Podobno skuteczność jest również spora 

[brum.brum]

W dniu 8.02.2026 o 20:55, Doktor Indor napisał(a):

Zależy na ile jestem gotowy. Dbam o siebie. Jak czuję, że nie jestem gotowy, to omijam.

 

Normalne.

A mogę zapytać jak one wyglądają u Ciebie? ( oczywiście jeśli masz ochotę wspominać bo wiadomo, że to nic przyjemnego ). Czy w formie fragmentarycznych scen, jak w filmie? Czy jakoś w ciągu? 

[brum.brum]

W dniu 8.02.2026 o 21:57, shadow_no napisał(a):

 

A czemu jedne miejsca są bezpieczne a inne nie? Nie mam pojęcia xd robię dużo dziwnych i ryzykownych rzeczy które 100x więcej powodują potencjalnych zagrożeń. Lubię ryzyko, adrenalinę i różne ekstremalne rzeczy które mogą realnie zrobić krzywdę, a czasem świadomość że jestem w biurze i mam półtorej godziny drogi do domu sprawia że mam atak. Chyba to kwestia zbyt dużej ilości czasu na myślenie. No ale tak mam.

 

A może to kwestia zamrożenia emocjonalnego? I dlatego tak niereagujesz na te ryzykowne zachowania?