Nerwica lękowa na automatyczne odruchy ciała.

[Patryk17]

Hejka jestem tu nowy. Od lat cierpię na zaburzenia lękowe związane z automatycznymi odruchami ciała. Kiedy byłem młody nastolatkiem nakręciłem się na bicie serca i sprawdzałem co chwila czy mi serce bije. Pamiętam, że wtedy poszedłem do mojego ojca i porozmawiałem z nim o tym że czuje czasami kołatanie serca i że mi serce mocno bije. On mnie wtedy uspokoił, że nic mi się nie dzieje i to czasami normalne w procesie dojrzewania. No, ale i tak dotykałem się i sprawdzałem bicie serca. Po jakimś czasie mi to przeszło. Gdy byłem w liceum nakręciłem się na kontrolę przełykania i chyba zaczęło się od tego, że pomyślałem o czynności przełykania i tego w jaki sposób niby ja popycham jedzenie do przełyku. No i wtedy zaczęły się problemy z przełykaniem. Dużo popijałem, a w pewnym momencie zacząłem robić różne gesty, a to ręką a to nogą podczas przełyku by pokarm poszedł dalej. Lęk tego mi odszedł, ale ten odruch został i mam takie coś po takim epizodzie do dzisiaj, a mineło już ponad 10 lat. Żyje z tym i mi to w życiu nie przeszkadza. Potem jakiś czas pewnie z parę lat później nakręciłem się na kontrolę oddychania, ale nie pamiętam co to za początkowało tak samo jak nie pamiętam jak przeszło, ale wiem że czułem lęk i było mi trudniej bo oddycham cały czas, a przełykanie to tylko przy jedzeniu i nie wiedziałem jak z tego wybrnąć. Myślałem czasami o tym że może będę ostatecznie pod aparaturą która za mnie będzie oddychała (tak samo przy przełykaniu, że najwyżej na kroplówce będę jechał) i to były moje takie myślowe bezpieczniki, wiem że niezbyt optymistycznie, ale jakoś tam działały. Potem jakoś to oddychanie mi przeszło  (nie wiem jak) i zostały po nim czasami takie epizody duszności. Ze 2 miesiące temu nakręciłem się na moment przejścia w sen przez co miałem problemy ze snem, ale zacząłem brać leki i zasypianie się poprawiło, ale przez ten czas przechodziłem przez lęki o tym czy może mam bezsenność śmiertelną, taką ekstremalnie rzadką chorobę prionową, której objawem jest bezsenność. Teraz dalej trochę zmagam się z bezsennością i biorę leki na noc połówkę trazodonu i ketrel. No i chyba przed wczoraj jak robiłem technikę relaksacyjna Jacobsona to pomyślałem o mruganiu i zacząłem zwracać uwagę na mruganie. No i teraz widzę swoje mruganie prawie cały czas, albo sam mrugam ręcznie bo wydaje mi się że jak przez jakiś czas (klika sekund) nie widzę mrugania to mój organizm nie mruga, więc albo zauważam mruganie automatyczne, albo sam mrugam. Ciężko mi przy tym jest czytać książkę i pewnie oglądać filmy/serial (jeszcze nie próbowałem). Przy jedzeniu obiadu dzisiaj miałem wrażenie, że mniej razy widzę to mruganie, ale nie wiem czy dlatego, że mniej mrugałem czy po prostu może nie widziałem tego mrugania. Mam też takie uczucie czasami pieczenia oczu, ale nie wiem czy to przez nieregularne mruganie czy po prostu przez moje skupienie się na tej części ciała. Nie widzę póki co żeby moje oczy robiły się coraz bardziej zaczerwienione. Mam teraz lęki przez to, że to utrudni mi życie i że nie będę się w stanie przez to cieszyć z czytania czy oglądania czegoś. Podobne mniej więcej lęki miałem z poprzednimi rzeczami. Te lęki może teraz są mniejsze bo biore 20mg escipramu też rano. Czy ktoś tutaj miał podobony problem lub czy ma go dalej, ale potrafi z tym spokojnie żyć i to nie przeszkadza?

Edytowane 1 godzinę temu przez Patryk17

[shadow_no]

@Patryk17 powiedziałbym, że to klasyka przy nerwicy. Generalnie my wszyscy przesadnie analizujemy sygnały z naszego ciała i skupiamy się na tym co jest normalne, ale co wg nas jest jakimś odstępstwem od reguły.

Skoro mówisz, że leczysz się już i bierze tabletki to widzisz jakiś pozytywny efekt ich? Dla przykładu ja bez leków funkcjonuję dosyć ciężko właśnie przez te lęki wywoływane czasem zwykłymi reakcjami organizmu.

 

Z przełykaniem miałem też epizod, że tak jakby "paraliżuje" mi górny odcinek przewodu pokarmowego. Czasami coś jem i nagle załącza się lekka panika bo "nie czuje gardła" mimo, że pewnie nic się takiego nie dzieje, ale coś się nagle wkręci. No niestety taki nasz urok  ale leki pomagają. Tylko z lekarzem sobie dobierzcie odpowiednie dawki i rodzaj leku. Jak sam widzisz, "od lat" się z tym zmagasz a ani nie przestałeś oddychać, ani nie przestałeś jeść, ani nie przestałeś mrugać.

Także keep going, bro!

[Patryk17]

2 minuty temu, shadow_no napisał(a):

@Patryk17 powiedziałbym, że to klasyka przy nerwicy. Generalnie my wszyscy przesadnie analizujemy sygnały z naszego ciała i skupiamy się na tym co jest normalne, ale co wg nas jest jakimś odstępstwem od reguły.

Skoro mówisz, że leczysz się już i bierze tabletki to widzisz jakiś pozytywny efekt ich? Dla przykładu ja bez leków funkcjonuję dosyć ciężko właśnie przez te lęki wywoływane czasem zwykłymi reakcjami organizmu.

 

Z przełykaniem miałem też epizod, że tak jakby "paraliżuje" mi górny odcinek przewodu pokarmowego. Czasami coś jem i nagle załącza się lekka panika bo "nie czuje gardła" mimo, że pewnie nic się takiego nie dzieje, ale coś się nagle wkręci. No niestety taki nasz urok  ale leki pomagają. Tylko z lekarzem sobie dobierzcie odpowiednie dawki i rodzaj leku. Jak sam widzisz, "od lat" się z tym zmagasz a ani nie przestałeś oddychać, ani nie przestałeś jeść, ani nie przestałeś mrugać.

Także keep going, bro!

Tak, tylko się martwię czy z tym mruganiem też sobie jakoś poradzę, czy nawet jeśli coś z tego zostanie to będę w stanie z tym żyć czyli czytać czy oglądać serial/film i wierdzieć co się tam dzieje pomimo mrugania. Czy znowu uda mi się tego mrugania nie zauważać. To mam od przedwczoraj. Chociaż w grudniu jakoś też miałem krótki 3 dniowy epizod na mruganie i potem jakoś przeszło. Teraz wróciło przedwczoraj wieczorem. Tak leki ogólnie zmniejszają u mnie poziom lęku, że nie jest wysoki. Ja biorę teraz leki głównie zmyślą o tej bezsenności. Stąd ten trazodon i ketrel w nocy.

[shadow_no]

52 minuty temu, Patryk17 napisał(a):

Tak, tylko się martwię czy z tym mruganiem też sobie jakoś poradzę

A jaki jest najgorszy scenariusz, gdybyś nie poradził sobie z mruganiem?

[Dalila_]

Wiele osób stąd ma ten problem, ja nie, ale mam nadzieję że ci odpiszą i czym się leczą. Przejrzyj też wątki lekowe co polecają. Z tego co pamiętam na te problemy pomaga zajęcie myśli czymś innym, robieniem czegos

[Patryk17]

11 minut temu, shadow_no napisał(a):

A jaki jest najgorszy scenariusz, gdybyś nie poradził sobie z mruganiem?

Hmm nie wiem. Będę w ciągłym lęku? Chociaż nie wiem czy to możliwe. Nie będę mógł nic obejrzeć ani przeczytać no chyba że dzielić to sobie na krótkie epizody. Nie wiem boję się. Wiem, że przy oddychaniu i przełykaniu też się martwiłem że moje życie się już na zawsze zmieni nie do poznania w kwestii funkcjonowania.

[shadow_no]

15 minut temu, Patryk17 napisał(a):

Hmm nie wiem. Będę w ciągłym lęku? Chociaż nie wiem czy to możliwe. Nie będę mógł nic obejrzeć ani przeczytać no chyba że dzielić to sobie na krótkie epizody. Nie wiem boję się. Wiem, że przy oddychaniu i przełykaniu też się martwiłem że moje życie się już na zawsze zmieni nie do poznania w kwestii funkcjonowania.

Z lękiem/paniką jest tak, że ona zawsze w końcu mija. Jest co prawda coś takiego jak lęk wolnopłynący, który powoduje, że masz jakby stałe napięcie i nieprzyjemne uczucie strachu, ale jest on względnie ustabilizowany na pewnym poziomie z pewnymi wahaniami.

 

Jeśli jesteś pod opieką lekarza i widzisz, że obecne dawkowanie nie działa jak powinno to powiedz mu o tym i spróbujcie albo podnieść albo zmienić całkiem lek. Często trafiamy na lek "dla nas" dopiero za którymś razem. Ale szkoda się męczyć jeśli coś ewidentnie nie działa