Hej wszystkim

[Nelaaa]

Nigdy nie wiem jak się przywitać

Mam 17 lat. Właściwie nie mam nic konkretnego stwierdzonego, nie byłam nawet u psychologa. Postanowiłam się tutaj zapisać, bo oprócz napadów lękowych, napadów ogromnego stresu, fobii które rujnują każdy mój dzień i innych od dwóch dni dołożyły mi się do tego dziwne lęki. Jakby przeczucie śmierci. Pierwsze takie miałam wczoraj w nocy. Obudziłam się i nie mogłam zasnąć, czułam się dziwnie, jakbym miała umrzeć. Nie czułam kluski w gardle, poczucia że nie umiem oddychać ani strachu, tylko takie otępienie. To uczucie powróciło dzisiaj w ciągu dnia..znowu otępienie..uczucie że czeka mnie śmierć. Gdzieś w internecie przeczytałam, że to może być nerwica, więc z racji tego że nie mam takiej osoby, której mogłabym się zwierzyć ze swoich lęków (oprócz mamy, która też przeszła nerwicę, ale wstydzę się jej gadać wszystkiego) postanowiłam do Was dołączyć żeby zacząć z tym walczyć zanim to zwalczy mnie. Co do innych dolegliwości. Jedną z moich fobii jest panicznych strach przed samolotami. Nie boję się lotu, bo to nie wchodzi w ogóle w gre żebym kiedykolwiek wsiadła do samolotu, boję się jak samolot leci nade mną. Jak tylko słyszę to buczenie szybko zatykam uszy i się kule, a potem siostra się ze mnie śmieje, koleżanki mówią że przesadzam, a mnie sam ten dźwięk paraliżuje od wewnątrz. Oprócz tego od zawsze bałam się śmierci, samego tego słowa. Jak tylko szukałam w internecie informacji na temat różnych chorób, których objawy mi się zgadzają od razu usuwałam cała historie przeglądarki, żeby tylko uciec od tych strasznych rzeczy. Nie mam wielu znajomych. Nie przeszkadza mi to, bo każda rozmowa z nowymi osobami, albo nawet takimi których kiedyś znałam, ale nasz kontakt się urwał powoduje u nie ogromny stres. Kiedyś jak szłam w szkole pod swoją klasę minęłam grupkę osób, których kiedyś znałam, powiedzenie im cześć strasznie mnie zestresowało, zaczęły mi się trząś nogi, więc szybko usiadłam chciałam szybko zwalczyć ten stres, więc wyciągnęłam kromkę z plecaka, ale zaczęły mi się trząś ręce i jak chciałam ją ugryźć nie umiałam nawet zgiąć ręki, bo trzęsła się coraz bardziej i bardziej, aż w końcu zobaczyłam że kolega z klasy wskazuje na mnie palcem i mówi coś do drugiego. Wiedziałam, że zauważyli i to mnie zmiażdżyło. Boję się spać poza domem, nawet u babci. Nie umiem spać wtedy całą noc, czuje kulkę w gardle która jest coraz większa i większa, jest mi nie dobrze. Już kilka razy siedziałam nad kiblem i na siłę chciałam zwymiotować to kulkę, ale nigdy się nie dało, a przez to ona była jeszcze większa. W domu często się budzę koło 1 i tak sobie nie śpie do 4/5. Jak wracam do domu po szkole przypominają mi się wszystkie rzeczy, które zrobiłam źle. Czuje wtedy ogromne poczucie winy, że znowu zrobiłam coś źle, że obiecałam sobie, że się zmienię, że od teraz będzie inaczej, a i tak znowu zrobiłam coś źle...Jest tego jeszcze więcej, ale nie chce tutaj wszystkiego wylewać, w końcu to przywitanie, a pierwsze wrażenie jest podobno najważniejsze Mam nadzieję, że dzięki forum w jakiś sposób pokonam to wszystko i będę mogła cieszyć się życiem jak większość młodych ludzi

[smutny lisek]

Nelaaa, ja również jestem tutaj nowa, ale pozwolę sobie dać Ci radę. Koniecznie porozmawiaj z kimś "na żywo", najlepiej z psychologiem, a na początek chociaż z kimś z rodziny. Bardzo dobrze, że są takie miejsca jak to forum, ale według mnie to tylko dodatek. Ono może Ci pomóc, i mam nadzieję, że tak będzie, jednak obawiam się, że nie na dłuższą metę. Jesteś zbyt młoda, żeby tracić cenne chwile na samotną walkę z problemami, o których piszesz. Fobia i lęki, to zbyt poważna sprawa, żeby szukać na to lekarstwa w Internecie. Z drugiej strony, jeśli porozmawiasz z kimś kompetentnym może okazać się, że nie jest z Tobą tak źle ja Ci się wydaje i wsparcie bliskich i/lub psychologa szybko zadziała. Wszystkiego dobrego!

[SonekKamika]

Witam i ja wszystkich forumowiczów bardzo serdecznie :)

 

 

 

 

lady chłodnicze

podatkowe biuro poznań

[Gość]

Nelaaa, ta "kulka"/"kluska" w gardle (u mnie po raz pierwszy pojawiła się 10 lat temu) to początek zaburzeń nerwicowo-lękowych. Potrzebna Ci będzie pomoc specjalisty.