Jak dochodzicie do prawdy?

[torres]

Heh jak wiadomo prawda jest jak dupa - każdy ma swoją. Jak dochodzicie do swojej prawdy i czy nie przeszkadza Wam świadomość, że to gówno prawda? W sumie jako ludzie gówno wiemy. Nic, dezinfomacja. No i każdy myślący człowiek wie o tym, że oficjalne informacje trzeba dzielić przez tysiąc a na każdą tezę są oficjalne potwierdzenia i dowody, które to obalają. No i są ludzie, którzy dochodzą do prawdy po swojemu. Skąd wiedzą, że to prawda? Znam katolików, którzy daliby sobie rękę uciąć za swoje poglądy, podobnie świadkowie Jehowy, ateiści i agnostycy. Ja mam jeszcze inne doświadczenia i ze swojego punktu widzenia wiem, że tamci wszyscy się mylą ale sam nie mogę mieć pewności czy ja również się nie mylę. Skoro żyjemy w świecie, w którym nie wiadomo po co żyć, co trzeba robić żeby osiągnąć sukces, a nawet co jest prawdziwym sukcesem i celem tego życia i co zapewnia szczęście to w takim razie po jaki chuj żyjemy?

 

Przez ten brak możliwości weryfikacji prawdy życie praktycznie nie ma sensu i trzeba sobie stworzyć sztucznie ten sens wymyślając jak spędzić życie żeby zagłuszyć myśli pytające po co ten cały pierdolnik.

[Łapa]

A to jest przykład na nadmiar filozofii. To brzmi jak jakiś relatywistyczny / nihilistyczny bełkot.

Dochodzę do prawdy w prosty sposób wierząc w nią. Tylko tyle i aż tyle. Dla mnie prawdą jest, że Bóg istnieje, że wszyscy ludzie są dobrzy i tak dalej, i tak dalej.

[Labradorek]

A ja zrozumiałem o co chodzi autorowi pytania i mogę tylko tyle na dzień dzisiejszy napisać, ze nie ma jednej, ostatecznej prawdy. Pytając o sens życia, o religie, filozofie życia, każdy ma swoje spojrzenie albo ''łączy sie w grupy'' - religie, wyznania itp. WIec moim zdaniem trzeba odnaleść swoją prawde lub dopasować sie do pogladów, które najbardziej do siebie pasują i twojego swiatopoglądu.

[torres]

Wiara w Boga to zaprzeczenie wiedzy o Bogu. Akurat to sobie uświadomiłem, że on istnieje i jest w każdym z nas. Pytanie tylko na temat tego czy prawdą jest to co mówią ludzie wierzący w Reptilian, buddyści, niezalezni mistrzowie duchowi czy co? Ja jestem pewien istnienia Boga i reinkarnacji a cała reszta to jakieś dziwne domysły. Jedno jest pewne że te wszystkie wizje tych ludzi naprawdę objawiły im się w głowach i teraz pytanie czy to wytwór ich psychiki, czy to działanie demonów (hehe) czy też prawdziwy kontakt z jakimiś istotami czy nawet z Bogiem.

[Labradorek]

torres, torres, a może to wymysł choroby psychicznej i zaburzeń? Kto to tak naprawdę wie?! Kiedyś poszukiwałem Boga, słusznej religii, ale racjonalizm mówi mi że to nie ma sensu. Moją dewizą, mottem jest: być dobrym człowiekiem, życ zgodnie z samym sobą i starać się przeżyć to życie szcześliwie, dając szczeście rónież innym. Zawiłe? :)

[torres]

No właśnie to może być choroba psychiczna. Ale to jest zbyt logiczne jak na chorobę,. Jak mówię o tym ludziom to są w szoku, ale z drugiej strony nie wiadomo jak to traktować Myślę, że rezygnuję z tego i przechodzę na totalny hedonizm i wyzbycie się moralności i romantyzmu bo po co mi ten balast.

[torres]

Tak samo jak zawsze jest mowa o gadach, które są symbolem zła. Serio wiara w Reptilian jest mądrzejsza niż katolicyzm i inne tego typu religie. A co jest prawdą to tego nie wiemy. Ja wiem jedno, że Bóg jest chujowym osobnikiem, który popełnił za dużo błędów. Mam nadzjeię, że da się przejść w stan wiecznego nieistnienia i ostatecznie zniknąć bo życie wieczne wydaje mi się koszmarem a reinkarnacja to gówniany system.

[Łapa]

Polecam Poczytać Shopenhauera .

A tak serio to po co ten wątek? Znowu kręci się temat wokół (nie)wiary w Boga, a więc:

bog-czy-istnieje-stosunek-do-wiary-i-religii-t15522-4340.html

[Ellwe]

Wlasnie ego typu rokmniy poglebiaja chorobe psychiczna. Przynajmniej u mnie;)

[torres]

Ja jestem akurat już zdrowy psychicznie ale rozkminy mam nadal. No i wychodzi mi na to, że Bóg jest bo ktoś mnie tam wspiera i z kimś gadam. Więc to wiem i dostaję informację, które sie spełniają. Także nie schizofrenia bo za duzo jest zbieżności i generalnie odstawiłem fluor bo niszczy szyszynkę. Ale najgorsze jest to, że taki typ zbadał mnie wahadałkiem i to co mu wyszło zgadza się z tym co jest naprawdę. Co o tym mam sądzić? Każda religia mówi o Bogu, a te starożytne były wszystkie zbliżone do siebie w każdym miejscu świata. Dobra, niewazne pewnie do psychiatryka mnie zabiorą za te posty ale to wszystko prawda jest

[Gość]

Jak to mawiał Andrzej Sapkowski " prawda jest jak dupa każdy ma swoją ".

[jasaw]

Tomcio Nerwica,

[torres]

Przez ten brak możliwości weryfikacji prawdy życie praktycznie nie ma sensu i trzeba sobie stworzyć sztucznie ten sens wymyślając jak spędzić życie żeby zagłuszyć myśli pytające po co ten cały pierdolnik.

Tylko... czy się da? Zagłuszyć owe myśli - tak skutecznie i prawdziwie? One i tak kiedyś nas dopadną w ciemnym zakamarku nas samych, z szyderczym uśmieszkiem i kpiąco rechocząc nam prosto w twarz oznajmią "Ni uja, tu jesteśmy, hłe hłe hłe" .

 

 

To ja wtedy zrobię taką minę jak Boguś Linga i powiem "wypierdalać" :)

[refren]

Większość "prawd"do których muszę dojść, ma charakter subiektywny, dotyczy wyborów życiowych albo po prostu sposobu myślenia o moim życiu, jego sensu. I za prawdę uznaję raczej to, co jest zgodne z moim dotychczasowym doświadczeniem, co w przeszłości nie powodowało, że się źle czułam czy zmierzałam donikąd, co jest rozwijające, daje nadzieję i poczucie wpływu na własne życie. Wyciąganie wniosków z błędów czy szkielet myślenia nabyty po terapii narzuca mi pewne życiowe zasady zewnętrzne względem mnie, z którymi czasem się męczę - chciałabym robić albo myśleć x, ale wiem albo boję się, że x nie jest mądre (czasem trudno mi to odróżnić).

W dużym stopniu granicą prawdy, którą przyjmuję, jest moje dobre samopoczucie, które jest dobre, jeśli mam siłę dążyć do swoich celów.

[torres]

No dobra ale są też takie tematy jak polityka, historia - wszystko zafałszowane, rozwój duchowy i teorie psychologiczne - pełno fałszu i chorób psychicznych. Kogo słuchać? Ja słucham tylko siebie ale w ten sposób na pewno też mylę się i nie poznam prawdy. Na tyle to jest bezsensowne, że chyba naprawdę tylko hedonizm ma jakiś sens a resztę walić.

[Gość]

Jak dochodzę do prawdy? Nie dochodzę do prawdy, ja po prostu znam prawdę.

[torres]

Skąd ? :)

[Łapa]

Hedonizm jest płytki.

[marimorena]

do czego właściwie ta prawda jest potrzebna?

[torres]

Łapa, co znaczy płytki?

 

marimorena, jak to po co? Żeby wiedzieć po co żyjemy. Nikt nie wie więc niczyje życie nie ma sensu, proste :) Po drugie po to żeby nie dać się oszukać. Po trzecie gdyby ludzie znali prawdę nie byłoby różnicy zdań i podziałów oraz głupoty.

 

Jest coś jeszcze. Strach. Kiedy boję się, że prawda jest zła to wtedy cierpię a gdybym znał prawdę to by tego nie było.

[Łapa]

torres hedonizm jest "płytki", znaczy, że nie jest głęboki, jest miałki, nie wymagający wysiłku intelektualnego, jest prosty. Nie wiem jeszcze jakich przymiotników mam użyć.

[Gość]

Skąd ? :)

Po prostu znam.

[torres]

Łapa, Nie wymagający wysiłku intelektualnego? Żeby być hedonistą to trzeba mieć pieniądze a to wymaga wysiłku. Jest prosty to akurat zaleta bo jebać to co skomplikowane i niejasne jak polskie prawo.

 

Doberman, wydaje Ci się :)

[Łapa]

torres zarabianie pieniędzy to dość łatwa czynność. Zresztą hedonistą może być facet ćpający i chlejący, a by być alkoholikiem i ćpunem to miliony nie są potrzebne.

[torres]

Może być ale nie musi. Podobnie jak muzykiem może być Doda jak i Chopin :) Ja widzę hedonizm jako życie dla przyjemności a środkiem do tego mogą być podróże, seks i zabawa niekoniecznie z alkoholem i narkotykami (chociaż czasem też można sobie na coś takiego pozwolić ) A co do tych pieniędzy to powiesz o tym w Polsce i już 90% osob się z TObą nie zgodzi